zaman tüneli

yahu partneriniz veya bir başkası, karşı cinsten birisine, ilgisini açıkça ve dürüstçe deklare etmiş; göstermiş tarif etmiş.. o kişi ünlü olsa ne yazar, olmasa ne.. ünlü değil, bir çoban olsa ne değişir. hatta karşı cins bile olmasa sizin için ne anlam taşır.? o sizmisiniz değil misiniz; sizi ilgilendirecek olan bu.. siz var mısınız onun düşleminde artık: yok.! e daha neyin hesabını, tartışmasını yapacaksınız.. yapsanız neyi değiştirir.?
düşünmeniz gereken şey şu olmalı: diyelim bunu söyleyen o değil de, siz olsaydınız, onun ne yapmasını ister idiyseniz. işte şimdi siz de tam olarak onu, yani doğru bulduğunuz şeyi yapacaksınız.. top sizde kısaca.. (bu durumun eğrisi doğrusu yok. olmaz da aranmaz da. seçim ve karar durumu var sadece. kişiliğiniz, kültürünüz ne ise, neyi yapmanızın doğru olduğunu düşünüyorsanız, onu yapacak, öyle davranacaksınız.
bırakın dünya ne diyorsa desin. yeter ki, siz kendinizce doğru davrandığınızdan emin olun. gerisi sizin sorununuz değil..)

kurt ile kuzuyu birlikte yayabilecek tek yazar.

höşmerim

bir tespit mi bırakabiliyoruz yalnızca, ben birden çok tespit yapacağım keyfimde kahyası da hemfikir.

-bazı insanlar hiçbir şeyden rahatsız olmuyorlar.
-çoğu insan artık başkalarıyla sohbet dahi etmek istemiyor.
-birçok kişi tartışmadan uzak, kendi halinde yaşamak istiyor.
-cehalet arttıkça özgüven de paralel olarak artıyor.
-insanlar fırsat buldukça bir başkasına ekonomik, sosyal, kültürel üstünlüklerinden bahsediyor.
-değişeceğini söyleyen hiçkimse değişmiyor.
-haklıyken bile, hayat gailesinden dolayı itiraz etmeye mecalimiz kalmıyor,
-itimat kalmadı insanlar arasında.
-yapaylık ve riyakârlık hatsafhada.
-gerçeklik algısı tamamen değişti ve değişiyor.
-kim güçlüyse o daha haklı.
-tok açın halinden anlamıyor,
-kendisi tok iken, komşusunun açlığını düşünen kalmamış.
-ortalık kendi bacağından asılı koyun dolu, kimse de dönüp bakmıyor.
-kimisi etkileşim için statükoya ayak uyduruyor. kitlenin beğenisi için nabza göre yorum yapıyor.

acaba ben de mi öyleyim diye sorgulamadan da edemiyor insan.

insanız, çiğ süt emmişiz, fütursuzuz, umursamazız, başkasının ekmeğini çalarken utanmayız, ahlaksızız, benciliz.

tanımımı bilinçli olarak genellemelerle doldurdum (bazı, çoğu, herkes , birçok, hiç kimse gibi) çünkü bende bir insanım ve başkalarının adına konuşmak bende de huy.

böyle sözcükleri ayrıca aratıp google'da çıkan diğer sorular kısmına bakmayı seviyorum. bu da şaşırtmadı. *
magazinel kullanımı bol sözcük.

bozgundan sonra geri çekilen yunan ordusunun yangınından kurtulması, ödemiş papazı'nın müftüye, şehri yakmak üzere yerleştirilen gaz tenekelerinin yerlerini söylemesi ile olmuştur. gece yarısı halk bu tenekeleri gizlice alıp emin yerlere koymuştur.

tren kalkmadan önce yakmak üzere en sona kalan askerler, turkler geliyor! diye halktan birinin bağırması üzerine panikle trene binmisti...

uzun zamandır iltifat almadım... en son aldığım iltifatı da unuttum.

bu arada üniversitenin ilk yıllarında çok iltifat alırdım. şu son zamanlarda düşünüyorum da hepsi gerçek ve içten gelen iltifatlar değilmiş... ciddi anlamda, samimi aldığınız iltifatları duyduğunuz zaman anlıyorsunuz bunu.

düşük olduğu benzine 'kurşunsuz' denilse de kurşunlu olduğu su götürmez bir gerçek olan şeydir.

yan yana olmak neydi?
aynı cümlede durmak, aynı sessizliği bölüşmek.
bazen direksiyonda bir el,
ötekinde camın buğusuna çizilen küçük bir gelecek.

dilber dudağı.

