zaman tüneli

(bkz: anatolian rebetiko)

bugün itibariyle 12 de satışa çıktı biletleri.. kızım ve arkadaşı için bilet almayı denedim..
kişi başına 1.950tl den seçtim ödeme kısmına geldim, seçtiğiniz ürünle ödeme yaptığınız ürün arasında fiyat değişikliği var uyarısı verdi.. yeniden denedim.. fiyat kişi başına 2.450tl ye çıktı.. yine aynı uyarıyı verdi yeniden denedim 2.950tl ye çıktı.. neyse dedim gençler eğlensin. ödeme kısmına tıklıyorum kontenjan kalmadı uyarısı çıkmaya başladı bu seferde..
sahne önü 5.000tl den bitti..
sonuç olarak biletleri alamadık..
yani ne bileyim kategorilere ayrılarak satışa sunulsaydı belki bu kadar zaman kaybı ve de sinir olmayacaktı..
uzun zaman sonra verilecek olan bir konseri, bu tür saçmalıklarla resmen soğuttular kendilerinden..

bir anne olarak üzgünüm...

festival organizasyonları desen ayrı bir işkence bu ülkede.. profesyonel olarak yapılan organizasyonlar görmeyi ne çok dilerdim..

#3866818
yav bende gıcık oluyorum bu duruma tarafını seç kardeşim kaç şehirden kaç tane zeynep ile sevgili oldun?.yada zeynebim hangin şehirden olduğunu unuttu bütün güneydoğu anadolu bölgesi'ni sayıyor türkücü.hajsjd.

(bkz: sivas'ta 30 erkeğin grup seks yaparken basılması)

sevdiyim insanları bir bir kaybediyorum hiç umudum kalmadı artık ben de ölüp gidecem yeter artık

izleyeceklerim arasına giremeyecek olan dizi, ben ki dizi ya da film deyince çıldıran biriyim. bu dizi ve buna benzer diğer diziler şimdiki dizilerin temelini oluşturuyor ve bizi televizyondan uzaklaştıran hatta televizyondan nefret eder hale getiren diziler bunlar. eski romanların ve eski yazarların hangi yollar ile ünlü olduklarını göstermeleri açısından çok iyi diye bakarım ben bu işe, olumlu tek tarafı burası. korku filmleri bile bu dizilerin önündedir benim için ki korku filmlerini asla izlemem. glck.

bu dizileri izleyip üzerine yorum yapan insanların hayatından ve yaşantısından şüphe duyuyorum... gömmeye gelmişim resmen, neyse kusura bakmazsınız artık. glck.

urfa mı antep mi mardin mi? bu kadar da olmaz. baban nereli annen nereli? birini seç artık. urfalı zeyno antepli zeyno derken bir de mardin girdi araya. urfa, antep diyorsan tekrar doğuya dönme. hataylı zeyno ya da adanalı zeyno de. neden tekrar doğuya döndün? ya da en başından mardinli zeyno urfalı zeyno olarak oku. sonra antepli zeyno de. ama her türlü kafa karıştırıyor. bu zeyno nereli kardeş? kimliği yok mu bunun bakalım. ya da kendisine sorsak ya. zeyno söylesin belki bu üç şehire ait hissetmiyor kendisini. belki istanbulluyam diyecek, belki izmirliyam diyecek. gap şarkısı mübarek. herkes net olsun. ben daha kebapları karıştırıyorum urfa mı adana mı diye sorduklarında ulan bunun hangisi acılıydı diye düşünüyorum, zeynoyu hiç aklımda tutamam. zeyno artık bir karara var. ben olsam urfa derdim. karışan eden olmaz. çiğköfteye yumurta atma yeter. bunca rezilliğin üstüne bunu yapma.

ibo - zeyno

çocuklar duymasın haluk'un ,gönüle "dominant teyze" demesi geldi aklıma.
gönül'de dominant bir kadındı selami (komiser hüsnü) -ki ondan boşandı- birde tuna vardı ikinci eşi sanırım tuna domine edilməyi seven bir erkekti.

