zaman tüneli

24 ocak 1993 tarihinde arabasına konulan bombayla öldürülen vatansever ve akıllı türk gazeteci.

pek çok vatansever türk gibi, ülkemizi sarmış kanser hücreleri tarafından öldürüldü. durduğu siyasi nokta gereği düşmanı çoktu. hala kesin olarak kimin veya hangi grubun öldürdüğüne dair resmi bir açıklama yok. kimlerin öldürdüğü bilerek bulunmadı yada bulundu/biliniyor ama açıklanmak istenmiyor. zaten karşısında durduğu fikirlerden dolayı olası şüpheli grupları sıralamak çok da zor değil. adeta tek başına yedi düvele karşı yazıyormuş adam. helal olsun, huzur içinde yatsın.

rahmetli annemin bulduğu gelin adaylarından bir tanesine evet der evli mutlu çocuklu bir baba olurdum.
şimdi ise deli gibi çalış eve gel çamaşırı ayrı bulaşığı ayrı ütüsü ayrı.....

yaş olmuş 40 bilmem kaç hala eve gel otur dur.

geçmiş iyi öğretmen olsa da iyi bir kılavuz değildir.

çok güzel bir deneyim olacaktır. ben barbie ile anlaşmakta zorlanabilirim belki. ama komik adam. en azından güldürü beni. irfan ağabey deseniz zaten çok pozitif bir insana benziyor.
onunla da iyi geçinirim.
farklı ve özgün bir ev arkadaşlığı olur bu bence.

şok şok şok!
rojova'ya atom bombası atıldı.
*

buradan ypg'li örgüt yandaşı katılımcı, yarışmacı artık ne s..se sesleniyorum. la olm amerika size 10-11 sene boyunca silah, lojistik, hava desteği verdi. bari ayıp olmasın diye iki direniş gösterin bu kadar kolay çökmeyin.
o kadar hızlı coktunuz ki artık çözüm sürecini savunan akp'li amirlerim bile 40 yıldır silahla bitmiyorlar tezini savunmayı bıraktı. ee tabi suriye türkiye değil adamın direkt kafasını biraz kesiyorlar ehehe.

şimdiki aklım olsa sözü bana hep acı veriyor. çünkü içinde geri dönme arzusu var ama geri dönüş yok. geçmişi değiştiremiyoruz. o yüzden bu cümle bana bir pişmanlıktan çok, kendine haksızlık gibi geliyor.

şimdiki aklım olsaydı, o zamanki ben zaten ben olmazdım. aynı şartlar, aynı korkular, aynı bilmezlikler olmadan verilen kararlar bana ait sayılmazdı. bugün bildiklerim, yaşadıklarımın sonucu.. o günkü ben elinden geleni yaptı, bildiğiyle, gücüyle, cesaretiyle...

o yüzden şimdiki aklım olsa demek yerine, o zamanki aklımla buraya geldim demeyi daha dürüst buluyorum. geçmişi değiştiremiyorum ama kendimi de inkar etmiyorum.

adam gibi adamdır.

ya ya ya yarrrraaalı yooolllarrr,
seni gördüm düşmekteydin, itin dötün peşindeydinnn.
müthiş bi adamlar parçası.

erlik, hakkinda kısa bir belgesel yaptığından beri artık halk tv'de bile anılmayan kurmanci.

şu sözlük ilk kurulduğunda ne sjw ne kadar woke varsa bünyesinde toplanmıştı. hatta mor nikli biri vardı tam bir kampüs cadısı dm'den feminizm kılıfıyla örgüt propagandası bile yapardı. bak nasıl aklıma geldi ya. bunlar hep birlikte toplanıp böyle daly.....ları övme ayinleri falan yapardı. kavga ede ede söve söve uzaklaştırdık bu itleri. sonra zaten 2 sene falan yoktum buralarda. o kısımda yokluğumuzu fırsat bilen itler olduysa bilemem artık.

