zaman tüneli

bıraktığım okula geri dönerek yaptığım hede. ödev vermeye alışmışken şu yaşımda ödev yapmak beni üzüyor. dersi anlatan hocanın yerine koyuyorum kendimi falan. her şey zamanında güzel ama mecbur bitireceğim bu sefer.

at sineği.
isme bakınca ya at formunda sinek hayal ediyorsun ya da sadece at kanı emcükleyen zannediyorsun; lakin bu cibilliyetsizler her yerde her şeye musallat olabilen ve sinek formundan bir şey kaybetmemiş obez sineklerden başka bir şey değildir.

müren balığı.
insan, zihninde etek giyen, göz süzen, istanbul türkçesini şairane konuşan, evde kürek çekmek suretiyle egzersiz yapan, kahverengi camlı kemik gözlük takan, diğer balıkların kariyerini bitiren ve şarkı söyleyen bir balık hayal ediyor. fakat bunlar öyle değil. düz, çirkin, ne idiğü belirsiz şeylerdir.

eşek arısı
yine bu arının da ne bir yük taşıdığına denk geldik, ne sevimliliğine şahit olduk ne de sadece eşeklerle muhatap olduğunu. sevimsiz.

kadim çin kültürünün bir atasözüdür.

günümüz türkiye sosyolojisinde handikap gruplarını düşündüm: kadın-çocuk-sokak hayvanı. yani toplumsal zincirimizin zayıf halkaları ve biz işte oralardan kopuyoruz.

işte devlet dediğin o halkalara ihtimam göstererek güçlendirir. bizimkiler anca hacda, umrede resim çekiyor. şöyle düşünüyorlar; ''kadın-çocuk-sokak hayvanı onlarca yeterince dindar değil, bu nedenle helak olmayı hakeden gruplar.''

son çocuk terörü ve akran zorbalığı olaylarını açıklayan veriyi tüik açıklamış. kral çıplak:
bloomberg haberi buradan

hiçbiri bir yakışıklı güvenlik olmayacak. hayatımda duyduğum en havalı isim. taklitler aslını yaşatır.

var olan bir gerçek. akan bir zaman var ve biz ona yetişmeye çalışırken çok fazla düşüp kalıyoruz.

yüze vurulunca daha beter acıtıyor hatta.

elzem ukdesi.

ders dinlemeye çalışıyorum ama olmuyorerrrrr

bahçede yayıldım







çemiş gibi

senaryosu james david gore tarafından yazılan ve aynı isim tarafından yönetilen 8 dakikalık kısa film; 2014 yapımlı olduğu bilgisi verilmiştir.



bacakları tutmayan ve tekerlekli sandalyeye mâhkum genç bir adamın tekrar yürüyebilmek adına verdiği olağanüstü çabayı, filmin adının da vaat ettiği gibi, asla vazgeçmemesini, hayata yeniden doğma mücadelesini konu ediniyor.

genç adamın uyanmasıyla filmimiz başlıyor.

yeni bir gün, pırıl pırıl güneş, hayat her gün yeniden başlıyor olsa da fiziksel durumu ona acı veriyor, kendini tutmak istese de ağlıyor, yürümek, koşmak, çocuklarının peşinden koşmak istiyor, giydiği ayakkabı eskisin istiyor, ayakkabılarının hiç eskimemesi ne acı olmalı, yürüyemiyorsun demektir çünkü bu...

daha sonra onun fizik tedavileri, yürüyebilmek için verdiği mücadeleyi yansıtıyor filmimiz, çocuklarıyla bahçede olduğunda yürüyemediği için ne kadar acı çektiğini görüyoruz, hem kendisi için, hem de çocukları için, geleceği için, hayatı için elinden geleni yapması gerekiyor, tekerlekli sandalyeye mahkûm olmak istemiyor, asla vazgeçmiyor...

duygusal bulduğum bir kısa film oldu,
motivasyon vermeyi amaçlayan bir film olduğu görülmekte iken, insanın yegâne kurtuluşunun yine kendisinde saklı olduğu mesajı da veriliyor.

eğer dün kendinden vazgeçseydin bugünü göremezdin, eğer bugün kendinden vazgeçersen yarını asla göremezsin, adam eğer iyileşemiyorum deyip kendinden vazgeçseydi gelecekte iyileşmiş olduğunu asla bilemeyecekti ama asla vazgeçmedi.

sen de vazgeçme.

never give up...

gayet doğal olandır.
büyük camialarda olması gereken refleks budur. daima başarı odaklı bir takım yaratmak bu camiaların en öncelikli hedefidir. misyonudur

burası galatasaray beyleeeer! burada şaka yoook, burada her şey gerçeeeek!

ukdemi doldurduğu için sevgili kaytsz'a teşekkür ediyorum ve bence bir yaşa kadar yaş almak oluyor bu durum. örneğin sınır 35 diyebiliriz, sonrası yaşlanmak. yaşlanmaya geçtikten sonra da aslında yaş alarak yaşlanıyoruz. almasak nasıl yaşlanalım çünkü.
evlenmek gibi bir şey bu sanki.
ev alınca da evlenmiş oluyoruz.
araba aldığımızda da arabalanmak denebilir mesela.

biraz karıştı ama açıklayıcı da oldu gibi.
ve sınır 35 değil de 40 olabilir.
hatta ben küçükken 35 çok büyük bir yaştı ama şimdi 40 bile orta yaşa giriyor gibi.
neyse velhasılıkelam kahrol dünya.. allah seni kahretsin bil geytz.

direkt kenarını kıvırırım, ne uğraşacağım bir şey koymakla.
ama sayılıyorsa, hayatı sorgulamak için kitaba ara verdiğimde mememi ayraç olarak kullanıyorum. belki de göğüs demeliydim, bilemiyorum.

dinazorlar bunların en başında gelir. timsahların bile nesli tükenmemiş, bu koca yaratıklar çok fıss çıkmışlar. hatta yetmezmiş gibi tavuğa falan dönüşmüşler, yani tam bir rezillik. jurassic çağın koca kabadayıları ne hallere düştüler.

yaş almak derim ama yaş alırken yaşlanmışta oluyoruz psikolojim bozuldu bak gene saçımdada beyaz çıkmıştı zaten tezgah bunlar hep

az önce ağlarken* gözyaşının gözün rengini değiştirdiği gibi bir bilgi geldi aklıma. sonra kalktım baktım, uzun uzun inceledim. hiçbir değişiklik yok. hâlâ aynı renk. bunu götümden bile uydurmuş olabilirim. her şey mümkün. gözümü incelerken ağlamam da durdu. tam bir mal olduğumun uzun zamandır farkındayım ama ilk defa işe yaradı.

sende bu akıl yokken ölmezsin kız. aferin.

alakasız bir müşterimden azar yemekle meşgulüm.

bu filmi benden başka izlemeyen var mı merak ettim.
3 saat falandı galiba. üşenmiştim.

yerinde durmadığı için kamera net değil evet

atın şeyine konan kelebek. zaten 3 gün ömrün yok. senin ben vizyonunu s..

denizanası
insan böyle heybetli bişe bekliyor ana diyoruz sonuçta hani, ama böyle sümsük vıcık bişey hiç olmamış bu isim kim koydu bunu

batmadan önce gemide pişme sırasını bekleyen yengeç bahtı istiyorum ya rabbim.