zaman tüneli

ayna karşısında çalışırsanız bu çok mümkün. kimse size karışmaz yüzünüze bakmaz hatta yanınızdan bile geçemez, karşı kaldırıma gider. mimikler önemlidir. şimdiye kadar kimse bulaşmadı adres soru sormadı bana bunu yaptığımda.

trafikte değil tabii. kimse yemez.

merhaba, umarım orada iyisindir. eğer gerçekten orası varsa. gerçekten istiyorum ki orası olsun, umay ama ve aysıt seni uçağın en kutlu köşesine alsın.
bu yaşıma gelene kadar içinde "anne" geçen bir çok şeyden kaçtım. kıyısından dolaştım. içinde anne geçen cümleler kurarken yüreğimde bir şeyleri kırdım. senin annen bir çok annenin bakıp büyütebileceğinden çok daha iyi büyüttü beni. öyle bir annenin kızı olarak eminim ki sen de çok iyi bir anneydin. ablam ve abilerim de doğruluyordu bunu hep. yokluğun, sessizliğin elbette acıtıyor ama en çok seninle ilgili anlatabileceğim bir hatıratımın olmaması daha çok acıtıyor biliyor musun?
senin yokluğun mu yoksa babamın yokluğu mu beni böyle serkeş, serseri, göçebe bir hayata itti beni bilinmez. bir çok şey oldum, bir çok şey başardım ama düzenli ve sabit olamadım hiç.
bir torunun oldu, eğer yaşamaya devam etseydin 75 yaşında bir torun sahibi olmuş olurdun. ona senin ismini vermedim. beni takip ediyorsan bilirsin birisi daha vardı umay ananın yanına tinini göçüren onun da ismini veremedim. nedenini sorma sakın. bir gün kızıl tamudan erlik han bırakırsa beni uçmağın kapısında anlatırım sana.
bir daha ne zaman yazarım bilmiyorum, belki sarhoş olmadığım bir sabah yine aklıma gelirsin. sana orada iyi eğlenceler...

mücadeleden, çabadan hiç kaçmıyorum ama bir şeyleri elde etmek için uğraşırken bir yandan da önümüze bir engel çıkmasından cidden yoruldum ve sıkıldım. artık biraz da kolaylık diliyorum.

hayatta iyi yapabildiğin tek şeyi de aslında iyi yapamadığını, hiç sevilmediğini ve sevmeyi unuttuğunu, yaşamaktan çok hayatta kaldığını, aynı cümleleri tekrar tekrar kurduğunu, yalnızlığını, kalabalığın anlamsızlığını fark edince hayaller kırılır.

o kadar güldüm ki bahçeye diktiler.

siz kaşındınız.

hayat sırrının suyunu
çeşmelerden bulamazsın
ansızın bir deli çaydan
içersin de kanamazsın

benimkiler kırılmıyor
yıkılıyor
ama yeniden
yeniden kuruyorum
hayalsiz yaşanmıyor

siz psikolog harici kimden terapi alıyorsunuz diye düşünüyorum boşluğa bakıp.

ben de yeri geliyor terapistlik yapıyorum,
yoksaa…

hayalleri sonuçtan ibaret görmek yerine bir yol olarak görüp o yolun tadını çıkarmak gerekiyormuş gibi geliyor bana. insan hayatı boyunca hayaller kurabilmeli.

bir seans olmuş 4000tl afedersin.. haftada bir baslayip ikiye, sonra üçe çıkıyor. 48000 tl. hadi terapistin de indirim yaptı çok geliyorsun diye olsun 40000 tl. bu parayla neler yapılır falan diye değil de nasıl gitsinlerdi insanlar psikologa.

gitmeyebileydim hiç gider miydim psikologa
gitmeye, bileydim
gider: miydim
hiç: psike

yerim bu arada tadı güzelse.

"kanatları koparılmış bu mahlukat uganda'nın makbul yiyecekleri arasındadır ey ahali"

demisti rahmetli muşlettin amca kahvede.

time loop filmlerinden biri.

bu filmi izledikten sonra paragraf paragraf yorumlama yazmıştım. gidişatı acayip bir şeydi, içerikte basit bir loop olmasına rağmen bir sürü ihtimal varlığı yüzünden çok hoşuma gitmişti.

düşük bütçeli olmasına rağmen bu türü sevenler için gayet izlenebilir bence.

harika geçen günümü galibiyetle taçlandıran iki gözümün çiçeği, tebriklerr:)))

çevremde her geçen gün daha çok farkına vardığım değişindir. çünkü artık herkes terapiste gidiyor.

tamam tanım olarak kâğıt üzerinde farkları var psikolog ile terapistin ama psikoloğa gidenler de kulağa daha havalı geldiği için ya da psikoloğa gidiyorum demeyi sorunluyum demekle eşdeğer gördükleri için olsa gerek, terapiye gidiyorum demeyi tercih ediyorlar.

ha bir de terapiye gidenler aynı zamanda “zorbalama” ve “deneyimleme” gibi gıcık kelimeleri kullanmayı seviyorlar.

birazdan uyku terapisine gireceğim.

insandan çok maymun var burada sanırım. hep maymun savaşları haberleri dönüyor.
bir de primatın birisi tr'yi tehdit ediyormuş. o apayrı bir hikaye.

cumartesi evde oturma sorunsalı:

emine, elzem, coffee; sıkılmışsınız siz. bi çıkın hava alın oksijen açar zihni. yürüyünce, bacaklar yorulunca daha da gevşersiniz.

atandım. şu an belki binlerce insanın hayalini yaşıyorum ve buraya savaşarak geldim... bir zamanlar deli gibi hayalini kurduğum yeni hayatımın 3.ayında bugün bir patlama yaşadım. uzunca ağladım... neden olduğuna tam olarak anlam veremeden saçma sapan bir şekilde. hayatım dümdüz ilerliyor çünkü buradan çok sıkıldım, bunaldım, yalnız hissediyorum. hatta bir histen daha fazlası yalnızım... 'biri' m yok.
aylar önce başarmanın hayalini kuruyordum. özgür olmak istiyordum oldum da ama yaşadığım yerin imkansızlıkları canımı sıkıyor. bir şeylere ulaşmam kolay değil ve rutinden çok daraldım. umarım zaman çok hızlı geçer ve hak ettiğim o yazı çok güzel bir şekilde yaşarım...

ordu komutanı israil aşkı sebebiyle türkiye'ye dalaşmaya başlamış olan ülke. şempanzelerin iç savaş çıkardığı söyleniyor. yani 23 yıllık akp iktidarından sonra hala uganda kadar muz cumhuriyeti olamamışız. ama herifçioğlu türkiye'yi tehdit ediyor işte.
(bkz: uganda şempanze savaşı)
türkiye 30 gün içinde 1 milyar dolar vermezse türkiye'yle tüm diplomatik ilişkileri kesecekmiş, havayollarımıza hava sahasını kapatacakmış vs. pkk'lı teröristlerin polise askere taş atsın diye önden gönderdiği çocuklar gibi bir ülke yani. vursan attığın bombanın yarısı boşa gider muhtemelen.