zaman tüneli

görüyorum ki sözlük radyosunun efsanesi geri dönüyor.. şimdiden iyi yayınlar capelo'cuğum, mutlaka dinlemede olacağım. bu akşam için çook heyecanlıyım, çok

selam gençler ve kendini genç hissedenler. siz istemediniz ama ben geldim.* gönül isterdi ki, kapı baca kırılsın, metrelerce faks gelsin, mesaj kutuları patlasın. öyle olmadı. kısmet bu işler.

neyse işte. bir aksilik çıkmazsa bu akşam 22.30 veya biraz daha sonrasında bir yayın yapmayı planlıyorum. yarın erken kalkacağım için sabahlara kadar olamaz ama bir iki saat takılırım diye düşünüyorum. yeni denk geldiğim birkaç şarkı var onları çalarım. bir de, random söylenirim.

düşündüm kendi kendime. "lan" dedim. sonra, "lan mı, canın sağolsun" dedim. böyle de anlayışlıyım. neyse, "lan, ben elaleme kızdığım için niye keyif aldığım bir şeyden vazgeçiyorum ki? bu işi yapmamla yapmamam arasında onlar için hiçbir şey değişmiyor. tavşan dağa küsmüş, dağın umrunda olmamış hesabı. mallığın lüzumu yok. düzenli olmasa da canım istedikçe yapayım bu yayınları" dedim.

gördüğünüz gibi kendi kendime konuşurken de çenem düşük. yine çok konuşmuşum. özetle, akşama yayın olabilir. kuvvetle muhtemel ama garanti edemiyorum. zaten, hangimizin akşama çıkacağı garanti ki? insanoğlu kuş misali. kuş demişken, martılar, vapurlar falan. hayat ne garip di mi? random söylenmem bitti. şimdilik. kalın sağlıcakla.

balıkesir sındırgı'da uzun süre fırtına oluşturduktan sonra bir müddet sakinleşti. fakat son günlerde dikkat çekici şekilde il il geziyor.

12 nisan 2026 – simav (kütahya) 4.9 büyüklüğünde
5 nisan 2026 – van (tuşba) 5.2 büyüklüğünde
4 nisan 2026 – van (yukarı gölalan civarı) ≈5.1 büyüklüğünde
26 mart 2026 – elazığ (sivrice / alıncık) 5.0 büyüklüğünde
21 mart 2026 - balıkesir (sındırgı) 4.0 büyüklüğünde
13 mart 2026 – tokat (erbaa / pınarbeyli) 5.6 büyüklüğünde
09 mart 2026 - denizli (buldan) 5.1 büyüklüğünde
06 mart 2026 - karadeniz açıkları 4.0 büyüklüğünde
06 mart 2026 - akdeniz açıkları 4.5 büyüklüğünde

özellikle denizli'de gerçekleşen deprem, büyük sayılabilecek önemli bir depremdi. çok üzerinde durulmadı. malum, dünyanın gündemi yoğun. bu kadar gezmesi ince bir korku oluşturmuyor değil. yine de büyük depremler yaşanmadan, fayların enerjini atılabiliyor olması güzel. memleketin özellikle eski tarihli yapılarında büyük depremleri kaldırabilecek sağlıklı bir durum yok zira.

güzel, haklı ve yerinde bir tanımlama. insan, tabiatı itibariyle gözü doymaz bir mahluk. önce erişmek ister, eriştikten sonra eriştiği o şey yavaş yavaş kıymetsizleşir ve yeni bir hedef belirlenir. keza belirlenen o hedef de bir süre sonra yerini yeni hedefe bırakır. eldekilerin kıymeti ise ancak kaybedildiğinde anlaşılır.

adı gece..
masanın üzerine konduğu anda, odanın ışığı bir adım geri çekildi.. gözleri yokmuş gibi ama her şeyi görüyormuş gibi bakıyor.. geldi kondu masama..