2020 yılıydı.
trump tekrar secilecek tahminleri vardı.
benimki time square e gitmisti. bir zenci gelmis yanına. yasasın turkiye, yasasın aaturk, yasasın biden demiş.
birkac gun sonra biden secildi.
sonra biraz zaman gecti. yine trump reis;)
reis boyle bizde;)

toksik.
uzunca bir süre bunun toksit olduğunu sanıyordum. meğersem toksikmiş. ne s.kim sokum kelimeler bunlar ya.

hadi git
yangın yemiş türküler gibi git
kalmasın gök mavisi ezgimde
su yeşili akmasın yüreğimde
bir solukta sussun ayrılık gülüm

bu soruyu kim hazırladı allah aşkına?
kim bu bora?
boradway, adını sanat koydum: bora'nın yolu sfsfs

eril, dişil, enerji.

hiç hoşlanmadığım hitap kelimesi. bir de aşko türedi ki o daha da kötü.

benim de kumar oynayan tanıdığım var. para algıları bitmiş durumda. 500 bin lirayı falan para olarak görmüyorlar onlar için para sadece ekranda yazan sayıdan ibaret. yatırırken de aynı şekilde kredi falan çekip komple yatırıyorlar oyun gibi geliyor her şey o an onlara. çok garip mesela yayın açtı izleme fırsatım oldu öyle heyecanla anlatıyor ki bana bak şöyle oyunlar var sen de seversin falan gibi. herif patlayan şekerli bir tane oyun var onu gösteriyor saatlerce o oyunu oynuyor. para kaybettiği yetmiyormuş gibi bir de üstüne zamanını kaybediyor. altı üstü 20 bin liralık oyun oynayacak o 20 bin lirayı kaybedene kadar 2-3 saat harcadı galiba 10 dakika dayanabildim izlerken. 10 kaybediyor 5 kazanıyor, 5 kaybediyor 7 kazanıyor. bu anlık kazanç gibi olaylar ve kazanmaya yakınken bir anda kaybedişler anladığım kadarıyla bu kandırmacanın temeli. tüm işin sonunda salt matematik olarak 20 bin lira artı 4 saat kaybetmiş olması gerçeğini görmüyor. açıkça bunu söylediğimde işte oradan 5x oldu da 200 x geldi ama patlamadı patlasaydı görürdüm seni gibi şeyler söylüyor.

uzun bir süre ikna etmeye çalıştım sonunda o da haklısın ben aptalım salağım gibi küfürler etmeye başladı kendisine ama yine çözüm yok. sonra kendime dönüp ben niye buraya düşmüyorum diye düşündüm. işin matematiğini bildiğim için falan galiba bilmiyorum ama bazı oyunlarda kutu açma meselelerine ben de düşmüştüm heyecanı biliyorum yani ancak hiçbir zaman bu kadar şuurumu kaybetmedim. uzun lafın kısası bana bir şey olmaz demeyin ben bile korktum kendimden uzak duruyorum her türlü kumardan.

sinir bozucu bir iştir. ayak parmak araları (4+4; sekiz adettir). sırayla işaret parmak tarafından sıvazlanır, çıkan pamukçuklara bakılınca; yeni fanilanın göbek deliğine bıraktıklarına benzerliği düşünülüp şaşırılır. haddini aşmaya meyilli olanlarca bir de parmak ucu koklanırsa iyice zıvanadan çıkılmış olunur. bu cümleleri yazan pişman, okuyan pişman. ben perişan sen perişan. ''nereye bu gidiş cık cık cık'' denilerek başka başlığa geçilir.

delüzyon yaşadıklarına inandığım insansı tür.
bu insansı türler, büyük bir hata sonucu dünyaya gelen yavrularının birer prens ve prenses olduğunu düşünüyorlar. onlara göre bu başlı başına israf olarak nitelendirebileceğimiz yavruları, birer dük ve düşes. öylesine elegan öylesine kusursuzlar ki, asla yanlış bir şey yapamazlar.

insanın kendi doğurduğu çocuğu tanımaması kadar aciz bir şey yok. senin çocuğunun geleceğin torbacısı, katili, tecavüzcüsü vs olacağını ben öngörebiliyorsam ve sen bunu öngöremiyorsan bir anne baba olarak sorunun kimde olduğunu bence tartışmayalım.

öğretmenin görev tanımını çeşitli uzuvlarına dayanarak belirlemişler ve çocuklarına öğretmenlik değil anne-babalık yapmamızı istiyorlar bu insansı türler. kendileri çünkü bunu yapmaktan acizler. doğurmasaydınız efendim.

mesai.