zaman tüneli

i troldskog faren vild — ulver
a fine day to die — bathory
kathaarian life code — darkthrone
cerulean transience of all my ımagined shores — disembowelment
i am the wooden doors — agalloch
marrow — yob
the apostle in triumph — opeth
the erosion of sanity — gorguts
through silver in blood — neurosis
dissolved orders — ulcerate
dopesmoker — sleep

şeklinde sıralanabilecek şarkılardır.

don ritchie, tam adıyla donald taylor ritchie 1926 ile 2012 yılları arasında yaşamış ve avustralya’nın en tanınmış “sessiz kahramanlarından” biri olarak kabul edilmiştir.
hayatı boyunca resmi bir görev ya da unvan taşımadan, insan hayatını kurtarmaya kendini adamış bir isim.
bunu tamamen kendi istediği için yapmış.

en çok, the gap adlı uçurumun yakınında yaşamasıyla bilinir.
burası, ne yazık ki, intihar girişimleriyle sıkça anılan bir yer.
don ritchie, yıllar boyunca penceresinden ya da bahçesinden bu noktayı gözlemler, birinin tehlikeli şekilde uçuruma yaklaştığını fark ettiğinde hemen yanına giderdi.

onun yöntemi son derece sade ama etkiliydi:
genellikle sadece gülümseyerek yaklaşır ve “bir fincan çay içmek ister misin?” diye sorardı. bu küçük, insani teklif çoğu zaman bir hayatın kurtulmasına vesile olurdu. eşi moya ritchie de bu süreçte onun en büyük destekçilerindendi. bazen birlikte insanları evlerine davet eder, onlara sadece bir fincan çay değil, aynı zamanda dinlenilecek bir alan da sunarlardı. tahminlere göre 160’tan fazla insanı bu şekilde intihardan vazgeçirdi.

bu olağanüstü çabaları nedeniyle 2006 yılında order of australia nişanı ile onurlandırıldı.
ancak onu asıl özel kılan şey, yaptığı iyilikleri hiçbir zaman büyük bir gösteriye dönüştürmemesiydi.
kimseden bir tebrik veya övgü beklemedi. örneğin resmi kaynaklara intihardan vazgeçirdiği kişi sayısı 160 olarak geçer ancak kendisi bu konuda çok net sayılar vermekten kaçınmıştır. bu da onun alçakgönüllü karakterini gösterir.

don ritchie’nin hikâyesi, bazen en büyük farkı yaratan şeyin karmaşık çözümler değil;
basit bir nezaket, dikkat ve insanlık olduğunu hatırlatır.
kısacası, o resmi bir kahramandan çok, “iyi bir komşu”nun ne kadar büyük bir etki yaratabileceğinin yaşayan bir örneğiydi

“bazen bir hayatı kurtarmak, sadece doğru anda söylenen nazik bir cümle kadar basittir.”

her 10 kasımda, atamızın kabrine seve seve gidip; içinden ağlaya ağlaya saygı duruşu yapıp, hatıra defterini dolduran bir takım vatan haini ve atatürk düşmanı zerzevatların, bu ezik hallerini tarif eden tabirdir.

doğal güzelliğini, yapay unsurlarla gölgelemeyendir.

korn - here to stay

gelişi kendini belli eden dayımız..

hoşgelmişsen.

görüntüsü konusunda dürüst olan ve maske kullanmayan insandır.

çanakkale zaferinin yıl dönümünde, futbolun beşiği ingiltere'de geçen senenin premier lig şampiyonu, bu kupada 10 kere final oynamış, 6 kere kazanmış bir takımın karşısına, üstelik taraftarımızdan yoksun çıkıyoruz.

yine de içten içe eleme hesapları yapıyor mu taraftar. singo'ya, torreira'ya, osimhen'e, uğurcan'a, hatta barış'a güveniyor musunuz. uğurcan gününde olup mutlak gol kurtarıyor senaryosu oynanıyor mu kafanızda, osimhen bi tane yoktan gol çıkarıyor mu kendi yaptığı presle, barış alper mücadelesiyle karşısındaki adamı attırıyor mu, torreira orta sahanın her yerinde basmadık yer bırakıyor mu.
eminim çoğu galatasaraylı maçı kafasının içinde oynuyor, benzer senaryolar oluyor. işte bunun hayalini kurmak bile başka seviye. rakipler bile yok olamaz diyemiyor, içten içe ihtimaller veriyorlar.