— ne bakıyorsun öyle?
+ …
— tamam… konuşmuyorsun.. ama yargılıyorsun gibi..
+ yargılamam.. sadece hatırlarım..
— neyi?
+ söylemediklerini..
— sen bayağı sinir bozucusun..
+ gerçekler genelde öyledir..
— peki sen kimsin tam olarak?
+ beni masaya koyan sensin.. cevabı da biliyorsun..

yani evet, biraz ukala.. klavye önünde takılıyor şu aralar.. ve ben bariz kafayı yeme aşamalarını tek tek geçiyorum *

mıqtar yine karşılaştık…

bir monet tablosu önünde çiğ köfte ayran yemek istediğim kişi.

mevcut santraforları düşününce ben bile iş yaparım diye düşünüyorum. nihayetinde bu adamlar da gol atmadan milyon eurolar alıyorlar, bence ben de gol atmadan para alabilirim. bu transferde aracılık edecek komisyoncu ve menajer arkadaşlara yüzde 50 vereceğime dair söz veriyorum. bitirelim şu işi!

instagram'da hesabın önüme düşüyor ama takip etmiyorum, etmeyeceğim.
çünkü önerilenlerde güzel güzel kadınlar varken seni takip etsem eminim ki önerilenler bir anda bıyıklı, atletli, kamyoncular, otobüsçüler ve yasa dıșı bahis siteleri olacak.

ondan yani, yoksa takip ederdim.

florya

dizi time…

yirmi yedi yılda dokuz ayrı evinde oturduğum semt.

mis gibi kokar bu mevsimde oralar.

bülbülderesi ile tunalı arasında her kaldırımda anım vardır.

park sorunu olmasa buradan yıldız'a kadar ankara, en güzel ankara.

3 senedir yaşadığım semt. ankara'nın en güzel semtidir kanaatimce. bülbülderesi üzerinde açılan esat hal'de ankara'yı izleyerek kahvemi yudumluyorum. yakında olan yazarlar varsa beklerim

namaz suresi diye orta okul din hocasının ''ebu cehil'in elleri kurusun'' deyişini bize söyletmesi.

taa saadet devrinde yaşanan bir şeylerle ilgili lafı, biz bin dört yüz yıl sonra niye söylerdik bilmem.

hala söyleyen varsa onlar da '''allah'ın huzurunda bunu açıklalarlar'' bana ne. ben demeden 'salat'ı mı yapar geçerim.

körfeze göçen ve füzeleri görünce ricat eden 80 bin türkün gelmesiyle belçika nüfusunu geçen ''sistemden beslenen kolpalar ve yakınları'' sayısı gelecek seçimlerle ilgili değişkenleri etkiliyor.

güncel anketlerde iktidar oranının muhalefet partisini geçmesini bir de burdan okuyun.

ben bildiğimden değil, kursağımdan derliyorum bu verileri. çok ta şey etmeyin yani. enseyi karartmayın.

erzurumdayım, domuz çiftliği kuracağım. arazi bakınıyorum.

"talika veya çekçek tabir edilen araçlarla çöp tenekelerinden hurda toplayan kişidir. çocuklara acıyarak bunlara para veren verene. böylece cennete gidilmez be hey"

şeklinde kahvede bulunanlara bağırmıştı rahmetli muşlettin amca.

hayatınızın hiç bir evresinde , herhangi bir bilinç düzeyinde tam olarak anlayabildiğimizi sanmadığım bir hal bence , hatta bir fenomen. bence fenomen diyorum çünkü toplumsal yapı içinde insan zihninin otorite - özne ilişkisi ile şekillendiğini düşünürsek , insandaki özgürlük kavramı kaçınılmaz bir şekilde serbestlik ile karıştırılıyor. otorite bu iki kavramı tam olarak bilmeyelim , birini diğeri ile karıştıralım ama karşılaştırmayalım istiyor.
şimdi spinoza gibi tanrı değilsen zaten hiç bir zaman özgür olamayacaksın kasma demiyim ama özgür değiliz yani. tam anlamıyla yani gerçek hali ile özgürlüğü tatmamız da mümkün değil o yüzden.

hepsine ne fena !