zaman tüneli

ben bir işçiyim

kankasını burada bırakıp gittiği için bir miktar yıkılmış olsam da geri gelmesine sevindim. hoş gelmiş.

yine yazdıklarını okumayıp
foto paylaşınca beğenicem.

gerçeğim

"insan birini sevmeye üsluptan başlar."

umutla yaşarım.
umudumun tükenmemesi dileğimdir.

bazen ülkenin sayılı yazarlarından biri olacağıma inanıyorum. (hayal)

normal sözlüğün az sayıda(şunun şurası on-on beş kişiyiz sanırım) yazarlarının arasında biri oldum. (gerçek)

şifrelerimi unutuyorum, 30 saniye önce girdiğim şifreyi şu an unuttum 3 kez yanlış girdim bloke oldum o an koptu gitti sanki an vardı ama ben yoktum.

(bkz: laniakea)

ben daha yazardım da neyse ekşide yazayım bari. meja döndüğü için not olarak bkz verdim. anlayan anlar diye düşünüyorum.

hoş geldin! sevgili meja... güzel sesini özledik.*

demek ki o yüzden uzun süredir akvaryum yoktu:)

içimde öyle bir yemek yeme isteği var ki, istesem de durduramıyorum. allah'tan kilo alamıyorum, yoksa duba gibi olmuştum.

çocuğun yüzünü ekranda gördüğüm anda hissettiklerimi kolay kolay ifade edemem. haberi duyduğumda kahrolmuştum zaten. nasıl olur, nasıl bir cehennemde yaşıyoruz biz? yahu bu pırlanta gibi, yüzüne baktıkça bakasın gelen, ailesinin kıymetlisi çocuk nasıl olur da mağara kaçkını, eğitimsiz, pisliğin teki tarafından katledilir. daha kaç çocuğumuzu böyle kaybedeceğiz.

dedesinin kısa konuşmasını dinledim haberde. ağlayan gözlerle devlet büyüklerinden yardım istiyordu. ah be güzel dedem, devlet devlet olsa o sıçan yavrularının kafasını en başta ezerdi. senin torunun da bu ülkenin evladı olarak yaşamına devam ederdi.

“altında da bir tarih: sekiz mart otuz yedi.”

fakir zorunlu minimalisttir. minimalist ise maksimalistin özünü alandır. bir nevi minimalist, rafine zevkin doğal bir yaşam tarzı haline gelmiş hâlidir.

balık yemeyi kırmızı ete tercih ederim.

bir döl israfı tarafından 'yan baktığı ' sebebiyle öldürülen 17 yaşındaki çocuk.
şaka gibi geliyor artık, keşke şaka olsaydı.

öldüren kişi 15 yaşında ufacık bir velet.
15 yaşındaki bir çocuk nasıl bıçakla insan öldürebilir onu da aklım almıyor.
ben öldürülme görüntülerini bile izleyemezken bu hırdo döl israfı nasıl oluyor da bıçağı kendisi saplayabiliyor?

bu sokağa sçılmış çocuklar yüzünden daha kaç kişi zarar görecek gerçekten bilmiyorum.
bilmek de istemiyorum çünkü katlanamıyorum.
sadece en büyük acıları yaşamalarını diliyorum.

aşırı farkındalık farkındalıksızlığa sebeptir.