zaman tüneli

"ataizm" ne, ilk defa duyuyorum. yeni mi çıktı?

duyu organımız

seni çok severdim, biliyorsun ve şimdi anneannem ve dedemin hemen üzerinde uyuyorsun. benim hayatımda dertleşmek, içini dökmek diye bir olay yok, belki artık biliyorsundur. morgda başını okşadığımda bir çocuk kadar küçücük kaldığını düşünmüştüm, biliyor musun? elim saçlarındayken benim gibi dayanıklı bir adama olmaz bir travma hediye etmeseydin keşke..

senden sonra kaç gece saçma sapan rüyalar gördüm, biliyor musun? bir de o kafada annemi teselli ettim..

oğlunla, diğerlerini sktr ettim, çok umurumda değiller ama biriyle düzenli görüşüyorum, dört gün önce torununu görüntülü kamerada gördüm. artık yürüyor, kafamda kuşu görünce çok sevinip olduğu yerde iki yanda sallanmaya başladı..

aslında 1.5 km falan yakınımda yatıyorsun. bir yandan sana gelmek istiyorum ama bir yandan.. anla işte.. keşke çocukluğuma geri dönsem ve seni görsem, anneannemi ve eli henüz sakatlanmamış annemi, babamın yaşlanmaya başlamayan halini.. yazlığımızın olduğu yerden denize girsem, kırlangıç balıkları ve deniz yıldızları görsem yine.. karşıma ahtapot çıktığı için korksam..

rahat uyu ve bil ki seni çok seviyorum.

ola ki doğa öyle gerektirse ve tam ters bir döngü olsaydı bile siz bu seferde, o durumu nimet ve mucize ahenk olarak görecek ve onu ateistlere soracaktınız..
ateist sizin nimet ve mucize olarak algıladığınız şeyin neden/nasıl/niye o sırayla ve öyle olduğunu gerekçeleriyle biliyor. örn. o nedenle küresel ısınma vb. doğal dengeyi olumsuz etkileyen gelişmeler için önlemler öneriyorlar. mevsim kaymaları ve görülmemiş doğa felaketlerini nimet olarak görmüyor, mucizevi ahengin bu gidişle bozulabileceğini 'biliyorlar.'
peki ya siz..? ateistlere anlamsız sorular sormak yerine, bu bilimsel gerçekleri öğrenmeye vakit ayırsaydınız, nimet, ahenk arasına sıkışmadan, bu soruların gülünçlüğünü halâ anlamayacak mıydınız..?
sizce çıkmazda olan gerçekte kim dersiniz..?

kedisi için ben doğurdum diyenlere göre evla bence

mahale göre değişir
yataktaysa hamarat olacak elinden her iş gelecek tabisi

bir tane dayım var oda miras mevzusuna anneme deli raporu almaya kalktı.

ben gercekten boyle bir insanım. yemin ederim.

işin en can sıkıcı kısmı buna inanan benden baska kimse yok.

hakkımda duyduklarım:
-suya goturur, sussuz getirir.
-melek gorunumlu seytandır.
-kafasında bin tilki dolanır.
-cok pis safa kadar ama cinin onde gidenidir.
-uckagıtcıdır.
-yalancıdır.
-seytana pabucunu ters giydirir.

ben bu insanlara ne yapmıs olabilrim yaa:(
melek melek kendi halimdeyim.

sizin yapacağınız plansız kesintiyi de duyuruyu da silkeyim. yemin ederim sinir hastası çıkacağım artik.
bir de sitesi hacklenmiş.

cinler melekler şeytanlar veliler alimler evliyalar.

evreni mevreni bilmem
yalnızım ben!

yapayalnız.
yapyalnız ..
yalnızyapa...

yok değiliz.

uzun uzun bilimsel düşünceler falan filan...

evrende yalnız mıyız? yalnız olma ihtimalimiz yok gibi bişe.

evet baya bu yani.

galaksimizde gelişmemiş ilkel canlıların olduğunu kesin düşünüyorum. mesela titanda mikroskobik düzeyde olan canlılar var. belki şanslı olurlarsa milyarlarca yıl sonra dünya canlıları gibi olabilirler.

ayrıca galaksimizin dışında gelişmiş medeniyetlerin olma ihtimali çok çok yüksek. umarım bir gün onlarla karşılaşırız.

"öyle mii.. inan bilmiyordum. ama annen baban çok genç gösteriyorlardı; hem ona hem de düzenli ağdaya gittiğini öğrendiğime çok şaşırdım.. daha önce neden söylemedin ki.." cevabı alınca da bozulmamak gerek tabii. ateistler içten dost ve anlayışlı, esprili insanlardır..

hangi dayım?
shine bright like a daymın.

gülersen kaybedersin şakamı yaptıktan sonra; sağlığına kavuşmanı çok istiyorum dayım.

bana nasip oldu
bu nicki daha çok sevdim
meyebana meyeba

kafana takma, her şey çok güzel olacak, lustral'in üstüne rakı çakıyorum, keşke her zaman manyak olsak çok keyifli aslında, vb gibi ifadeleri varsa sizi mahvedecek kaçın.

benim bir dayım yok. aslında varmış ama dedemin gayrı meşru ilişkisinden doğan ve sahip çıkmak zorunda kaldığı bir erkek evlat. anneannemin aşağılamaları ve hakaretleriyle yıllarca yaşamaya çalışmış ve bir berduş gibi hayat sürüp, balıkçı barınaklarına sığınmış. aslında aldırılacakmış ama anneannemin erkek kardeşleri insaniyet gösterip, dedeme gayrı meşru da olsa çocuğuna sahip çıkmasını söylemişler. onun yüzünü hiç görmedim. zaten annem erkenden okumaya gidip sonra da onaylanmayan bir evlilik yaptığı için ailesiyle iletişimi çok sınırlıydı. dolayısıyla anneanne ve dedemi az görmüşken dışarılarda sığıntı gibi yaşayan dayımı görme fırsatım hiç olmadı.

hep bir dayı eksikliği içimde olmuştur. zira dayı demek genç bir erkek rol modelin sana sahip çıkması demektir. babam değerli bir insandı ama tüm ipleri annemin eline vermeyi tercih etmişti. ve kadınların hükümranlığı altında yetişen çocuklar pek çok açıdan eksiktir. yaşlı bir baba ve kendince dominant olmaya çalışan bir anne arasında büyüdüm. bir dayım olsaydı belki farklı olurdu. şimdi avunduğum şey, aslında ne o annenin ne de o babanın tam manasıyla ruhen çocuğu olmamak.

kışın ardına gelen bahar. bu nasıl bir nimet ki bu ahenk bozulmuyor dedirtir. sürekli bu döngü tesadüf mü?