zaman tüneli

savaşmam diyende sıkıntı vardır asıl.

halil cibran - ermiş (kitap)

sağlam bir kazık yeme ile başlayan durum olabilir...

ne yazık ki zararını önemsemeden günde 10-15 kere tekrarladığım ikili.
her kahve içtiğimde sigara içiyorum, her sigara içtiğimde kahve içiyorum derken bu döngüden kurtulamıyorum bir türlü.

gün içindeki stres ve gerginlik seviyemin , fazlaca da uykumun içine ediyorlar ama her neyse.

bu ışıltısız hayatı ben seçtim.

emperor adlı black metal grubunda bas gitar çalarak müzisyenlik kariyerine başlayan havard ellefsen'in mortiis adlı elektronik müzik projesinin yeni teklisi. kadrosunda, cradle of filth ve the kovenant ile çalışmışlığıyla metal dünyasında iyi bilinen sarah jezebel deva da var. daha doğrusu geçmişte grubun kadrolu elemanıydı kendisi ama burada konuk müzisyen. parça yayımlanalı daha 24 saat bile olmamış. bu aralar mortiis ve deva'dan böyle bir şeyler bekliyordum, deva duyurmuştu aylar önce, ve nihayet geldi. mortiis ile deva, 2001 çıkışlı the smell of rain'den beri ilk kez birlikte çalışıyorlar burada.

mortiis ve dolayısıyla ellefsen, dungeon synth denen tür için aşırı önemli bir yerde durur, burzum ve varg vikernes gibi. hatta bunlar olmasaydı bugün böyle bir tür olmayabilirdi veya en azından bugün bildiğimiz gibi olmazdı.

black metal referansı yapsam da da başlığın konusu olan parça gayet "yumuşak" bir elektronik müzik parçası. epey karanlık olsa da işte "aşırılıkları" olan bir sound'u yok. ben çok beğendim ve 3. kez keyifle dinlemekteyim an itibarıyla. deva da bir "aaaaaa" dese parçanın orası level atlıyor adeta. öylesine muhteşem bir ses. bu benzetmeyi taa ne zamanki, hatta 15-16 sene falan önceki bir cradle of filth kritiğimde de yapmıştım galiba. kendimi böyle tekrar etmemeliyim. * valla her türlü nefis bir çalışma. hatta ben uzun süre dinlerim bu parçayı. loop'a alınası bir eser yani benim açımdan. belki de sonsuza dek ara ara dinlemeye de devam ederim sonrasında. parçanın/klibin devamı da geleceği yazıyor sonunda. onu da merakla bekliyorum.

başvurular nereden yapılıyor? hemen kötü tarafa geçmek istiyorum. zalim olmak, kan dökmek, kalp kırmak istiyorum.

26 ocak 2026



22 şubat 2026



24 mart 2026

dönüşü muhteşem olacak gibi görünüyor. avrupa kıtasında kendine "doğru arkadaşları" seçen ülkeler önümüzdeki yıllarda arayı diğerleriyle açacaklar. tığkı orta doğu'da olduğu gibi.

iyilik çaba ve özveri ile mümkündür evlât derdi rahmetli muşlettin amca kahvede.

bazı kitaplarda betimlenişi, epik freskolar gibidir derdi rahmetli muşlettin amca kahvede.

domates yerine salça yemek daha ucuza gelir.

