zaman tüneli

dağınık tezgah, kirli ocak, evye içine bırakılan bulaşıklar veya çöpler; meyve sebze kabukları vb, uygun şartlarda* buzdolabı veya dondurucuya koyulmayan ürünler*, kaynağı bulunamayan kötü koku, dışarıdan gelip elini mutfakta yıkayan sersem.

evet böyle mesajlar alıyoruz. (ve ancak mesaj bahanesiyle bakıyorum, benim demirbaş takipçi sayım pek değişmiyor nedense. giren kapıyı açık mı bırakıyor, o ara çıkan mı oluyor, yoksa ha bire girip-çıkan, bu işi meslek edinmiş hiperaktif biri mi var. anlamadım gitti. hoş zaten ilgi alanımda da değil, sorun etmiyorum.)

bu arkadaş içerde arkadaşları olduğunu söylüyor. nasıl içerde kaldıklarına dair bir şey bilmiyorum... muhtemelen yoldaş arkadaşlarının ellerinden her türlü teknolojik aleti alıp hapsetti diye düşünüyorum.*

bence artık kimse yorulmasın, sözlükte esir tutulan arkadaşları serbest bırakılsın. ısrarla aynı şekilde davranıyor demek ki arkadaşlarına özgürlük tanına kadar bu eylemi yapmaya devam edecek.

eyyy faşik yoldaş, esirleri serbest bırak ki bu iş sulh yoluyla çözülsün!

kendi canına kıymak 'kendini allah'a eşdeğer tutmak/şirk', başkasının canına kıymak 'kul hakkına girmek' özelliğinde olsa gerek.

kul şaşar, kusur işler. allah rahmet eylesin demekte sakınca ne olabilir ki?

sonuçta ''kimse kimseye şefaat edemez'' denmiş. sadece ölene iyi dilek iletmenin ötesinde bir önemi olamaz bu deyişin.

dua edin de saç olsun dedirten durumdur. sonuçta vücutta türlü türlü kıl var. ve evet herkes düzenli kişisel temizlik yapmıyor ayrıca (bkz: o saç olsa bari)

hoş bir ses tonuyla birleştiğinde inanılmaz etkileyici olabilen, telaffuz bakımından estetik bir dil.
(bkz: allahım sana geliyorum)

"şehitler tepesi"nin hamasi, siyasi ekmeği yeterince yendi nasılsa.. sıra ihale mama kısmına geldi demekki.. şaşırana şaşırırım..!

günde en az sekiz saat iş yerinde olm zorunluluğu.

bahçeden taze limon isteyen var mı?

insanın kendisiyle hiç kavga etmeden yaptığı ama dışarıdan bakılınca "soru işareti yaratan" küçük davranışlardır/kabullerdir/düşüncelerdir/şeylerdir. günlük hayatta; otomatikleşmiş, üzerinde düşünülmeyen, hatta farkına bile varılmayan detaylardır aslında. mesela gece kalkıp mutfağa gidip ışığı yakmadan su içmek ve hiçbir şey almadan geri dönmek gibi. yapan için son derece olağan duran bu hareketler, başkası duyunca garip gelebilir.

tezgahta kullanılan sarı bezin, hiçbir şey olmamış gibi alınıp yer silmek için kullanılması var. az önce ekmek kırıntılarını sildiği yerden, şimdi ayakkabıyla basılan zemine sürülüyor. sonra o bez tekrar tezgâha doğru bir yolculuğa çıkacakmış hissi… asıl sinir bozucu olan hijyen değil sadece; bu döngünün bu kadar normalmiş gibi yapılması. insanın içinden “bir bezin de bir sınırı olsun” demek geliyor.

pkk'lı terörist p*ç apo'ya sayın deyip türk şehitlerine kelle diyen bop eş başkanından farklı bir karar beklenemezdi.

bugün şekib avdagiç'den daha fazla vergi ödediğimi öğrendim. 3 yıldır kendime 5 yaşında bir araba almak için uğraşıyorum ama 2 yıl daha alabileceğimi sanmıyorum.
yayın ve yapımda emeği geçenler için temennim ektedir.

senaryo ve yönetmen bilgisi verilmemiş olan kısa film; gurbet kavramı üzerine düşündürür iken 2023 yılında yayınlanmıştır.



hiç diyaloğun olmadığı bir filmdi ama bunun hiç önemi yok, hissettirmeyi amaçladıkları duygu karşı tarafa geçiyorsa, gerisi dert değildir.

farklı yaşamlar, birbirinde iz bırakmış veya hayatından geçip gitmiş insanlar, gurbet elde kendi vâroluşunu ve anlamını arama, filmin hissettirmeyi amaçladığı şeylerdendi benim için.

