zaman tüneli

büyük bir trajedi gibi görünen ancak bütün gerçekliği yüzümüze vuran bir ifade.
herkes bir canavar ya da kötü insan tanımı yapar kafasında. ben böyle birisi olmayacağım der herkes. ancak hep istenmeyen insanlarla karşılaştırır bizi hayat. haya işte, garip denklemleri var şerefsizin.
kötülüğe meydan okurken kötülüğün dilini öğreniriz mesela. çocukken babamıza kızarız bir şeylerden dolayı, ama bir bakmışız aynı davranışı yapıyoruz.
çünkü şunu hiç düşünmedik:"bir insanı, o insanın geçtiği yolları yürümeden ve yaşadıklarını yaşamadan anlayamayız."
biz eleştirdikçe, kaçtıkça yavaş yavaş o kişiye benzeriz. başlarda ufak tavizler veririz. bu sefer hak etti deriz. sert olmazsam ezerler deriz. nahif olursam zayıf sanarlar deriz. çok tanıdık değil mi? evet, maalesef.
tebrikler, olmak istemediğimiz kişi olma yolunda emin adımlarla yürüyoruz.
ama bu sözün asıl derinliği başka yerlerde gizli.
korkulan kişi her zaman dışarıda değildir, bazen içimizde öldürmeye çalıştığımız sarmaşıktır. kaçarız bazen. ama farkında değiliz ki, gölgeler biz kaçarken büyür. büyüdükçe kabul görür ve kabul gören şey gerçek olur. kaçmak yerine o sarmaşığı kabul ederek küçültebiliriz. onu tanırız ve ona göre bir ilaç geliştiririz.
hayır...
asıl mesele korkmak değil. korkmamak hiç değil. asıl mesele o korkunun değişim direksiyonunuza geçmesine izin vermemek.
değişimi korku sürüyorsa varacağın tek yer vardır:"derinlerde ölen ama gömülmeyen en büyük karanlığın."
ve yine hayır...
meselenin özü olgunluk göstermektir. asıl önemli olan sende açılan yarayı başkasına açmamak için elini taşın altına koymaktır.
çünkü hepimiz genlerimiz dışında yaralarımızı aktarırız insanlara, çocuklarımıza...
insan denen canlı kendini aklamak için her şeyi yapabilir, göze alabilir her şeyi. en sevdiği kişinin ruhunu yok edecek kadar göze alabilir her şeyi.
ama kendimizden vazgeçmedikçe kendimizi yenemeyiz.
en son gelinen nokta ise şudur:"olmaktan korktuğun kişiyi olmak kolaydır. çünkü o hazır bir kalıp. zor olan ise yaraları saklayıp kimseye aynı yarayı açmamaktır."
sevgilerle.

sakız, ağız şapırdatma, ağızda lokma varken konuşan insan duymak istemememe neden olan illet. tedavisi de yok. tedavi olması gereken bu hanzolar.

benden uzak cehenneme direk.

hanımcılığa giriş dersinde kurulması gereken ilk cümledir.

öyle ki seven erkeğin tam teslimiyeti de başlamak zorundadır. aksi halde sorun çikabilir.

izmir'de sahile vurmuş bir çocuk cesedi bulundu.

-cansız bedenin 5-6 yaşlarında bir erkek çocuğuna ait olduğu belirlendi.

-olayla ilgili inceleme başlatıldı.

buradan

çarkı kırılasıca, bunun da çarkı kırılır birgün.
sözlükle ilgili o kadar istek ve yapılması gereken yenilik varken, yapa yapa bunu yapmışlar.

artık maymundan gelmiş olmak kısmı beni heyecanlandırmıyor
bir balçığın içinde fermente olmak fikri daha hoş

ben hislerimi belli ederim…

diyemiyor değil de demek istemiyordur..

“seni seviyorum” toplarına girdiğinde başının bermuda şeytan üçgenine gireceğini bilen bilinçli bir er/erkektir..kafası çalışan bir bireydir; tongaya gelmez..yaprağa yan basmamayı kendisine şiar edinmiş elit ve de elegant bir bünyedir..

henüz dünya bildiğimiz bugünkü dünya değilken
ortalık karman çormanken, atmosfer vs. yokken
cansız şeylerin canlılığa giden yolda
uygun koşullarda bir araya gelerek aminoasitleri oluşturduğu
var olanların ortak çorbası
(bkz: koaservat)

seni seviyorum.
ölmedim lan, bir şey olmadı.

burada baba evinden çıkmak zorunda kalanlardan mı bahsedeceğiz eş tarafından kapı gösterilenlerden mi bilemedim.

var ya hani 30 yaşına gelip hala ailesiyle yaşayan erkek diye çemkirmeli bir kalıp. hadi bunu anlarım tembellik vurgusu yapılıor olabilir. ama bunun evin kızı için söylendiğini düşününce üzülürüm ben. daha ne istiyorsun kızın dibinde işte be adam. burası orta doğu, isviçre değil.


yok eğer eş tarafından kapıya konulma olayının muhatabı isem erkek olarak, sen bilin der sadece ceketi alır çıkarım.

fifa-viski

paralel evrendeki alternatifim: taksim meydanında g*t ellemek

saygılar..

kendime en sevdiğim çiçeklerden bir buket alacağım. kutlama için sevilmeyi bekleyemem.

ergenlik ve gençlik dönemlerindeki utangaç mizacının getirdiği bir cesaretsizlik olsa da yaş ilerledikçe karşısına seveceği biri çıkarsa tüm dünyaya haykırırcasına, sevdiğinin gözlerine bakıp sadece ona sevdiğini söyleyecektir. çünkü kadınlar sevdikleri erkeklerden bunu her gün defalarca duymak ister. iş, kendini en güzel şekilde ifade edeceğin bir kalbe rast gelmekle çözüme kavuşur.

mature ile farkı neydi bunun? bu kadınları kategorize etme şeylerini anlamıyorum ben. ona göre kategorize olacağım.

yunus emre'ye göre idam yoluyla ölüm.

koltukta mayışmış şekilde the night manager izlerken bi anda aklıma düşen kokteyl perisi. alkolü çok olmuş ama halledicez. şöyle ki bardağın yarısına cin, kalan yarısına da eşit şekilde sade maden suyu ve taze sıkılmış portakal suyu koydum. çünkü neden olmasın her yer portakal. biraz limon sıktım, tuz ve taze nane ekledim. buza yer kalmadı. tonik de alabilirdim ama dışarıda içine ne koydukları belli değil en sağlıklısı evde yapmak. şu an içim yanıyor ateş bastı. bu sarhoş olmak değil. bardağı da değiştirmek lazım sanırım çünkü bira bardağı çok büyük oldu. cini kafaya dikip iki dilim portakal yesem de olurmuş.

edit: kokteylin adı bu demek istemiştim diyememişim.