şimdiye kadar iyi olduk, elimize ne geçti? tombul taslaaak...
biz de yanar döner olalım teyzemin evladı,
adi olalım, şerefsiz olalım
itin uğursuzun önde gideni olalım
zındık olalım
hayın olalım
güvenilmez olalııımm.

www.youtube.com/shorts/MN0U...

biçem eksikliği varsa da ayrıca somut imgelem gücü zayıftır derdi rahmetli muşlettin amca kahvede.

köy hayatı diyebiliriz. elinde pürmüzle donmuş su tesisatını açmaya çalıştınız mı hiç? ya da el arabasına tezek doldurup onları yakacak olarak kullandınız mı? cevabınız hayırsa köy hayatını yüceltmeniz normaldir.

gavurlarda hiç duyulmamış versus sorunsalidir şüphesiz ki.

lakin...

biri güneşin gezegen değil, yıldız olduğunu söylesin. ilkokul sosyal bilgiler dersinden bu bilgi yalnız.

yıldıza gezegen dedikten sonra astrolojiyi dikkate almak da ne bileyim...

he bu arada evet benim bu aslan burcu da kime göre neye göre?

evet hatalarım olabilir, yanlışlarım olabilir ama pişmanlıklarım var, vurdumduymaz değilim, olamam. kimseye bir düşmanlığım yok.

ablamın ve yakın arkadaşımın burcu. her şeyin en iyisini ben bilirim tavrı dışında herhangi bir zararlarını görmedim. *

kötü kalp genellikle doğuştan gelir, sonradan kötü olanların da ya ailesi kötüdür ya da karaktersizlerdir zaten.

kuyruğu düşmüş yalan.

zamanında sürekli görüştüğümüz bir arkadaş grubum vardı liseden, bir iki kişi de arkadaşın arkadaşı kontenjanından dahil olmuştu. samimi güzel bir ortamdı.

içimizden birinin çok toksik bir uzak mesafe ilişkisi vardı. twitterdan tanıştıklarını ve sürekli olarak ayrıl barış bir şekilde birbirlerini yıprattıklarını biliyoruz biz. yaşıt olduğumuz dışında bir bilgimiz yok. ismini dahi bilmiyoruz.
anlattıklarından da sürekli "vay şerefsiz herif", "erkek değiller mi aynılar" diye sallıyoruz. kamu spotu: her erkek aynı değildir.

neyse aradan bir iki sene geçti, herkes ya üniversiteye gitti ya tekrar hazırlandı falan. artık çok toplanabmıyorduk ama bir gün tekrar toplandık bir şekilde denk getirip.

"sen naptın senin dengesiz adamla, devam mı yoksa ayrıldınız mı inşallah?" diye sordum. hafiften bir sırıttı.
"devam di mi? toksik ilişki bağımlısı oldun sen kesin. bir sürü yakın erkek arkadaşın var söylesene sana kendi arkadaşlarından düzgün birini bulsunlar. uğraşma o oğlanla." dedim.

bir durdu. "ben size hiç aramızdaki sorunları anlattım mı?" dedi ve devam etti;
"mesafe bizim için hep sorun oldu ama daha çok onun ailesi beni istemedi. hiçbir zaman ilişkimizi onaylamadılar. ayrılma sebebimiz hep bu oldu. barışma sebebimiz de hep birbirimizi çok sevip ayrı kalmak istemememizden kaynaklı" dedi.

"okulu falan mı aksıyor neyden dolayı onaylamadılar? uzak mesafeden mi? ya da durumları iyi demiştin, seni 'oğlumuzun parasını yiyecek bu kız' olarak gördüklerinden falan mı?" dedim.

"alara'nın ailesi çok baskıcı, her şeyi kısıtlıyor. beni başta arkadaşı olarak biliyorlardı zaten ama sevgilisi olarak kabullenemediler. zaten artık görüşmüyoruz." dedi.
alara?
alara diye oğlan mı olur?

bir arkadaşım gülerek atladı "alara ne la, kız ismi değil mi o" diye.
"kız zaten" dedi dümdüz bir ifadeyle.

diğer arkadaşım çıktı "oha sen gaysin" dedi. diğeri ona vurdu "lez deniyo salak" dedi.
konunun kahramanı olan arkadaşım "gay de denebiliyor, yanlış değil" dedi.
biz neyi tartıştık ne öğrendik ne yaşadık hiç anlayamadım o gün.
bu da böyle bir anımdı. okumadığınız için teşekkürler..