zaman tüneli

kafamda hakkı öznur isimli siyasetçi canlandı.

sözlüğü ilk kullanmaya başladığımda ilk girdiğim entryleri kasıntı halinde yazıyordum.

bir söylentiye göre bazı kişilere göre feneri destekler gibi davranıp hamleleriyle galatasaray lehine davranmaktadır yani söylemleriyle gs’yi sitem ediyor ama belki de hamleleriyle gs tarafında.şimdi bazı taraftarlara göre kalkıp feneri sitem etse tarafsızlığını koruyamaz ts başkanıyken fenere laf ettiği için.

umut sarıkaya'nın daha önce tesbitini yapmadığı şeyi bulmak zordur romalılar:

umarım sadece sözlükte böylelerdir.

yolun kenarına kaldırım olmuş. nazik ve mağrur. bir şeylere iman etmiş gibi duruyor.

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

herkes aynı tavsiyeyi veriyor. mutlulugun icin kırk yılda bir yap.
kırk yılda bir yapacaksak bunun icin secimimiz siz olmazdınız beyler;)
sececegimiz dunyanın en ozel beyfendisi de bunu bize yaptırmaz zaten. o sizin gibi degil. cok farklı.

yaşamak istediğim bir kaç kentten biri olabilir. benim doğup büyüdüğüm, yaşadığım batı karadeniz şehrinden arada sırada sağlık, hastane sebepl falan ailemle giderdik buraya ben küçükken.

bizim geldiğimiz taraftaki şehir girişinde gördüğüm uçaklar, kızılcahamam ormanları, kaymakamlık sınavı için gelip kazanamadığım sınav dönemi kaldığım küçük esat, tunalı, iş için geldiğimde gördüğüm o bakanlıkların olduğu cadde falan hepsine aşıkım aşık. iş için geldiğimde maltepe civarında kalmıştık ki ben orayı da çok sevmiştim.

halkla ilişkiler, pr çalışması yaptığımız iki gün oldu mesela. üst üste iki gün anıtkabir'e götürdük müşterileri. o da güzel ve önemli bir deneyimdi benim için. ankara'ya küçükken hep sağlık sebepli gitmiştim, anıtkabir'i ilk defa iş sebepli gittiğimde gördüm.

kişilik olarak da ankara ile uyumlu biri olduğumu düşünmekteyim. aşti'yi bile seviyorum ulan. bir önceki iş arama sürecimde ankara'dan çok iş kovaladım. aramadılarbile, beni istanbul'da görünce. şu an yine iş arıyorum. allahını seven bana ankara'dan iş bulsun.

bir çeşit deyim. modern zamanların el verdiği şahane hayatlara renk katan cinsten.

o an gülüp geçse de evde aynaya bi bakıp dugdugu cümleyi tekrar kafasından geçirir ve sonra da omzunu silkip sen kendine bak be ... der.

analarınızın babalarınızın alışkanlığını bırakıp 1 şişe jager mi götürseniz artık?
en kötü ihtimalle şöyle güzel bir kahve mesela.
kahve makinesi olmayan ev kalmadığına göre en garantisi kahve, evet.
sadece çekirdekten mi çekiyor yoksa filtre boyutuna göre çekim için bilgi gerekir, e onu da sorun eşek sıpaları.

namık kemal zeybek ağabey hakkında, "bir türlü çerkezliğinden vazgeçerek kendine 'türk' diyemeyen bir zavallı?" olarak bahsediyor, kızını amerikalı bir ajana veren kabileci hainden daha ne beklenir ki? prof. k. üçüncü hocanın "çerakizi - miyyt" olarak bahsettiği mel'anet, "ciasalcı-klanizmin" mimarlarından, ateşi bol olsun..

eve geldim. bu yavruş kıvrıldı hemen karnıma. sahiplenen kedo tutuşu.

neyse ki "bunu da yaşamadık demeyiz" dediğimiz bir durum.

2023'te gizli maddeler ortaya çıkacak, bor madeni çok değerli, petrol, doğalgaz çıkacak... aa pardon yanlış başlığa gelmişim dfgdgfdg

çok kafa dengisin. ruh öküzüm olabilir misin? *

madam coco'da sürekli indirim oluyor. ben artık ordan nevresim, battaniye, fincan falan alıp götürüyorum.
t: eski alışkanlığımız..

her bokuna karıştığımız kadınların bugün de kilosuna karışalım, oh.
iyi oldu ya sabahtan beri hiç söz hakkım olmayan bir konuda konuşmamıştım.

nefret ettiğim, iğrendiğim bir tabir. çocukken kiloluydum ben. hiç unutmuyorum, kızın biri, o halimle dalga geçiyordu. iğrenç bir melodiyle, bu sözleri söyleyerek. nasıl zoruma gidiyor, nasıl ne yapacağımı bilemiyorum anlatamam. kız da zayıf, herhangi bir kilo problemi yok. belki bir iki yaş küçüktü benden.

ergenliğe girmekle beraber hızla boyum uzadı, çok kısa bi zamanda da kilo fazlam kalmadı. boylu poslu, güzel bi delikanlı oldum. ilahi adaletin tecellisi gereği bu iğrenç kızla karşılaştım. 5-6 sene mi geçmişti daha fazla mı bilmiyorum. kız öyle bir kilo almış ki; benim çocukluk halimden beter. ağzımı açıp tek bir kelam etmedim ama zerre miskal üzüldüğümü de söyleyemem. yaşattığını yaşaması benim suçum değildi zira.

hiçbir insanın fiziki eksiği, fazlası, farklılığı ile dalga geçmedim, geçemem. geçsem yaşayamam, kaldıramam. beğenmek, beğenmemek ayrı mesele. herkes, herkese hoş gelmez. gelmemesi de doğamız gereği. fakat sırf sen beğenmiyorsun diye biriyle alay etmek, aşağılık bir şey en hafif tabirle. unutmamalı insan, insan olduğunu. bugün ne olduğun belli ama yarın ne olacağın belli değil. bugün tamken bakmışsın yarın eksik kalmışsın. had bilmek gerek. hele de kendin tercih etmediğin, sana verilen ya da verilmeyen şeyler hakkında.