zaman tüneli

saat 9 gibi yapmaya başlayacağımız aktivite.

arkadaş kimi gezeyim yiyeyim içeyim der ben ise batak atak peşine pavyona akak modundayım ya.

bir jonas cuaron filmidir.

filmin senaryosunu sean kennedy moore, joe barnathan ve marcus reinhart birlikte yazmıştır. filmde demian bichir, christian slater, evan whitten, ashley ciarra, nicholas verdugo, adriana paz, julio cesar cedillo ve michael kostroff rol almıştır.

meksika'daki büyükbabasını ve kuzenlerini ziyaret etmek için ilk kez bu ülkeye gelen alex oldukça çekingen ve içe kapanık bir çocuktur. bulunduğu ortama uyum sağlamak için çaba sarf eden alex aslında mitik bir yaratık olan bir chupacabra ile karşılaşır.

halk hikayelerine göre chupacabralar ejderha benzeri uçan yaratıklardır ve çiftlik hayvanlarını avlayarak beslenirler. ancak alex ile arkadaşlık kuran chupacabra bir yavrudur ve kendi ailesinden uzakta yaşmaktadır.

bir yandan ailesi ile yakınlıklar kurmaya başlayan ve kabuğunu kıran alex öte yandan chupacabra avlayan çılgın bir bilim insanına karşı da mücadele etmek ve yeni arkadaşını korumak zorunda hisseder.

bir aile filmi olarak gayet yeterli bir filmdi bence. kesinlikle çok iyi bir filmdi diyemem ama ben filmi izlemekten büyük keyif aldım.

gurbette çekmediğim sıkıntıya bana çektiren memleketimdir. başıma gelmeyen kalmadı amk. ülkenin en kaypak yalancı toksik insanları başkentte toplanmış olabilir.

yazmaya çalışsam olur mu şiir?
anca anlar bunu zihni sinir?
kimi romantize eder otlu peynir.
benim kafamda tepişir kırk beygir.

kırk yapar beygir sayısı
öğrendim matematiği bahçesiz ablası
oğlumun var tabancası amcası
tak tak eder gün aşırısı.

unutmak istediklerim çok fazla
unuttuklarım çok az ama
hatırlamak gereğinden çok
beyninden kaçabileceğin bir yer yok
o halde şaraba

hatırladıklarımın hepsinin içinde
seni unutmak isterdim keyfimce
geçen yüzyıl kaybedilmiş bir anne
bir kız kardeş iki sene önce
kaybetme defterim kalın kendimce
sen en üst sırada duruyorsun öylece

oysa ki ben baktım ki ince ince
sigaramın dumanını üfleyince
hiçbir şeyi kazanmamışım
halbuki kazandığımı sanmışım

ne sigara dumanı tutulur elle
ne hayatın veriyormuş gibi yaptıkları gönülle
hepsi gelip geçerken penceremden
kaybetmediğim şey karanlıktır gecemden.

yit git, yitip gideyim.
yitip gidelim.

e doktorlar ne güne okuyor
tus'da da mala nasıl tutulur öğretilir artıkınnn

burayı o kadar kendi hâlimde kullanıyorum ki. entryleri bile rastgele, denk geldiğim başlıklarda gördüğüm zaman okuyup artiliyorum. o yüzden kimseye karşı bir sevgisizliğim yok burada. bu duyguyu sevdim şahsen çünkü daha rahat oluyorsun.

kuzey korede bile bu yoktur

kendisiyle şöyle bir anım var;

bir gün kitap kulübünde okuyacak akıcı bir kitap bulamadığımı, bu nedenle chatgpt'ye kitap sorduğumu, onun da hiç olmayan kitaplar önerdiğini söyleyip sızlandım. ve kendisi bana dedi ki "bana sorsan ben söylerdim" ne yalan söyleyeyim, hiç aklıma gelmemişti kendisine sormak. kendisi öyle diyince de, ne diye meşgul edeyim alt tarafı bir kitap için işi gücü olan adamı, diye düşünmüştüm. sonra yılbaşı çekilişinde kendisini çektim ve "bulurum bir şey" dedim. * fakat... zaman geçtikçe düştüm "ben bu adama ne alacağım" derdine. bakın, bizzat redaksiyonunu yaptığım kitaplara kadar eledim bildiğim bütün kitapları.

size şöyle açıklayayım, insan olun biraz'a okumadığı bir kitap alabilmenin en garanti yolu; kendiniz bir kitap yazıp, onu yollamanız. başka çareniz yok.

alem buysa kral benem ( benim değil benem )

dolunay. kurt adama dönüşüyorum çünkü

ben senin ananın
ellerinden öperim

seslen hadi bana artık

hangi nickin arkasına gizlenirsen gizlen bi şekilde "buradayım" diye sırıtıyorsun.

edit: söz konusu şahıs kaoslara konu olmuş biri değil ya

benim gibi 3 uzun isimden oluşan bir ismi var ise yaptırsın görelim. kolunda yer kalmaz ki.

sağlıklı olması umurumda değil, tadı hoşuma gitsin bok bile yerim. alkol ya da sigara mesela sağlıksızmış, umurumda değil. önceden günah diye zevk yasaklanıyordu, şimdi zararlı diye. cehenneme gidecek ben olduğum gibi, ölecek de benim. kime ne? ha semavi din, ha bilim dini, al birini vur ötekine. benim sağlığım size mi kaldı? benim cehenneme gitmem size mi kaldı? size ne?

2. dünya savaşı sonrası kurulan düzenin yıkılmasını tecrübe ediyoruz.
abd önemli ölçüde prestij kaybediyor.
gerçek güç kullanmadığın güçtür. başka ülkenin devlet başkanını zorla kaçırıp, güç gösterisi yapmak zorunda hissediyorsan gücün sallantıdadır.
sovyetlerde her sene tank, roket gösterileri yapardı. ayrılmak isteyen ülkelere karşı zor kullanırdı. en son kendilerini dağıttılar.
sürekli büyümeye dayalı kapitalizmin bir yerde komünizm, sosyalizm tarzı bir hayal olduğu yavaş yavaş açığa çıkıyor.
hiçbir soyut değeri ve ilkesi olmadan sadece tüketim odaklı yaşama programlanmış aşırı üretken insan miti çöküyor.
tarih boyunca evlenip, çocuk yapan insanlar ne hikmetse bu mükemmel sistem içerisinde artık bunu yapamaz hale geldi.
asya ülkeleri ve hatta çin dahil bu sessiz değişim dalgasıyla uğraşıyor. devletler kimseyi zorla evlendirip, çocuk sahibi yapmaya zorlayamazlar. bir ekonomik-politik sistem “gelecek daha güzel olacak” vaadini üretemiyorsa o sistem bitmiştir.