zaman tüneli

emeklilik bu değil mi zaten?

keman.

gülmekiçinyaratılmış arkadaş, ben yarımyüzyıla yakın çalıştıktan sonra bıraktım. alışmış kudurmuştan hesabı, başlarda adapte olmakta zorlanıyorsunuz da, laf aramızda çalışmamakta fena bişey de değilmiş.. ( hatırlıyorum da, hayta oğluma ne zaman, bak çalışmak iyidir desem "yapma be baba can, çalışmak iyi birşey olsa, hiç üste para verirler mi " diye kafa bulurdu kerata. varmış bi bildiği herhalde :)

gökhan kırdar: dayan kalbim - alatürka

hiçbir enstrümanı çalmak istemiyorum.
en çok tambur ve kanun sazlarını dinlemekten keyif alıyorum..
gerçi klasik türk müziği eserlerinin icralarında kullanılan her saz ayrı bir işliyor ruha. hepsi güzel.

şu sözlükte iğrenç başlıklarınızı görmekten ve onları engellemekten bıktım...
her yerde mide bulandırıyorsunuz.
engellenmesi gereken o kadar şey varken sadece küfürü engellemek şaka gibi
başlıklara da gerekiyorsa bir sınır konulmalı.

ahiretteki sınava geç kalmayacağız inş.
dünyadaki bütün sınavlardan tiksiniyorum.

en güzel sınava ise herkesten daha çok hazırım.

nedeni üçe ayrılır bence birisi harbiden yetişmek için elinden geleni yapmıştır trafik vs elinde olmadan kalmıştır diğerleri de takmıyor umursamıyor bile bile geç çıkıyor geç kalsa da umrunda değil bazıları da önemsiyor ama bilerek evden geç çıkıyor kalınca da üzülüyor vs ki böyle insanları ben de anlamıyorum neden çok geç sınava girmeye çalışıyorlar

yarına daha enerjik uyanmak dileğiyle herkese iyi geceler!

severiz.

iğrenç ve rahatsız edici filmlere manyak gibi sardığım bir dönem, 2 defa izlemiştim. gayet kaliteli. onun haricinde yamyamlara yapılanlar, öldürülen hayvanlar*, yapılan yamyam ayinleri gibi birçok vahşet unsuru barındırır.

işkence sahnelerinin gerçekçiliğiyle bilinir. ayrıca filmde öldürülen su kaplumbağası, gerçekte de öldürülmüştür.

hassas bünyelere tavsiye edilmez.

yamyam ayinlerinden bir görsel: #3717249

siyah üzüm kabuğunda çok bulunur. kan sulandııcı etkisiyle ömrü uzatır.

çello

kemandan aşinayım az çok. oturarak çalmak da cabası. keman çalışırken ayakta olmak bir süre sonra sıkıyor insanı. ayaktasın ama boş boş dikiliyorsun gibi.

sadece tartışmalı bir film değil, aynı zamanda sinema tarihinde radikal ve dönüştürücü konumdadır. ilk olarak cinayet ve parçalanma sahnelerinde kullanılan özel efektler, 1980 yılında çekilmiş ve bu sahneler yüzünden mahkemelere kadar taşınmış bir film için hiper-gerçekçiliğin mükemmel derecede uygulandığının bir kanıtıdır.

found footage tekniği daha önce * kullanılmış olsa da, hem filmin konusu hem de yarattığı aşırı gerçekçilik hissi sayesinde türün öncüsü kabul edilir. zaten daha sonrasında bu konseptte en bilinen film the blair witch project'tir. cannibal holocaust'u bu kadar kalıcı ve rahatsız edici yapan şey, sadece kamera hareketleri ya da gerçekçi efektler değildir. film aynı zamanda şiddeti uzun süreli, grafik ve acımasız bir şekilde gösterdiği için, işkence pornosu denilen, rezalet alt türün görsel dilini ve felsefesini ilk kez belirleyen yapım olarak kabul edilir.

aslında filmdeki kabile yamyam olsa da, asıl iğrençleşen ''güya'' uygar batılı ekip filmin temel eleştirisidir. filmin kült kabul edilmesi ve sonraki ticari başarısının en büyük sebepleri yediği yasaklar, medya ve davalar sebebiyle milletin filmin peşine hunharca düşmesi yüzündendir.

eğer sinema tarihi, tür analizi ve eleştirisi sizin için önemliyse ve ''gerçek hayvan katliamları'' dahil olmak üzere aşırı derecede grafik şiddeti tolere edebileceğinize inanıyorsanız, izleyebilirsiniz.

aslında yapılmaması gereken davranış zaten kursiyer heyecanlı eli kolu titriyor komisyonun lafa tutması dikkat dağıtıyor.

senaryosu tayfur aydın tarafından yazılan ve aynı ismin yönetmen koltuğunda oturduğu 14 dakikalık kısa film; öyküsünün ise türk yazar yavuz ekinci'ye ait olduğu bilgisi verilmiş ve 2015 yılında yayınlanmıştır.


karısını kaybetmiş ve kaldığı yer olsa da aslında karısının mezarından başka gidecek yeri olmayan bir ihtiyârın hikâyesi konu ediniliyor.

filmimizde hiç diyalog yok, monolog da yok ama davranışlardan yola çıkarak anlam yüklemek mümkün.

kederli bir insan olduğu her hâlinden belli, oğlu, gelini ve torunu ile birlikte yaşıyor, bazen tütününü çıkardığı görülüyor ama içmekten vazgeçiyor, karısının mezarına gittiği günlerde ise derin bir acı çektiği anlaşılıyor, karısının mezarını düzenliyor, yabanî ot falan varsa onları koparıyor, mezarının kaybolmaması için elinden geleni yapıyor, çünkü o mezarda evlâdından sonra en sevdiği kişi yatıyor...

derken bir gün taşınmaya karar verdiklerini görüyoruz, eşyalar yüklendikten sonra oğlunun eline kazma verip kendisi de küreği alıyor ve mezarlığın yolunu tutuyorlar...

bir daha dönmemek üzere gittikleri için mezarda yatanı da yanlarına almanın bir yolunu buluyorlar ve filmin sonuna doğru yaklaşılıyor.

ölümden veya ölmekten korkum yok ama benim için irkiltici bir kısa filmdi, ilerleyen mezarlık sahneleri rahatsız edici olduğu kadar, düşündürücüydü de.

veda etmek ve kalbine gömmek gibi konular üzerine düşündüren bir yanı yok değildi,
en sevdiğin insanı ya da ona dair şeyleri yanına almadan gitmenin zorluğunu da hatırlatan, vurgulayan bir kısa filmdi.

film bize şu soruyu sorduruyor;

gördüğümüz mezarlar mı bize daha çok acı verir yoksa kalbimiz mi?

çünkü galiba en büyük mezarlık insanın kalbi ve kalbine gömdükleridir...

6 ayda bir kışlıkları taktırmak gibi bir sey.

bunun çözümü (bkz: srpski film)'de bir sahnede uygulanmıştır.

allah belanızı versin.

dümdüz erkektir. kadınlar lütfen bu kadar komplike olmayın biz düz varlıklarız. yazma dediğinde yazmazsam bu beni kötü yapmamalı

kış transfer dönemini güzel geçirirse basit hatalarla oyuncu kaçırmazsa şampiyonlar ligi ve türkiye ligine hakim olur kaleci hariç hücum orta saha ve defans transferi yapması lazım