işte bu seviye, bu büyüklük bambaşka birşey.
eleriz, eleniriz bunlar olabilir. ben de şansımızı çok düşük görüyorum açıkçası ama tamamen umutsuz da değiliz, neden olmasın diyoruz. bu duyguyu yaşamak bile yeter. bunun tadını çıkartın. isterse fark yesin, gram sevgim azalmaz. iyi ki galatasaraylıyız be.
neyim var ki senden başka!

hristiyanlığın yaygın olduğu coğrafyada doğmuş kişi.

mesela türkiye'de doğsaydı müslüman olup başka dinlere paganlık maganlık derdi.

genellikle içinde bulunduğum gruptur. nadiren makyaj yaparım. bunun sebebi makyaja karşı olumsuz bir duruş geliştirmekten ziyade çoğu zaman üşengeçlikle birlikte cilt hassasiyetidir. makyaj yapınca gözlerimin rengi açılır ve yeşile çalar ama bu ihtişamın sebebi aslında gözlerimin hassasiyeti ile alakalı. sulanır da sulanır. rüzgâr esse sulanan bu gözlere makyaj yapınca sürekli agliyormus gibi dolanırım. bu sebeple, çok canım çekmediği veya gerekli olmadığı sürece nemlendirici den öte bir şey sürmem yüzüme.
iyi makyaj yapanları ve bunu taşıyanları hayran hayran seyretmekle yetinirim.
yetinmeyi iyi bilirim zira.

uçmada sorun yok ama inmesi biraz sıkıntı olabilir. o da biraz yani.

biliyorum konu bu değil. diğer türlü uçarım, kaçarım, yürürüm, koşarım, 500 metreden ölüme bile atlarım sevdiklerim için.

yürürüm de uçarım da. korkacak çekinecek de hiçbir şeyim yok.
ama bende dikiz aynası da yok. sende de yoksa dükkân senin.*

anoreksiya ve bulimia nervoza gibi hastalıklardan ibaret olmayıp binbir türlü çeşidini içinde barındıran , çeşitli olması sebebiyle çoğunluğun fark bile edemediği, fark edilmediği takdirde de zamanla iyileşmesi daha da güçlenen lanet bozukluk.

çoğunlukla öyle olsa da bu yeme bozukluğu olayı her zaman kişinin gıdalarla ya da bedeniyle arasındaki sorundan da ortaya çıkmayabiliyor. kişinin kendisini cezalandırması için bile kullanılabilen bir durum anladığım kadarıyla.
cezalandırma sebebi kendi bedeninden öte kendisindeki başka şeyler olabiliyor.

özellikle ergenlik zamanlarında çok çektim bu yeme bozukluklarından, şu yaşımda hâlâ bazı etkilerini gösteriyor gerçi.
özellikle son birkaç haftadır o dönemlerde düşündüğüm, takıntı ettiğim her şey tekrarlıyor gibi.
yine de bu konuda daha kontrollü ve bilinçli olduğumu düşünüyorum eskiye nazaran.
umarım öyleyimdir.
inş.

15 gündür kullandığım samsung modeli. samsung a06 dan geçtim. bundan da iphone a zıplamayı düşünüyorum daha sonra. şarjı tuhaf şekilde a06 dan daha çabuk bitiyor. 120hz den 60hz e otomatik geçme seçeneği yok. ya 120 ya da 60 olması lazım. şarjı etkiliyor mu bilmiyorum. kamerası güzel. ois eis var.

mesele aslında, uçmaktan aşağısını beceremeyenle, yürümeye bile üşenenin birbirine denk gelmesidir.
bazı denk gelişler yıpratıcıdır.

maalesef ızdırap çekmektir.

2000'li yıllarda, amy lee ile birlikte aşık olduğum kadındır...
ara sıra girip bakıyorum profiline;
hala etkileniyorum...
evet, ikisinden de...

yıldırım aşkı yok bir defa onu aklınızdan çıkarın.
zamanla gelişen bir takım hisler var, karşılıklı.
aşk mı o?
olabilir.
işte o komşu kızı olayı mesela çok uygun.
yaniii bende öyle oldu.
komşuluk yahu…
iyi komşuluk ilişkileri, baya iyi, uygun oluyor yani komşu.
zaman kavramı ise geniş.

dün akşam böyle boş boş tv izliyorum, sonra zaping yapmaya başladım. bir kanalda at belgeseli çıktı, istemsizce takıldım ve hayranlıkla izledim. gece rüyamda kupon yapıyordum. sabah uyandım sokaktan sütçü beygiri geçti.

meğer diko abimin gelmesine işaretmiș.*
hoşgeldin nur yüzlü abim.

#3926200
üst edit. bak dikkat ettiysen "en güzel aşklarımı ankarada yaşadım" demişsin.
yaşanmış bitmiş.*