zaman tüneli

çok akıllıymış aferin.
mustafa için söylenen iranla ittifak suçunu sonradan bayezid gerçekten işlemiştir.

yalandan bir şeyler hesaplar çıkartır toplar bize gelişi bu karım bu falan diye.

yaşadıkça öğreniliyor bazı şeyler öncesinde hiçbir olasılık kesin değildir. biz hep yaşamadığımız olaylar üzerinden ahkam keseriz şöyledir böyledir ama olayın içindeki gözle dışındaki göz aynı şeyi göremez çoğu zaman.

insan değişir, gelişir. belki ömrünün bir kısmında kendini çok iyi tanıyabilir ama oraya gelene kadar bir çok badire atlatması gerekir.

güzelliğini iffeti ile taçlandırarak yaşamış halk müziği sanatçısı.

doğru mu?

doğru.

şu kadının ayağına su dökemeyecek şekilde güzelliği olan kadınlar ortalık oldular.

içinden ('haydaa! al bi tane daha.. şu hurdayı ele alıp tıklatmaktan ne zevk alırlar anlamıyorum. nasılsa 7-8 tıktan sonra sen alacaksın, ben de vereceğim. niye bile bile lades oynatırlar. muamma..) diyor.. biz ta burdan duyuyoruz da, siz başlık yapıp sözlüğe mi soruyorsunuz.? :))

mesleğini tek görsel ile anlat.

islam mahaçev’in internette viral olan sözü.

youtube.com/shorts/YupMXjnf...

woke kültür denilen sapkınlığa karşı çok sık kullanılıyor.

x.com/kirmizikosemma/status...

hâlâ yaşamaya devam ettiğim için şükür, ilerde değişebilecek cümle/ler/dir. şimdilik; yüzmeye devam et*.

genç arkadaşlar muhtemelen bilmiyorlardır. aynı ülkede, naylon faturayla devleti dolandıran adam maliye bakanı olarak atanıp, ülkenin fatura işlerini yönetti.

o kadar çok madalyalı tanımı var ki sanırım sözlük mareşali kendisi.

ohaa. hangi çiçeği sevdiğimizi öğrenmeye çalışıyorlar.

kadına göre değişir. bazı kadınları bir çiçekle kandıramazsncncnvnvn şaka şaka sevmem diyen bile sonradan düşebilir bir buket çiçeğe. kimden geldiği de çok önemli.

ofansif mizah deyince de sado başkanım

iş deyince benim aklımda nedense bir iş canlanmadı, deyim var ya hani; iş mi yani senin bu yaptığın?.. gibi. bir manevi eylem, düş, bir söylem gibi şeyler geldi. meselâ aşık olmak, mesela evlenmek. bu zamanda iş mi yani?
fakat hakikaten iş'te bahsediyorsak: kurumsal işi bırakıp hayalinizdeki cafeyi açmaktır, diye düşünüyorum. daha batmayanını görmedim.

belki hiç biri.. belki de herhangi biri..
( diyorum ki, konu çiçek türü ile ilgili değil; kadın ve kadına verilenin, en güzel çiçek olduğunu hissettirecek kişi ile ilgili bir durumdur.)

karanlıkta merdiven çıkarken yolun sonunda bir basamak daha var sanıp boşluğa adım atmak ve ardından gelen anlık afallama.(inerken yapılanı büyüğe örnek(u: swh ).)

yeni türkü'ye ait efsunlu bir şarkı...
bir haftadır dilime öyle bir dolandı ki... *

ülke toptan kafayı yedi nasıl bir memleket oldu burası

bulgar yazar georgi gospodinov'un 200 sayfalık romanı.

kitap ilk cümleden insanın içine öyle bir işliyor ki, sizi nasıl bir hüznün beklediğini anlıyorsunuz:
"babam bir bahçıvandı. şimdi bir bahçe".

yazarın babasının kaybı üzerine kaleme aldığı çok etkileyici bir anlatı; hatta ağıt diyebiliriz.
kitabın üzerinde her ne kadar roman yazsa da, ben bu kitabı roman sınıfına koyamayacağım çünkü kitapta bir olay örgüsü yok aslında.
babasının ölüme her an biraz daha yaklaştığı hastalık günlerinde yazarın dolu dizgin hislerini, babasıyla arasında geçen küçük ve zaman zaman gülümseten anılarını ve ölümünden sonra da yine ölüm ve hayat ekseni üzerindeki duygularını okuyoruz.

kitabın insanın içine işlemesinin en temel sebebi aslında hayatın orta yerinde duran ve herkesin yaşadığı/yaşayacağı ölüm gerçeği. birçoğumuzun hayatında ölüm, hastalık ve yas mevcut. kitapta da bu temaların insanda uyandırdığı hisler o kadar güzel anlatılmış ki, ben birçok yerinde gözyaşları içinde tamamladım sayfaları. ifade etmeyi bilmediğimiz her hissimizi çok maharetli bir şekilde cümlelere dökmüş yazar. ölümle ilgili tüm hislerimi bu kitapla somutlaştırdım ve tekrar yüzleşmek çok çarpıcıydı.

ölüm o kadar yoğun, yas tutmak o kadar hırpalayıcı, bir insanın yokluğu o kadar eksiltici ki insan hayatına devam etmek için tutunacak bir cümle, bir teselli arıyor ve maalesef bu acıyı sadece bir kez yaşayacak olmanın tesellisinden bahsediyor yazar;


ve çok sevdiğiniz birini kaybettiğinizde hayat maalesef bir daha asla eski hayat olmayacak:

yoktur. korkunç bir başlık değil mi ya? bence öyle.... *