zaman tüneli

yaşamadım yaşamak da istemem.

kaderin yönünü değişitirir.

sizi koltuğa atıp pantolonunuzdaki kapıcı anahtarını almaya çalışacak. uyanık olun.

adamlar rakip eksilterek bize fayda sağlıyor. niye bu adamlara düşmanlık besleyelim ki? bizim asıl düşman olmamız gereken aldatan p.ç erkekler olmalı çünkü hakkımıza giren onlar.

devlet kadrosu.

duam belli duyan belli ama ankara'da dayım yok.

saç örülerek kürdistan kurulacağına inanmak ile aynıdır. 3.dünya savaşı çıkma ihtimali varken silah yapanı değil heykel yapanı iktidar yapma çabası tam bir aptallıktır.

en son 8 ay önce fotoğraf atmışım, o günden bu yana çok şey değişti sözlük.
ben artık babayım, karşınızda oğlum göktürk:)

akp türkiyesi gibi başka bir şey söylemeye gerek var mı?

tarrak gibi yazarların sayıca fazlaca olduğu bir sözlük. evet çift "r" ile.

yok, ben de atom altı parçacıkları ile ilgili yazıların olduğu bir yer beklemiyorum, keza en iyi ben yazarım, her yazdığımdan bilgi fışkırır, okuyana faydam dokunur tarzı bir iddia içinde de değilim elbette. ancak cidden zeka, espri ve kalite açısından yerlerde sürünen leş bir güruh var. isimlere takılmıyorum, hatta uğraşsam tek tek yazar ismi de zikrederim ama aynı boşluğa ben de düşmüş olurum, gereksiz. açılan başlıkların ortalaması bu seviyede. başta kurduğum cümlenin nedeni o.

öte yandan, bu durumun, normal sözlüğe has bir durum olduğunu da düşünmüyorum. bu leş insan güruhu şüphesiz ki yaşadığımız toplumun bir yansıması. dolayısıyla bırakın sözlükleri, toplum genelinde bir çürümüşlük hakim hatta belki de dünya genelinde. yani insanlığın temel sorunu bu.

her şeyin bir yolu yordamı vardır kafasındayım ben. genel ile uyumsuzluk yaşama nedenim tam olarak bu. yani artık bu işler böyle yürüyor tarzı cümleler, bana bir anlam ifade etmiyor.

o nedenle bu ne bir şikayet, ne de bir düzeltme çabası. sadece başlığa istinaden yazdığım bir yazı. yani çok takıldığım için bile söylemiyorum. kazık kadar olmuş insanları değiştirmek gibi aptalca bulduğum bir misyonum yok, mücadele etmek gibi boşa kürek çekeceğim bir durum da yok. herkes bildiği tarzda yaşamaya devam etsin. ben de arada birşeyler yazıp çıkıyorum zaar.

düşünüyorum da. çekilmez.

duam belli duyan belli yazmaya gerek yok dedirtir.

hayrin da serrin de senden geldigine inandim
allahim beni yolundan ayirma
allahim bana bu hayattaki amacimi hatirlat

psikolojik iyileşmenin temel faktörüdür. yargılanmayacağını bilmek, kişinin kendini açmasını sağlar. bu da iç yükün boşalmasına yol açar.güven vermek; nasihat vermek değildir, akıl vermek değildir, “ben demiştim”in tam tersidir. terapi koltuğu yoktur ama aynı etkiyi yaratır. bazı insanlar konuşarak değil, var olarak tedavi eder. yanındayken kendini savunmak zorunda kalmıyorsan, işte o küçük mucizedir. güven vermek psikolojinin herşeyi değildir belki ama ilk adımıdır.

top ayağına her geldiğinde taraftar alkışla destek verdi. sanki kendini kulübe adayıp bayrak adam olmuş gibi desteklendi yeni transfer. yaşının da genç olduğunu düşünürsek bu ona büyük motivasyon bir olay.
hani diyorlar galatasaray'ın yabancıları neden kulübü bu kadar sahipleniyor diye, işte böyle sebeplerden kazınıyoruz kalplere. o yüzden ciro okula gs formasıyla gidiyor, elmander yine oynayacağımı bilsem istanbul'a kadar yürürüm diyor, melo çoğu taraftardan daha çok izliyor maçlarımızı. çoğu taraftarın görse hatırlamayacağı eski topçularımız evinde gs formasıyla geziyor.
galatasaray bir his takımıdır.
bu genç kardeşimizde bu ailenin yeni aslanı. umarım iyi performans gösterir, uzun süre mevkisinde transfer ihtiyacı duymayız.

yaprak gibi kuradır. sol el ile mi çektiniz?

arkadaşım bir masal yazmış. masal yani eğlenceli olması gereken bir şey. bana gönderdi okuyayım da fikir vereyim diye..
masaldaki dede öldü diye dakikalarca ağladım.
senin yazacağın kitaba sçym kanka.

bir türlü sistemini anlayamadığım uluslar ligi'nde 2026/27 sezonu için a grubunda fransa, italya ve belçika ile aynı gruba düşmüşüz.

muhtemelen ayranımız dökülecek. (bkz: nihal'i harcayacaklar matmazel) durumumuz bu.
o meşhur fotoğrafta başında 4 zenci dikilen sarışın kız olucaz.

meleklerin koruduguna tanik olmam. her seyin bir sirayla kendiliginden olmasi. ve butun bunlarin olurken hep ayni mesajin gelmesi. "buradayim, her seyi planladim" diyen yuce rabbin varligini hissetmem.

selvi boylum al yazmalım aslında bir aşk üçgeni değil iki ayrı sevgi rejiminin kapışması..

ilyas tutkuyu temsil ediyor; hızlı, parlak, biraz da sorumsuz.. seviyor ama sevgisi anlık, duygu yükselince var, hayat zorlaşınca yok. direksiyon başında cesur, evin içinde kırılgan. onunki daha çok hissetme hali..

cemşit ise büyük cümle kurmuyor. ama sabah kalkıp aynı yükü taşımaya devam ediyor. çocuğa bakıyor, evi sahipleniyor, asya’nın geçmişiyle kavga etmiyor. gösterişsiz ama ısrarcı. onun sevgisi lafta değil, pratikte.

buradan bakınca film şunu fısıldıyor; aşk heyecandır, ama sevgi örgütlü bir iştir.. günlük, sıradan, tekrar eden bir emek. birini sevmek sadece yanındayım demek değil gerçekten yanında kalmaktır.

asya’nın seçimi romantizmi değil, sürekliliği seçmek.. çünkü kalp atışı düşer ama hayat devam eder. ve hayat, en çok emeği olanı sever...

alım gücü kaybımızın asla 'geri dönmeyeceği'.*