zaman tüneli

stad muhteşem, atmosfer harika, ağlamak istiyorum sayın seyirciler.

estağfurullah seni severim. niye kırılayım ki?

şu an istanbul havalimanı'ndayım. istanbul'a yeni geldim bir kahve içeyim dedim.

#3859484 barışalım mı kardeşim. bana kırılmadın di mi...
ben de senin kadar yalnizim. kahveni yalniz içiyorsun belli ki. duygulandım lan. gel sana bir sarılıcam. özür dilerim.

aston villaya güzel bir gol atacağını düşündüğüm kara boğa.

istanbul'a geldim...

seviyorsan at. içinde tutup kendini yormaktansa, bırak gitsin. zaten susmak kimseye bir şey kazandırmaz.

henüz yeni keşfettiğim gece tarifesi niteliğindeki indie müzik grubu, yaz güzeli şarkısı fena değilmiş.

ağrı kesici olmasaydı halim haraptı, diş etlerime atılan dikişler bugün bana hoş olmayan bir acı verecekti.

#3859476
teşekkür ediyorum. ben de sonrasında yörüngedeki 1.5 milyonluk oynama mı kastediliyor diye eklemiştim. anlamış bulundum şu an, eyvallah.

başkan promosyon ihalesi de maaş zammı da yalan oldu be. ne zaman açıklama yapacaksın. dereye su gelene kadar kurbağanın gözü patladı. el insaf.

#3859471
güneş'e en yakın olduğu noktayla ondan en uzak olduğu nokta arasındaki fark yaklaşık 5 milyon km. yazıda kastedilen şu; değil 1 mm, zaten 5 milyon km'lik bir yaklaşıp uzaklaşma payımız var.

benim hesabımdaki yaklaşık 1,5 milyon km, farklı bir olasılığı anlatıyor. yaklaşıp uzaklaşmanın bir ortalamasını alıyoruz, 149,6 milyon km olan şey bu ortalama uzaklık. diyelim ki sabit bir sayı bu, yaklaşmadan uzaklaşmadan böyle dolanıyoruz güneş etrafında. bunun %1'i kadar daha yaklaşmak, yörüngemizin küçülmesi anlamına geliyor. işte o zaman da tanımdaki olasılıklarla karşılaşmış oluyoruz.

tanıma eklesem görmeyebilirdin diye buradan yazayım dedim (:

üzgünüm sen benim payıma düştün. bugün bana görünmeyecektin

bir zafer köse ve zülfü livaneli kitabıdır.

zülfü livaneli ile bir nehir söyleşi yapan zülfü livaneli'nin eski arkadaşı ve yazar zafer köse bu uzun soluklu kitabı oluşturmuştur. iki arkadaş ülkenin ve dünyanın hali ahvalini uzun uzun konuşur bu kitapta.

ülkenin en önemli aydınlarından biri olan zülfü livaneli arkadaşı zafer köse'nin sorduğu sorulara hem başka yazarlardan ve sanatçılardan hem de kendi eserlerinden yaptığı alıntılarla muhteşem cevaplar verir.

ülkedeki aydın sorunu üzerin yapılan söyleşi özellikle çok önemli idi benim için. insanların izlemekten ölüp bittiği ve göbekleri hoplatırken ona buna cahil diyen adamlarla ilgili nazik ve sert tespitler çok iyiydi bence.

ülkedeki müziğin dönüşümü, arabesk müzik ve iktidar ilişkisi, edebiyat alemindeki kötü kitap kirliliği, ülkenin siyasi gündemi ve bu gündemi gözlerden saklamayan çalışan sözde gazeteciler. hepsi iki arkadaşın sohbet konusu olmuş. ve elbette birçok başka konu da konuşulmuş kitap boyunca.

zülfü livaneli'yi zaten çok sevdiğim ve neredeyse yayımlanan bütün kitaplarını okuduğum için bu kitabı almak ve okumak için hiç tereddüt etmedim ve hayal kırıklığı da yaratmadı bende kitap.

