zaman tüneli

arama ve mesajları geç görünce bir mahcubiyet yaşıyorum. cevap vermeden önce mutlaka bir kusura bakma derim.

"deliler uzun yaşar, budalalar uzun ömürlü olur, aptallar rahat eder."
tehlikeli oyunlar-oğuz atay..

fırından ekmek almak gibi silahlanma ayrı bir başlık, bu silahla elini kolunu sallayarak bir okula daliyor olmak başka bir başlık. çok mu zor silahlanmanın önüne geçmek ya da en azından okullardaki güvenlik sistemlerini iyileştirmek? ot bok gündemlerle, belediyelerle, kim ot içmişlerle, kim sigara icmişlerle uğraşmaktan eğitime ve güvenliğe zaman bulamayan hükümet; sene olmuş 2026, yapay zeka işimizi elimizden alır mı diye tartışmaya başlamışız; okulu ve öğrencileri hâlâ öğretmen korumaya çalışıyor, üç maymun. her şeye dünyanın vergisini ödüyoruz, ama okullardaki güvenliği sağlamak mümkün olmuyor. diyaneti ihya ediyoruz ama kendi çocuklarımıza faydamız yok bir sistem.hukumetin canı istediğinde o polisleri nasıl hunharca kullandığını da biliyoruz halbuki... cadı avı olunca elini korkak tutmuyor. sizin işiniz önce güvenliği, sonra refahı sonra eğitimi sağlamak. geri kalan her şey bundan sonra gelir.
umarım can kaybı olmaz. insan ülkesinde, okulunda da güvende değilse, vay ki ne vay.

sadece uzaktan uzaktan.

günümü s**** affedersiniz. bir bok yapamadım eve gelince.

ağrı'nın da bugüne kadar bir şikayetini duymadık maşallah.

dudağımda sık sık uçuk çıkar ve haftada en az 1 gün migren atağı yaşarım. hatta şu an ikisini birden yaşıyorum.

son bir yılda yaşadıklarım temsili:

ankara'da da yok. alışıyor insan yani denizli üzülmesin..

çok ağlak biriyim. en ufak duygusal bir sahnede gözlerim dolar. hele de dram filmi izliyorsam, yani içim dışıma çıkana kadar ağlarım o derece.

ışıksız ortamda anca bu kadar oldu

(bkz: belki çok da şey yapmamak lazım)

(bkz: big mistakes)

üzerimdeki yenilebilir kazak. vişneli. sadece yemek isteyen favorilesin.

orda kızlar teklif ediyomuş.

burası isviçre değil, ege.

emek caddesi - denizli