zaman tüneli

iran artık trump ile resmen dalga geçmeye başladı hürmüz den sonra şimdi gröland çıkışı ses getirdi.
buradan

ben bu açıklamayı boş veya salakça bulmadım. neden..

1. görünüşte ortada israil ile sıcak çatışma ihtimalimiz yok.. hatta israilli politikacılar eskiden ülkemizin adını zikrederlerdi ama şimdi hiç ses çıkmıyor, meşguliyetleri başka.. bu kadar üst perdeden bir açıklama öyle kolay kolay dile getirilebilecek bir şey değil. demek ki birileri başka birilerinin kulağına bir laf üfürmüş ki, tam devlet ricalinden de değil, dolaylı yoldan böyle bir laf söylenme ihtiyacı hissedilmiş.
2. biz, örgütle 50 yıllık mücadelemizde, sivil kayıplar dahil 20.000 civarı şehit verdik, bir 50-60 bin de terörist ölmüştür, kendi öldürdüklerini de sayarsak belki 100.000.. peki bu 300-400.000 şehit ne demek? bana kalırsa asker şehitlerden bahsedilmiyor, biri sanki taktik nükleer silah lafını ağzında gevelemiş gibi geldi bana.. türkiye de "sen o nükleeri atarsan ben de boş durmam, seni dümdüz ederim" demiş.. bu konuda bir "eski bakan"ın konuşması bence bir büyükelçinin dahi konuşmasından çok daha risksiz, zira konuşan kişinin aktif bir icra görevi yok.. canın isterse "şahsi görüşüdür" der, işin içinden sıyrılırsın, canın isterse şimdi yaptığın gibi hiç yalanlamazsın, "ben ortaya bir laf söyledim, beğenen beğendiğini alsın" dersin. ama ben bu lafın muhatabını bulduğunu düşünüyorum.

bakkal hesabıyla ülke yönetmek
kahvehane dayıları iktidarı

ben 300-400 bin tl yi kolay kolay denkleştiremem bizim kel insan canının muhasebesini yapıyor.
önden reis bizi gazze'ye götür diye anıran kefenli itleri gitsin o zaman.
gerçi anadolu'yu türksüzleştirme politikaları kapsamında nüfus azaltımı için her türlü maceraya sokar bizi bu islamcılar. yeter ki siyasi geleceklerini kaybetmesinler.

tdk:

benim pek yaşamadığım bir deneyimdir şoke olmak. yani beni şoke etmek kolay değildir. en deli saçması komplo teorilerine bile minik bir olabilirlik payı ayırdığımdan işte şaşırma durumunu yaşasam bile şoke olma durumum pek, belki hiç olmaz; rasyonellik çerçevesinde en azından... tabii ki bazı şeylerden emin olurum ama işte öyle şeylerin de bağlamı olasılıklara kapı aralayan bir mahiyette değildir zaten. şoke olma hissini yaşasam dahi aslında "böyle imkansız bir şey nasıl olur?!" gibi bir ruh halinde bunu deneyimlemem. o anki duruma göre, aklın arka plana geçtiği ve ilkel güdülerin öne çıktığı bir vaziyette şoke olabilirim ancak.

sebze bahçesi.

avusturya vorarlberg'de' yaşadığım 8 bin kişilik ufak belediyede, belediye insanlara 20 avro karşılığında küçük bostanlar, hobi bahçeleri kiralamakta.

ben bunu çok değerli buluyorum çünkü insanlar toprakla buluşuyor. ufak çocuğunuz varsa toprakta oynama şansı buluyor. insanlar üretime teşvik ediliyor ve en önemlisi, insanlar kendi yetiştirdikleri organik yiyecekleri yiyebiliyorlar. çalışırken hareket etme ve sağlıklı kalma durumu da cabası.

türkiye'de bu uygulama var mı bilmiyorum ama büyük şehirlerde uygulanması çok güzel olurdu kanımca.

#3932097
annenize geçmiş olsun dilerimle acil şifalar diliyorum sayın yazar. umarım kist iyi huylu çıkar ve tez vakitte sağlığına kavuşur.
kendi adıma söylemem gerekirse açtığınız başlıklar ve tanımlarınız tebessüm oluşturuyordu. yazarlığınızdan memnundum. umarım güzel haberlerle dönersiniz. allah yardımcınız olsun..

yirim.

bir kadının en güzel olduğu çağlar.. sağlığın, aklın, yaşamın olgun ama henüz taze olduğu zamanları..

batman nasıl af diler?
beni affleck.

ismail biz birbirimize yine sinirlenip kızarız. çok önemli de değil. açıkça koyyim sözlüğüne. ama aile farklı. aile önemli. umarım tez vakitte güzel haberler alır ve ailenle birlikte sağlıklı ve uzun bir hayat yaşarsın.

horozuma bayramlık aldım. yakışmış mı?

affetmek, unutmaktan değil, yükü yere bırakmaktan geçiyor..
bir gün anladım.. taşıdığım her kırgınlık, aslında bana ait olmayan bir ağırlıktı. herkesi, her şeyi affettim-geçti. bu, kimseye değil, kendime olan borcumdu..

bu bir empati meselesi değildi aslında, kim haklı, kim haksız tartısı da değil. daha yukarıdan, daha sakin bir yerden baktım kendime ve dünyaya. oradan yolun ilerisini gördüm. bugün içimi daraltan şeylerin çoğu, yarının sessizliğinde eriyip gidecek kadar küçük. meğer ne çok manasız düğüm atmışım kalbime..

şunu da gördüm sözlük; herkes kendi yolunda, kendi yüküyle yürüyor. bana çarpan, canımı acıtanların da yollarında taşlar var. o taşları içimde büyüttükçe, kendi yolum daralıyordu..

sonra bıraktım. içimde tek tek çözüldü düğümler..
ben affettikçe, içimde bir bahçe açıldı. renk renk çiçekler, hafif bir rüzgâr, kuşların sesi… gökyüzü genişledi. o bahçede kendime yer açıldı..

anladım ki affetmek, karşımdakini özgür bırakmak değil sadece, kendime nefes vermek.. ve o nefesin huzuru için, affetmeye değer...

her geçmiş zaman..

boş zaman değerlendirmece..

daha çok okuyorum aslında ama neyse..

milletin çocuklarını öne sürüp, onların hayatları üzerinden şovenistlik yaparken kendileri öyle bir şey olduğu anda * anında yurtdışına kaçarlar, bunların zihniyeti bu. madem meraklılar gidip savaşsınlar.

bunların gözünde ülkenin gençlerinin zerre önemi yok, siyasi çıkarları için böyle saçma muhabbetlere alet edecek kadar değersiz.

annenize acil şifalar diliyorum. biz de benzer bir süreç yaşıyoruz. umarım en kısa zamanda çok güzel haberler alırsınız.

herhangi bir nöronumu böyle bir şey için çalıştıramam mevzusu.

silinip gittikleri vakit kimse de düşünmez hem.
ayrıca hanımcılık bundan daha mühim.

#3932097
kardeşim allah yardımcınız olsun ,acil şifalar dilerim annemize. inşallah güzel haberler ile bir an önce dönersin.