24 yıl.. giden bir hayat için çok kısa...
adalet ölçülebilir, acı ölçülemez. ve bazen, en dramatik gerçek şudur ki, hayatın bitişi geri getirilemez.
nurlar içinde uyusun...

#3859468
yörünge gereği en yakın olduğumuz mesafe 147.5 milyon km, en uzak olduğumuz mesafe 152 milyon km diye biliyorum. %1i olarak belirtilen 1.5m km'den daha çok yakınlaşmıyor muyuz? yaklaşık 5 milyon km. ben mi yanlış biliyorum, yörüngenin %1 oranında değişmesi mi kastediliyor? aydınlat beni meja reyiz.
mesafleri baz aldığım kaynak;
evrimagaci.org/dunya-gunese...

dram ve abartı ifadesi, doğanın hassasiyetini vurgulamak için..

pudra şekeriyle devam edebilecek olan kombo.

doğru olmayan iddia.

ama mesela güneş'e 1 mm değil de %1 oranında daha yakın olsaydık ne olurdu, biliyor musunuz? şu olurdu;

güneş ile aramızdaki ortalama uzaklık yaklaşık olarak 149,6 milyon kilometre. ortalama diyorum çünkü zaten yaklaşıp uzaklaşıyoruz yıl içerisinde, sabit bir uzaklığımız yok. hesabımızı da bunun üzerinden yapabiliriz, bunda bir sorun yok. diyelim ki %1 daha yaklaştık. o zaman hemen hemen 1,5 milyon km daha yakın olacaktık güneş'e. bu durumda yıldızımızdan alacağımız enerji de artardı. ters kare yasası gereği enerji artışının oranı yaklaşık olarak %2 olurdu. peki yanar mıydık?

stefan–boltzmann yasası aracılığıyla bir hesap yaptığımızda, ortalama küresel sıcaklığın yine yaklaşık olarak 1,5 derece yükseleceğini görüyoruz bu noktada. böyle bir ısınma, büyük su kütlelerindeki buharlaşmayı artırır. buharlaşma artınca atmosferdeki su buharı miktarı artar. dolayısıyla sera etkisi de artar. sera etkisi artınca, küresel sıcaklık artışı da 1,5 dereceyi geçer. bu da daha fazla buharlaşma + su buharı + sera etkisi ve yine sıcaklık artışı şeklinde bir kısır döngü oluşturur. hatta döngü gittikçe hızlanır.

küresel sıcaklık artışı, buzulların da erimesine yol açar. bunun da bir bedeli olur. albedo adı verilen bir kavram var astronomide. gök cisimlerinin güneş ışığını yansıtma oranı için kullanılıyor. buzullar, kar örtüsü, bulutlar gibi yapılar, albedo değeri yüksek yapılar. bu yüzden güneş'ten gelen enerjinin büyük bir kısmını uzaya geri yansıtıyoruz. buzullar eridikçe altlarındaki normal kara parçaları ortaya çıkmaya başlar. bu sayede yansıtıcılık gittikçe düşer. yani güneş ışığının belirli bir kısmını yansıtmak yerine emmeye başlar dünya yüzeyi. özetle, aslında ek bir sıcaklık artışının temeli atılmış olur gezegen genelinde. kısır döngü burada da başlar; sıcaklık yükseldikçe buzullar erir, buzullar eridikçe sıcaklık yükselir ve süreç hızlanır.

öyle sanıyorum ki daha fazla anlatmaya gerek yok. anlayacağınız üzere, güneş'e %1 oranında bir yaklaşmayla dünya üzerindeki sıcaklık dengesini sağlayan süreçlerin işleyişi bozulur. bunun neticesinde, bildiğimiz anlamda cayır cayır yanmasak da sonuç itibarıyla "işte şimdi yandık" diyebiliriz.

her katledilen çocuk içimi sızım sızım sızlatıyor fakat bu çocuk bambaşka bir çocuk. bambaşka bi bakışı var. canım benim. görmeden tanımadan kalbimle sevdiğim hissettiğim insanlardan biri.