zaman tüneli

15 yaşındaki veyahut 12 yaşındaki ben. fark etmiyor.

ben tek seferde öğrenebilen biri değilim. hatalar çığ gibi büyüdüğünde yerli yerine oturuyor her şey. şimdi sil baştan başlamak çok güzel olurdu. sigaraya hiç bulamazdım. sosyal medya batağına batmazdım. daha çok okur, daha çok çalışırdım. satranç oynamayı öğrenirdim. ingilizcemi keskinleştirirdim. belki yanına başka bir dil daha eklerdim. spesifik ilgi alanlarım olurdu. belki spor yapardım. etrafımdaki çizgiyi çok daha keskinleştirirdim. kendimi daha az dinler, daha çok eyleme geçerdim.

bunu bir kaç kez yaşadım ve yüzüme acı bi gülümseme oturuyor. sonra gözlerim doluyor ağladım ağlayacam moduna giriyorum. olay mahallinden uzaklaşınca bi rahatlıyorum ama uzaklaşana kadar yer yarılsa, tepeme yıldırım düşse, freni koparmış bi kamyon uçarak gelip çarpsa gibi dualar ediyorum. zihnimde "seni kimse sevmedi, sevmeyecek" sesi yankılana yankılana oturuyorum bi banka, yakıyorum bi sigara ve "hayırlısı be gülüm" diye diye içiyorum.

tabi sonrasında bir daha bu kişinin karşısına hiç çıkmıyorum, görünce kafamı çevirip yok gibi takılmaya zorluyorum kendimi. üniversitede biri farketmişti bu durumu ve yürüdüğüm kadınları uyarıyordu. prada aşıksa böyle davranır, davranmıyorsa aşık değildir dikkat et bacım gibisinden. ona neyse.

günaydınnnn çivisi çıkmış ülkemde aklına mukayyet olmaya çalışan insanlar

yıllar geçtikçe anne sözleri daha çok beliriyor zihnimde.. "güne nasıl başlarsan öyle gider" derdi,doğruymuş..
bu bir döngü gibi..
güne güzel başlamak..
haftaya..
aya..
bir yıla..
yaptığın her işe..
her sendelediğinde hayata yeniden güzel başlamak.
insan düz bir çizgi değil.. çelişkilerle ve zihninde yarattıklarıyla örülmüş bir varlık..
yön verin..
güzel başlayın ve hissedin..
o zaman ne yapıyoruz?
evrene pozitif enerji göndererek güne başlıyoruz..
herkese kucak dolusu günaydın....

odaya geldi, kapıyı itti. biraz süratli itti. niden çarptın kapıyı dedim, dananın kuyruğu koptu.

evet, bu satırlar karısından dayak yiyen amcadan geldi. kendisini donduranların da bi yerde kuyruk, kelle, ip falan koparıp gittiğini düşünüyorum.

bıkan insan bırakır.
sıkılan insan kafa izni alır geri gelir.

kendini dondurmak nedir ya? allah bile -ki kendisi çok yetkili bi yaratıcı- hesabını yakarak görüyor. neyse şaka yok. kelime şakası da yok. gerçi artık hiç şaka yok çünkü kendisi dondurmuş :( ne olmuş olabilir? etinle kemiğinle iliğinle pirzolanla nefret edecek ne yaşadın? ne oldu da geri dönmeyi düşünürsem beni içeri almasınlar diyecek kadar kopardın bağları? batı ağıl düşerken gondor neredeydi? rabbin kim? asıl sen kimsin? teşekkürler.

bazen dedim çünkü hani kendi zihnimize hapsolduğumuz dönemler olmuştur ama işte çoğumuz bu mental tutsaklıktan bir şekilde çıkabilmişizdir. yine de dönem dönem yeniden ussal bir kodese tıkılmayacağımızın da garantisi yoktur hiçbir zaman.

bu karanlık zindan çok çok karanlıksa kişi kendi hayatını sonlandırmayı bile düşünebilir ve hatta bunu yapanlar da olmuyor değil...

