zaman tüneli

dümdüz siyah giyiyorum ve tür bulmakta zorlanıyorum. 8 drop lanet bir beden.

izledikten sonra aklımda kalanlar ;
bence yalnızca ve yalnızca kitabın yazarını ve filmin yönetmenini & senaristlerini pamuklara sarıp sarmalamak gerek.
çok emek verilmiş gerçekten.

çok sarmıyor artık bira ama neyse. bira içecekseniz amsterdam için bebekler, güzelliğinize.

yırtmaçlısı yok mu? hayret;

çift-tek, sığ-derin. vardır vardır...

iyi yayınlar. hoş geldiniz… benim de isyan edesim var. zaman neden bu kadar çabuk geçiyor. 24 saat yetmiyor bana…

bildiğim bir tane var.. o da yükselmiyor.. ben yükseliyorum neyse bu başka konu..

lanet olsun atom fiziğine. bundan sonra itlik, hergelelik.

zaman zaman rahmetli muşlettin amca kahvede anlatırdı ve herkesin kanı donar gözleri korkudan açılırdı.

abdülhamit devrinde haliçte, subay maaşları ödensin diye satılmak üzere sökülerek parçalandığı zaman içinden hep kıpkırmızı kanlar akmış.

sevdiğiyle arasında hiç bir mesafe olmadığını anladığım an.

bazen çok geç anlar sanırım.

mevzu zaten burda başlıyor işte. onca şeye rağmen bunu stabil bir halde tutabilmek.

bir şeyin ve/veya bir şeye olumsuz bir şekilde etki etmek şeklinde yorumluyorum ben bunu. sebep olmakla aynı. bunun zıttı vesile olmaktır.

fabrikasyon ürünler yerine dedelerimiz gibi terziye diktirebiliyor olsak ne güzel olurdu dedirten kıyafet türü.

bu türkünün özay gönlüm versiyonu vardı sanki. youtubeda bulamadım. mandela etkisi yaşıyorum adeta.

ayşe kuline ait bütün romanları okuduğumu düşünürken karşıma çıkan eseridir.
bir kitaptaki karakterlerden ne kadar nefret edilirse o kadar nefret ede ede okuyorum. böyle sinirim tepemde alıp kitabı duvardan duvara atasım var. birde bunun zamanında diziside yapılmış hızlı hızlı eski fragmanları biraz izledim oraya da ayrı sinir oldum. yani o dadı dadı dendikçe. bu zamana kadar 500 e yakın kitap okumuşumdur böyle iğrenerek okuduğum kitaplardan bir liste yapsam ki bu bir elin parmaklarını bile geçmez, bu kitabı en başa koyardım.
asla tavsiye etmiyorum.

türk kıyılarında bağzı kesimden insanların pasaport uğruna şebeklik yaptığı azgın ninelerdir.

mısırlı değilim ama benim de alnımda secde izi çıkmışlığı vardır. (benim bile)

küçük bir çocuk idim. mübarek gecelerde köy camiisine gider, namaz kılar, sohbet dinler ve şehirli zenginlerin hayır yapmak amacıyla dağıttığı lokumları yemek için can atardım. her şey lokum içindi. ama burayı geçelim. büyük olayların olduğu ve allah'ın yine herkesi affedesinin tuttuğu bir geceydi. bin yıllık sevap, sonsuz günah sildirme*, tüm ölmüş akrabalarım için daha az azap gibi cazip teklifler de vardı. bunlar da biraz aklımı çekmedi değil. çok uzun bir namaza durduk. secdede 33 kere miiii 99 kere miiii bir şey diyorsun. bak unutmuşum. işte o sırada secdede uyumuşum. sonra bir gürültü. lokumlar gelmiş. hemen uyandım tabii. ama alnımdaki secde izi ucuz köy camiisi halısı yüzünden 3 gün yüzümden gitmedi.

bu da böyle bir anımdır.

vesile olmak da olabilir.

kuşadası'na tatile gelmiş, 4 numaralı dolmuşa 10 euro bırakmıştır.