çalışmak için yaşamak bana göre bir zorunluluk değil, bir tercih. çalışmayı seviyorum çünkü üretirken kendimi canlı hissediyorum. iş, hayatımı ele geçirmediği sürece beni besleyen bir alan. yaşamak sadece durmak değil, bazen çalışırken de insan kendisi olur.

artık üzülmek de performans işi gibi.. bir şey oluyor, acı bir haber düşüyor, herkes kısa bir duraksıyor ve sonra görev tamamlanıyor...
sosyal sorumluluk yerine getirilmiş sayılıyor. kimse gerçekten ne hissettiğini sormuyor kendine, çünkü emoji var. hızlı, pratik, zahmetsiz.

üzüntü de hızlı tüketime uyduruldu. okuyoruz, iç çekiyoruz, bir emoji bırakıyoruz ve aşağı kaydırıyoruz. yas bile “story süresi” kadar. gerçek acı rahatsız edici çünkü; zaman ister, sessizlik ister, insanı yavaşlatır.. emoji ise tam tersini yapıyor: hissetmiş gibi hissettiriyor ama hissetmeden devam etmeye izin veriyor.

bu yüzden üzülmek bir dayanışma hali olmaktan çıkıp bir refleks oldu. emoji atınca vicdan rahatlıyor, sorumluluk başkasına geçiyor. oysa bazı şeyler emojiyi değil, susmayı, paylaşmayı değil, durmayı, tepki vermeyi değil, gerçekten etkilenmeyi hak ediyor.

3 senedir falan odamda büyük temizlik yapıp bişileri çöpe atcam.

bu akşam 20.00 ye kadar ya anlaşma ya da çatışmaya devam.

hanimişbenim tatlişim
mottişimdemottişim
mottişimdemottişim
hanimişigottigottişim
hanimişigotti
hanimişigottigottişim
ballısıdaballısı
ballısıdaballısı
hanimisibenimgottisim
gottiside gottisim

#3861371
düşmanlık gibi bi durum yok. madalyalarını nerene istiyorsan sokabilirsin. madalya müracaatları başlığına tanım girdikten sonra yazdığın şeyi üzerime alınmam normal. sevişememekten midir hayatının eksiklerini milleti eleştirerek mi tamamlamaya çalışıyorsun bilmiyorum ama sözlükte laf edecek hiçbir şey kalmadı da kimseye zararı dokunmayan bir eyleme geldi sıra değil mi?
çime dokun, çıplak ayakla toprağa bas. bu gerginlik iyi değil.

(bkz: aman kim üşenecek kardeşim şimdi boşver gitsin)

ablamız galiba madalya dilencileriyle alakalı yazdığım şeyi üzerine alınıp, önce mesajla bir çemkirdi. tam ''al bu saatten sonra madalyayı k.çıma mı sokacağım ? sana vereyim yazıyordum ki engellemiş. bu azınlık hırçınlığı da her şeyi üzerine alınmaya müsait. neyse ben biraz daha madalya alayım. düşmanlar çatlasın.

siz niye insanlardan dört dörtlük olmasını bekliyorsunuz ki. dendiği gibi insanlar sağlıksız şeyler de yiyebiliyorlar, doktorlar içki, sigara içebiliyorlar. 4 yaşındaki çocuk musunuz siz, öğretmeninizin her dediğini doğru zannedecek kadar safsınız, sanki öğretmeniniz o hareketi yapmıyor mu. ya da ananız babanız kaç yaşında adam olmanıza rağmen şunu yapma diyince yapmıyor musunuz? ayrıca bundan bize ne isteyen istediğini izler, rahatsızsan sen izlemezsin olur biter.

not: tv'deki türk dizilerini hiç sevmem.

bu adamdan gs futbolcusu olduysa, herkes her şey olabilir.
benim bundan sonraki motivasyonum bu açıkçası.