zaman tüneli

odamda ruh hastalığı adlı oyunu oynuyorum.

studyoda calisiyoduk, bir anda isi gucu birakip metallemeye basladik. bira var bir de.

ben düşmek istemiyorum, sadece atlamak istiyorum.

askerliğini yapmıştı.

dünyada reklamın amacı hatırlanmak, yer edinmek, kitle oluşturmak iken
türkiye'de reklamverenleri söğüşlemektir
şu boktan reklamların başka izahatı yok çünkü

yatıyorum ve uykuya direniyorum

çiçeklendik.

sanki yeni reklamların amacı sadece ürünü tanıtmak gibime geldi

buna da zamanla alışıyor insan. 8 senedir her gittiğim doktor aynı şeyi söylüyor. ne yapayım yani, hayata mı küseyim?
gittiği yere kadar huzurla, keyifle.

verimlilik esaslı prensip edinmek çoğunlukla iyi oluyor ama bu minimal takıntısı , kaliteli yaşamın önüne geçmemeli bence.

insanların maddi durumu iyi ise bunu değerlendirmeli diye düşünüyorum. aksi taktirde mutluluğa giden yolun önünü kapatırız.

minimal yaşam etik olarak ne kadar mütevazi olursa olsun kaliteli insanlar için , kaliteli harcamalar yapmak gerekiyor. ne kadar kaliteli ve mutlu insanlar olursa o kadar kaliteli bir dünyada yaşarız. kolektif olarak gelişmek için gerektiğinde minimal düşünmeyi bırakıp " sınırları " aşmalıyız.

orta okulda ergenliğimde saçma sapan kaydederdim. herkesin bir lakabı vardı benim için. ama o evreyi çok şükür lisede atlattım. herkes adı soyadıyla kayıtlı rehberimde ekstra hiçbir şey yok. öyle kayıtlı olduğunu görüp ne biçim arkadaşsın ne biçim kuzensin vs. diyenler oluyor da aman banane benim rehberim benim kararım.

ağlama ve çığlık sesleri eşliğinde babamı çağırıyorum.

farkındalık işini azaltalım çocuklar

kendi adıma konuşmak gerekirse içsel olarak bunun farkındalığıyla yaşıyorum fakat geçtiğimiz aylarda beynimdeki pıhtı dolayısıyla hastanede yatışım yapıldığında tedavi reddi vererek hastaneden ayrılmak isterken doktor gözümün içine baka baka "her an ölebilirsin ama" dedi. bunu şak diye suratınıza biri söyleyince insan garip oluyor, bayağı bi garip oluyor hem de.

bunu sherlock' da izlemiştim. ilk filminde adamimiza düşmanı " bakış acini genişlet" diyordu. bence degistirmek değil olay. kelime detayı önemli. genişletmede o eski bakış açıni da kapsayan ama doğru olan yola giden yeni bakış açısı geliştiriyorsun.

değişimler yıkım ve zordur. gelişimler iyidir.

teşbih, edebiyatta bir şeyi başka bir şeye benzeterek anlatma sanatına verilen isimdir. yani benzetme demektir. teşbihte hata olmaz denilerek yapılan benzetmelere çok şahit olmuşuzdur. yine de cılkını çıkartmamak gerek.

burnu sivri kunduralar giymiş mahalle apaçilerinin topa ayak ucuyla vurma şekli. bildiğiniz gibi ronaldo'nun 2002 dünya kupasında türkiye'ye attığı ve türkiye'yi eleyen golü de pis burun ile atmıştı.

ortaokuldayken çakıl taşı dolu avluda takım elbiselerimizle maç yaparken, üst sınıftan bir meksika kertenkelesi, oynadığımız mikasa topa pis burun vurmuştu. o sırada yandan geçen sınıfın en ineği hafif tombul kızın tam iki memesinin ortasına şaaap diye çarpmıştı. o kadar sert çarpmıştı ki avludaki erkeklerin testisi cız etmişti.

kız baygınlık geçirmiş, ambulans gelmişti falan. bu da böyle bir anımdır.

murat kekilli bu akşam ölürüm

kesinlikle bence de bu sayılmaz vaziyet harbiden kelek çünkü