âidiyetlik hissi üzerine de düşündüren bir yanı vardı, gurbet nedir, uzaklık nedir, hasret nedir ve gurbet aslında dönememek midir yoksa oraya gidememek midir, gibi sorular üzerine düşündürüyor.

farklı hayatlardan kesitler, hayatın hem güzel hem de buruk bir şey olduğunu düşündüren kareler de yer alıyor, gurbet elde olup hayatta kalmaya çalışmak gibi, sevdiklerinden uzakta bir hayat kurmak zorunda olmak gibi, gurbeti ruhunda taşımak gibi...

görsel açıdan iyi bulduğum bir kısa filmdi, ayrıca siyah beyazdı, sanki gurbette olmak ya da içinde sevdiklerinin olmadığı bir hayatı yaşamak hayatın renklerini alıp götürmüş gibi...

insan nereye aittir, olmak istediğin yerde olamamak da gurbet sayılır mı, insan nerede mutlu olur, gibi sorular üzerine düşündüren bir kısa filmdi.

konuyla ilgili sevdiğim bir sözü paylaşarak burada bir son veriyorum.

olur mu canım.! önce eş dost yakın birine taşınıp, piyasa yoklanır, para verilebilecek olanlarından ekmek yeniyor mu bi bakılır yav. siz nerede hangi devirde yaşıyorsunuz.? sonra vatandaşa verilerinin uzaya taşınacağı söylenilip, utv (uzaya taşıma vergisi) konur, toparlanan parayla hiç olmazsa bir iki vakıf kurulup üç beş tanıdığa iş, huzur hakkı, maaş, ikramiye falan ikram edilir de, belki ondan sonra ancak, bu işi kimler yapıyorsa artık, hedayesi mukabili ona hazine garantili kar vaadiyle ihale olunur nasılsa.. öyle pat diye uzaya veri mi taşınır. hangi çağdayız..?
uzay lan bu, veri taşıyosun boru mu.. :))

küsüyorsa, 'küçük çıkar böceği' dir.

küs kalmak hayırlı olabilir.

basitçe haklı bir 'hayır'ı anlamayacak insanın cahilliği gelecekte bir çok gaddarlığa varabilme riski taşır.

yazarları anlarım da çaylak neden takip edilir, tekinsiz mi bulunuyor acaba?

abd bir karar alırken neden bizim çıkarlarımızı düşünsün ki. türkiye abd toprağı mı, bize bir mecburiyeti mi var. ülkeye mülteci sokmama kararı alırdık ama o zaman türkiye'nin hali ne olur demelerini mi bekliyoruz. mesele ülkenin ismi değil, amerika ya da isveç veyahut belçika kim yapsa onun gözünden düşününce iyi yönetildiğini düşünürüm. biz önüne geleni ülkeye alıyoruz da iyi mi oluyor. dünyanın hapishanesi olduk, ne kadar suçlu aranan tip varsa o geliyor. keşke biz de bu güce sahip olup böyle kararlar alabilsek.

mobing...işyerinde yaşanan bu şey bazen yüksek sesli bir baskıdan çok, sürekli hissettirilen bir değersizlik. söylenmeyen sözler, eksik bırakılan bilgiler ve görmezden gelinen emek zamanla insanın kendine olan güvenini zedeliyor. her gün tetikte olmak, en yorucu olanı. sorunun benden kaynaklanmadığını bilsem de, insan bir süre sonra kendinden şüphe etmeye başlıyor. bu durum yıpratıcı oluyor ama yaşananların beni tanımlamadığını da biliyorum.

milli mücadale'nin önemli konumlarından birisi olan intikam tepe'ye ruhsat verilmiş. artık şehitlerin üstüne taş ocağı yapılacak diye haberler var. üstelik yapılacak kazılarda çıkarılacak maden de kalker. yani neredeyse her evin bahçesinde olan bir maden. bula bula şehitlerin yattığı topraklari mı buldunuz. çimsa yakında bir açıklama yapar herhalde.

haberi