çenem düştü, yeter bu kadar sosyallik… ben asosyalliğime döneyim.

gönderirim elbette, sanata düşman değiliz. lakin partner erkek olursa o dans kursu bir anda gerilim filmine evrilir.

ben aşırı takipteyim bu tipleri. gerçekten profesyonel anlamda bu işi yapan insanlar çok enteresan bir hayat yaşıyor. sanki tüm hayatları laboratuvarda geçiyormuş gibi spor salonu supplement protein tozu falan hayatları hep bu döngüde. bir yandan çok saçma geliyor bir yandan da ciddi irade ve disiplin tabi ki. bir de işin okb boyutu da var, gerçi çoğu spor dalında bir süre sonra bir obsesif durumu gelişiyor. vücutla birlikte egolar da büyüyor.
vücut geliştiren adamların hamak yoga pilates yaptığı videolar var, şişmekten katılaşmış vücutlarını esnerken görmek aşırı komik.

yalnız kalamayanlar ara ara yalnız takılmalı. ara sıra yalnız kalmak,herkesten uzaklaşmak iyidir.bunu yaparken bir deulaşılmaz olursan tadından yenmez.

bir psikolojik çöküşü konu alıyor.

genç bir annenin doğum sonrasında yaşadığı depresyonu konu almışlar. bunu yaparken depresyonla ilgili bir geçiş süresi verilmemiş.
filmin ilk sahnesinden itibaren karı kocanın anormal davranışlar sergilediğini, kadının hep tuhaf hareketlerde bulunduğunu görüyoruz. çocuğu olmadan öncede bu çift böyleydi. hatta acaba hangisi daha hasta adam mı, kadın mı diye düşünürken ben, kadının anormal davranışlarını doğum sonrası depresyona bağlandılar. filmin bu kısmında bana göre ciddi bir sorun var. bazı sahneler çok havada kalıyor, metaforlarla durumu kurtarmaya çalışmışlar. karakter analizi yapamıyorsun.

sinema seviyor nevrotik kadınları..
jennifer lawrence 'yi seyretmek açıkçası çok keyifli. grace karakterinin çıldırmaları ile belli ki bu sene bir takım adaylıkları olacak gibi duruyor. lawrence'nin oyunculuğu ile ilgili hiçbir sorun yok. grace'nin iç çatışmasını, orantısız öfkesini, karşılık alamayan cinsel açlığını oldukça iyi yansıtmış. görmezden gelinen, sorumlulukları paylaşılmayan, anlaşılmayan bir kadını iyi anlatmış. zaten sıkıntıları olan bu kadını alıp uçsuz bucaksız yerlere bebeği ile baş başa bırakan lanet olası kocası da ayrı sorun, o da sinir bozucu bir karakter.

metaforlar...
-aşırıya kaçan, rahatsız edici köpek havlaması.. dakikalarca havlayan köpek sahneye bilerek konuldu elbet. sadece grace'nin tahammül seviyesini değil izleyenlerinde sınırlarını zorladı.
-yalnız bir kadın... grace bir tablonun içine yerleştirilmişti sanki;
doğanın içinde yürüyen yalnız bir kadın.
hiç kimselerin geçmediği yerlerde bebeği ile dolanan bir kadın..
tekinsiz gibi görünen her yerde tek başına ve bebeği ile baş başa.. karanlık bir gecede korkusuzca yürüyor hep tek başına..
- kadın çığlığının bir alev topuna dönüşmesi etrafındaki her şeyi yakması..
-çıplak bir kadın. çoğu kez üstündeki kıyafetleri çıkartırken görüyoruz onu, kendi benliğini açığa çıkarmak istediğini kıyafetlerini üzerinden attığından anlıyorum. kıyafetinde bir metafor olarak kullandığını düşünüyorum.

gece görüntülerine bayıldım, filmin kasvetli ve tekinsiz havasını bu görüntüler ile pekiştirmişler.

artık kadınların mutlu olduğu filmleri izlemek istiyorum. üzülüyorum ben..

halktan ayrıştığını düşündüren zengin hobisi.
tabii ki gelsin çıtırlar…
algı.

osmanlıca tabiri "halet-i ruhiye" dir.
duygu durumunu belirten bir tabirdir.

bazı erkeklerin hayali. zevkli olurdu bence.

dün gece olduğu gibi her gece ağlayarak izlediğim diziii

ölmek istiyorum..

kimse kim. sağa sola sövmedikten sonra. baksanıza nick bile istemiyormuş, bırakın yazsın işte.