böyle kendi aklımızın esiri olduğumuz dönemlerde işte dışarıdan birilerinin bizi kurtarabilmesi de kolay değildir. derler ya hani: "dışarı baksana, hava ne kadar güzel. bir gez, açılırsın" falan... keşke o kadar kolay olsa bu işler... tabii çok ağır durumlarda profesyonel destek almak da şart olabiliyor.

işte zindana düşmek gibi dememde de "süreç" vurgusu yapmak istemiştim esasen. yani böyle akli süreçlerden çıkış normalde zaman alır. bir süre aklına esir düşmek gibi değerlendiririm ben bunu. ve bazı insanların bu zihinsel zindanları labirentsi bir yapıda da olabilir ve onların çıkışı, ışığı bulması daha bile uzun sürebilir.

herkes için dersem belki abartmış olurum ve burada kimseye yalan söylemiş gibi olmak istemem, ama çoğu insan için böyle aklın karanlık zindanlarından çıkış mümkündür. gayet mümkündür. böyle bir süreçten geçen insanlar ışığı yeniden görebilecekleri umudunu asla yitirmesinler.

-amirim bu bizim cenahtan gibi sanki!

+al al al bunu da al!

85'te dünya şampiyonu olacağının haberini 84 yılındaki finalde vermiştir. 84 finalinde ihtiyar karpov yaklaşık 15 kilo vermiş, eylül ayında başlayan final 85 yılının şubat ayında 48. oyunun sonunda iki oyuncunun sağlıkları olumsuz etkilendi denilerek şampiyon ilan edilmeden ertelendi. 48 oyunun 40'ı pata kaldı, kalan 8 oyunun 5'ini karpov, 5-0 seri ile kazanmışken kasparov 5-3 yaparak comeback başlatmıştı.

"başkası olma kendin ol, böyle çok daha güzelsin." - tarkan

hijyenin daha önemli olduğu aktivite. çiğ tüketildiğinden.

eski ismiyle kristiania şimdiki ismiyle oslo'da bir yazarın sokaklarda aç, sefil dolaşmasını anlatan bir roman. şahsen benim iştahımı açmadı, kusma ile ilgili cümleler tiksindirdi. yazarların da kira ödediğini, barınma ihtiyacı olduğunu vs. anlayabilirsiniz bu kitaptan. yukarıda dendiği gibi biraz rus romanları tadında zaten knut hamsun da inkar etmiyor dostoyevski'den etkilendiğini. norveç'in karanlık havasını hissediyorsunuz.

dizler ve kafa karna çekilerek, sağ yumruğun havaya doğru kalkmasıyla alınan (bkz: lenin) pozisyonu
edit: sağ yumruğunu kaldırıyomuş la adam. güney ülkesi düzeltti.*
bende sağ el farklı bir görüş çağrıştırdığı için ihtimal vermemiştim*

bir dönem yeni maradona olacağı söylenirken, avrupa’da yıldızı parlayamamış futbolcuydu. yine de iyi oyuncuydu.

hedefi tam vuramayan taharet muslukları yüzünden. oysa ayarlanabilir olanlar standart olsaydı, çok daha yaşanabilir bir dünya olacaktı

sevişemediğimiz için.

sevişebilen toplumlar mutludur..

se ve a.
sürünerek kahve demledim, ağzımı limitleri dahilinde maksimum şekilde açarak esnedim.
pcyi açtım, sabah metali yapıcam. kahve demlenmesini beklerken 200 ml civarı su tükettim, bir hafta falan yeter bana.
sinüzit sebebiyle yoğun duygular içindeyim.
hümanizm hala büyük saçmalık.
kolay gelsin.

fırsatları krize çevirmeyi tercih ederek, hobi olarak hayatımın içine ederek bu hâle gelmiş bulunuyorum.
emeği geçen herkese, özellikle de kendime teşekkürler.

çok acil cevaplanması gereken soru.

orhan veli