zaman tüneli

başlıkta da 4 mevsim aynı anda yaşanıyor yalnız ha.

zor zamanlar, büyük sorunlar yaşatmak.

buz gibi bir angara gecesi-haymana

sözlük radyosunun özlediğim bir diğer programı. istanbul trafiğine olan isyanlar, kavacık'tan kadıköy'e giderken trafikten dolayı çengelköy'de inip, beylerbeyi'ne kadar yürüyüp, yeniden kadıköy otobüsüne binmeler, eve dönerken tepe nautilus'taki carrefour'a su almaya uğramalar, istanbul'daki tuvalet ücretleri gibi eğlenceli isyanlar.. şimdi ne zaman kadıköy - beykoz arasındaki yollardan geçtiğimde, o güzergahı yaptığımda, 15f otobüs hattına bindiğimde aklıma capelo ve açılış şarkısı "olduramadım" * gelir. ayrılık çeşmesi, karacaahmet, zeynep kamil, altunizade, uzunçayır, her durakta.. umarım verdiğin ara çok uzun değildir ve kafanı toplar, kendine gelir, daha iyi hisseder ve yayınlara geri dönersin. daha yeni bir yayın olmasına rağmen çok sevmiştim gerçekten..

cardona köyündeki komşularına göre , yaz kış aynı elbiseyle dolaşan toto müthiş bir insandı . “toto asla soğuk almaz’ diyorlardı . toto bir şey demiyordu . toto soğuk alıyordu . alamadığı tek şey paltoydu

şöyle sembolik bir ağacım vardı. yalnız yaşadığım dönemden.

gece bitirdim, entry girdim tam yayınlayacağım o esnada sayfadan çıkmış olmamla entry gitti.
şimdi tekrar yazalım aksilik çıkmadan.
yazarın okuduğum ilk kitabı. bu kadar ince kitabın bu kadar popüler olması beni meraklandırdı, doğru. bu kadar kısa kitapta bu kadar yoğun ilgi.
yazarımız insan yaşamının temel meselelerini felsefi ve şiirsel bir dille ele almış.
al mustafa adında karakter yıllarca kaldığı şehirden ayrılırken durdurulup aşk’a dair, evliliğe dair, çocuklara dair, yemek ve içmeye dair, çalışmaya dair, neşe ve kedere dair, evlere dair, elbiselere dair, alım ve satıma dair, suç ve cezaya dair, kanunlarımıza dair, özgürlüğe dair, akıl ve tutkuya dair, ıstıraba dair, kendini tanımaya dair ve birçok konu hakkında sorular sorarlar. el mustafa da soru soranı düşündürecek şekilde cevap verir.
bazen dini, bazen felsefi olarak
kitabın bu kadar ön planda oluşu bilge kişinin vermiş olduğu öğütler bence. okuyan kim olursa olsun mutlaka bir noktada kendini bulacak. karanlık bir dönemde ışık olabilir bence.
okurken acele etmeyin ama bazı yerleri kalbiniz okuyup anlasın.
hani bir şey olur siz işin içinden çıkamayıp arkadaşınıza gidersiniz ya o da size öğütler verir hani öyle hissettirdi.
arkadaşlarımın sesi.ile okudum bazı yerleri. isterseniz çerez diyin, ister başvuru ama okuyun.
felsefe seven, hayatı derinlemesine düşünenler okuyunca ne demek istediğimi anlayacak. neyse, okuyacak olanlara keyifli okumalar diliyorum. birazcık alıntıları paylaşayım:

bu oyundan tek beklentim meta build denen garabetin olmaması.
şu an bu build güçlü herkes bunu oynasın. iki ay sonra bi patch gelir şimdi de bu güçlü hadi bakalım herkes bunu oynayacak falan böyle oyun mu oynanır oğlum?

bu tip oyunların gücü zaten özgürlüğünden geliyor. bırak millet nasıl keyif alıyorsa öyle buildler yapsın, gezsin tozsun takılsın.

allahın emriymiş gibi bütün fps oyunlarına battle royale modu bütün izometrik arpg'lere sonsuz döngülü zindan ekliyorlar.

dün arkadaşım evine davet etti, 2 çiftin arasındaki tek olunca çiftler fotoğraf çekindikten sonra ben de üzüntüden ne yapacağımı bilemeyip yılbaşı ağacına sarıldım. benim evimde değil ama artık benim oldu..
bu arada çilek temalı terliklerimin kombinimle uyumu şaka mı? *

hiçbir silahın mermisi olmak istemediğim için gösterilen hedefe doğru gitmek istemem. böyle böyle insanlara aşağılık kompleksi aşıladılar zaten. niye birisi kendisine hedef edinmek yerine başkasının gösterdiği hedefe gitsin ki? ya da neden hedef edinmek zorunda olsun?

senelerce okulda bu dayatmalara maruz kaldık. köle eğitimi aldık. ama ben eğitilmedim neyse ki. diğerleri ya cemaat kölesi oldu ya da seküler, parti kölesi, ideoloji kölesi, futbol takımı kölesi.

ben hedefsizliği hedef edindim kendi adıma. bu dünyadaki ülkülerin hepsi saçma geliyor bana. alt tarafı iki yemek yiyip, belki biraz seks yapıp, def olup, gideceğiz. bu ne kuru gürültü? anlamadım. neden olduğundan fazlası olmaya çalışmak ve olmak istediğinle olduğun arasındaki boşlukta heba olmak?

neysem oyum. daha fazlası kendimi inkar etmek olur.

lat pulldown yapıyorum. ilk setimi bitirdim ve set arası dinlenirken dolaşıyorum.

ben ikinci setimi yapacakken lavuk makineye oturuyor. lavuk setini bitirsin ki ben ikinci setimi yapayım. ama lavuk telefonla uğraşıyor makine üzerinde.

sakin bir şekilde biraz bekliyorum. ancak lavuk hala makinenin üzerinde aynı pozisyonda telefonla uğraşıyor. tam dayaklık.

neyse sakin bir şekilde uyarıyorum arkadaşı. sonra kalkıp gidiyor ve kalan setlerimi tamamlıyorum.

sükunetimi korumuş olmam, lavukluğa tahammülüm olmadığı gerçeğini değiştirmiyor. efendiliğimi bozamam bir lavuk için. ama üsteleseydi daha farklı şeyler olurdu elbette.

ben malım maalesef affediyorum

“bağışlayamayacak kadar kusursuz musunuz?”

elma ile armut kıyaslaması oluyor bu.

tabii ki bu versusun benim için kazananı iron maiden. kim ne derse desin; melodi, bestecilik ve albüm bütünlüğü açısından hep bir adım önde. bende dibine kadar da savunacağım, evet.

ülkedeki tüm yılbaşı ağaçları müslüman noel kutlamaz diye ağaçlara zarar verenlere girsin.

hak yolunda gaza ve cihad etmek

hayat bize asla, asla dememeyi öğretti.

siz bu hayatı bi ayrı seviyonuz ha