zaman tüneli

emeklilik dönemi.
karar verdim 3 ay sonra emekli olacam gencler.
yeter bu kadar. elden ayaktan dusmeden biraz dunya nimetlerinden faydalanalim.

bazen haklı olabilir ama bazen korktuğun için hayatta kalırsın.

doğum günü kutlu olsun:>

yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin
yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç
karanlık adamlar hüvviyetini sordu mu
ben senin olmadığını arıyorum
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
bana ait ne varsa hepsi seni korkutuyor sana ait ne varsa
hiçbiri benim değil
belki ölmek hakkımı kullanıyorum
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
(bkz: attila ilhan)

sanırım çıraklık, kalfalık dönemlerini aştım ustalık dönemine ulaştım. ustalık dediysem de mimar sinan'ın ustalık dönemi gibi eserler verebileceğim bir dönem değil benimkisi. kendimi daha az yıpratıp, daha çok dinleyeceğim, ruhuma sukunet üflediğim bir dönem. artık kesik başlı tavuk gibi ortada çıldırmıyorum. yaşımın ve yaşanmışlığımın verdiği bir durgunluk var üzerimde. demli bir çay gibi kıvamımı alıyorum işte. artık yaşamdan tat alınacak zamanlara gelmişimdir umarım.

sanki hayatı öylesine yaşıyormuş gibiyim . his , şaşkınlık , ve bir çok duyguyu kaybetmiş gibiyim . ne olursa olsun hiç şaşırmıyor , hiç bir şey hissetmiyorum . günlük rutinlerin dışına çıkmayı bile kendime çok görüyorum. tam bir şeylere başlayım diyorum, bir şey beni engelliyor . aslında çok rahat bi konfor alanım da yok , korkup ona sığınsam . galiba kendi içimde büyük bir savaş içindeyim.

çocuk sesine katlanamayış.

allah affetsin çocuk sesi duydukça flash tv'deki sarı bıyık gibi kendimi boğasım geliyor.

hepimizin görevi bayan yazar arkadaşlarımızı güldürmektir. küfürden dolayı rahatsız olup giderlerse kim yong un'ın yanına çıkarım. çok ciddiyim.

sacimi boyadim bekliyorum gerginim tut bakalim modasi gecmis ceri caklit

kaliteli ve markalı hissediyorum.

farkındalığın, seçiciliğin artıyor. anı istifçiliğin artıyor. küçük hesaplara, kavgalara mesafen artıyor.

ben hazırım size anlatsam deli dersiniz ama azrail insan oldu…

üşengeç hissediyorum.
bugün zaten birsürü işim vardı yorgunum, bir de üstüne birkaç hafta önce kendime heyecanla beş aşamalı bir cilt bakım rutini oluşturduğum için kalkıp onu yapmam gerekiyor çünkü baya bir nakit akıttım oraya, boşa gitmesin diye yapacağım. ama nasıl üşeniyorum anlatamam, biri beni tutup yüzümü önce yağ bazlı sonra su bazlı temizleyici ile yıkayıp üstüne tonikle silip serum ve nemlendirici sürse ne güzel olur. tabii bunları kendim yapmak zorundayım, bu yüzden sanırım bir süre daha sabahtan beri yüzümde duran makyajla oturmaya devam edeceğim.*

ben normal değilim… ben zebra ile devenin yanlış anlaşılmış bir nikah töreninden arta kalan kanguruyum.

bunu söylerken ciddiydim. çünkü sırtımda görünmez bir kambur hissediyorum, ama aynı zamanda iç dünyasında çizgili bir düzen arıyorum. ne çölde hörgücüme besin biriktirip saatlerce yürüyebiliyor ne de savanada su içebiliyorum… en fazla mahallede bakkala gidip geliyorum, o da evde bir eksi var ise.

tansiyonum yükseldikçe kendimi daha çok kanguru gibi hissediyorum. zıplamak istiyorum ama dizlerim izin vermiyor sonuçta 50'ye yakınım . hayat zaten öyle değil mi? insanın içi sıçramaya hazır, dışı otur aşağı diyen bir mendebur....

“hayatta her şey insanlar için…
bazen severken ayrılmak zorunda kalırsın. mecbursundur.
çünkü sevmek, illa birlikte olmak değildir.
ama unutmak da değildir…
içinde bir yerde hep kalır.
ve sen, uzaktan da olsa iyi olmasını dilersin.
herkes beceremez bunu.
bu, iyi kalpli insanların işidir.”

kendi doğası olan ve kafasına göre takılan organ, başımızın belası, türkler 17 devlet kurduysa valla bunun yüzünden. eğitmek gerekir.

küfür küfürdür samimiyet baska bir sey.

#3937712
hocam bi 3-5 sene daha düşünseydin ya, beklerdik :d

bence öyle sövmek serbest olsun ya ne olur…