zaman tüneli

aynaya bakıp g.tün güzelmiş demek gibi bir şeydir.

(bkz: hugo ekitike)

iliklerime kadar tiksindiğim, yolda görsem yolumu değiştirdiğim tayfadır. kendileri de bilir içten içe ne olduklarını ya, bok sürdürmezler üstlerine. nedenleriyle birlikte anlatırdım da uğraşamıcam.

1000 de 1 çıkan istisnalarını tenzih ediyorum.

dışarıdan değil, içeriden yazıyorum.

bu söze de kıl oluyorum. bu öz dediğiniz şey tam olarak nerede duruyor..? kalpte mi, bilinçaltında mı, arada kaynamış bir yerlerde mi? ve biz o iyi olan özü görmek için ne kadar derine sondaj vuracağız, kaç kat kazı yapacağız..?

yani ortada görünen bir şey yok ama sürekli aslında iyi deniyor. iyi de, o aslında ne zaman gerçekteye dönüşecek? insan dediğin biraz da yaptığıyla, tavrıyla ölçülmez mi? iyiyse bir zahmet belli olsun. sürekli dipte duran, hiç yüzeye çıkmayan bir iyiliğin kime ne faydası var allah aşkına?

bu biraz şey gibi geliyor, bozuk çıkan bir ürüne ama bunun içi çok kaliteli aslında demek gibi.. iyi hoş da ben dışını kullanıyorum, elimde olan o. içindeki potansiyeliyle değil, karşımdaki haliyle muhatabım.

bayramı ikramsız geçiren bünyemin sırasıyla gün tabağı hatırlatmaları yapan perilerle haşır neşir olması durumu.

yani şimdi olsa şöyle üç beş taneyi ayakta yürürken yer, gerisini de soğuk bir içecekle tüketirdim.
ama yok. iyi ki yok.
diyette olan var olmayan var nihayetinde,
öf midem.

napayım benim de mesleğim bu. ilk aklıma geleni paylaşıyorum.*

bütün hayatım tek satıra sığdı.

tanışmada roman gibi başlıyorlar. konuş konuş bitmiyor, jestler, bakışlar, cümleler falan maşallah tam paket. diyorsun ki “eylül sonuna kadar okuruz bunu.”
iki gün sonra bir bakıyorsun kitap bitmiş. lan daha girişteydik biz? bir de klasik cümleleri var:
“beni tanıdıkça seversin.” tanıdık zaten, neyini seveceğim senin . mideyi miğde, herkesi herkez, onore olmayı onure olma yazmışsın daha 48 saat dolmadan. toplam içerik 2 satır çünkü. biri “yoğun biriyim”, diğeri “yanlış anlaşıldım.” hayır ya yazmayı öğren önce, gözlerim kanadi offf!
arada güncelleme gelse keşke ama yok, aynı sürüm dönüyor. sessiz kalınca da kendini gizemli sanıyor. gizem dediğin şey boşluk değil,
keşfedilmemiş gezegen. sende atmosfer bile yok kardeşim nefes alamıyorum ayy öleceğim.
arada bir derinleşecek gibi oluyor, kalbim bir umut sonra yine aynı muhabbet: “ben aslında çok farklıyım.” neresi farklı kardeşim, stokta bulunan bol bir üründen farkin yok.
of be. biz bunu roman diye aldık, meğer iki satırlık adammış. okuyorsun, bitiyor, sonra diyorsun ki“ ya bu muydu ya. ben buna mı vakit ayırdım?”sonra bir bakıyorsun, iki satırlık adam için kendi hayatından paragraf harcamışsın.
ya kız kardeşlerim ne umduk ne bulduk. ömrümüze musallat etmeyelim de. sonra deriz "iki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze bundandır böyle dibe vuruşumuz. "

edit: yazılarım tamamen mizah amaçlıdır, dikkate almayınız gülüp geçiniz efenim. iki de bir ya bu adam kim bulalım, yok dövelim, arkadaşlar öyle biri yok rahat olun...

bilmiyorum.
ben kendime guvenmiyorum.
fuze attıgınızda bile olmeyecek kadar dirayetli de cıkabilirim.
birazdan ole debilirim.

baldıran otu çiğneyeceğim onu görebilmek için.

geride bir defter bırakıp, dönünce yaşadıklarımı yazmak üzere...

demişti rahmetli muşlettin amca kahvede gülerek...

genelde bazı avrupalıların kendi zihinlerindeki türk imajına uymama durumu. onların algısı bizi daha az türk yapmaz, onları cahil yapar. ve bu gurur duyulacak bir şey değil. bazı aklı evveller genelde batılı bir millete benzetildiğinde teşekkür ediyor.
ben de şahsen aşağıdaki sözleri duymuştum. sonra yüzümde bir gülümsemeyle aslan gibi atatürkçü bir türk olduğumu söylüyordum. yurtdışında bir süre kalmıştım. onca zaman benim türk olduğumu anlayan sadece bir tane yabancıya denk gelmiştim. o da istanbul'a sık sık gelip giden faslı bir kızdı. bizi iyi gözlemlemiş.

aa sen türk müsün, ama ben seni ispanyol/italyan sandım.
aa sen türk müsün, ama çok iyi ingilizce konuşuyorsun.
aa sen türk müsün, ama müslümanlar içki içemiyor.

günahım sevabım o nağmelerde
mahşerde ömrüne kefil şarkılar
sakız gibi döner durur dillerde
anlatılır gibi değil şarkılar
kanıma susamış katil şarkılar

ibni sina ya bir genç getirmişler aşk derdine düşmüş yemeden içmeden kesilmiş. ölüyormuş oğlan. demiş hiç getirmeyin yanıma iki cariye gösterin ay parçası gibi . sabaha kadar bununla kalsınlar. bir şeyi kalmaz sabaha.
dünyada başka kadınlarda var erkeklerde diyor yani.

aslında o taklaya değil de başka bir şeye gelmek de* neyse.

ya da kolunu ısır ve bu saatten sonra benimsin de.

aslan sütümü içtim. şimdi de muzlu sütümü içip yatacam. yok lan rbf sen gerçekten normal değilsin.

1 saat öncesinde ibrahim erkal dinleyen adamsın lan. ama muzlu sütü güzel yapmışım.

maalesef konu aşk olunca her seferinde taklaya geliyorum..

sergey bubka'nın, benim ergenlik dönemime denk gelen, 1994'teki "kırılamaz" denen sırıkla atlama rekorunu tam 20 sene sonra, 2014'te kırabilen fransız sporcu. armand duplantis tabii 2020'den itibaren öyle inanılmaz şeyler yaptı ve yapmaya devam etmekte ki [#3932748] artık bubka'nın rekorları bile pek konuşulmaz oldu.

iç barışı sağlamak için iyi bir başlangıç olabilir. ancak verilen sözde durulmazsa sıkıntı. hayatı içinden çekip almış olursunuz.

yıldızlara baktırdım fallarda çıkmıyorsun
seni görmem imkansız imkansız imkansız
sözlük yazarlarının fotoğrafları olmasa.