zaman tüneli

abi bunları keyifle izlediysen, bence ortada büyük bir problem var. neyse, herkesin zevki kendine. ne diyeyim ki?

türk'e düşman olan hiçbir şeye zerre meyletmediğim için müziğiymiş, kalitesiymiş, evrenselmiş cartmış curtmuş gram umurumda olmayan, hiçbir türk evladının da dinleyip bunlara para kazandırmaması gerektiğini düşündüğüm it sürüsü.

hele bi tane video var uzun saçlı bi lavuk, türklerin kurdu yüceltilmiş bir sokak köpeğinden başka bir şey değildir. biz zehirli ermeni engerekleriyiz ve saldıracağız. diyor. bunlar bize saldırsın, şu dört lavuğu gazman'ın kötü adamları dövdüğü gibi sektire sektire döverim.

o sırada ekmek 20 lira, sebze-meyve fiyatları uçmuş vaziyette. ve bizim milliyetçilerin sevindirik olduğu şey bu. bir de solculara halktan kopuk derler. gerçekten çok tuhaf bir ülke burası.

hak-batıl düşmanlığı insanlığın doğuşuyla başlamış (birbirinize düşman olarak inin, siz yeryüzünde bir müddet için yerleşip geçineceksiniz. -araf süresi,24.ayet-) ve kıyamet kopana kadar da sürecektir.

batıl batmaya mahkumdur, kimse islamiyeti söndürebileceğini düşünmesin.

"onlar ağızlarıyla allah'ın nurunu söndürmek istiyorlar. hâlbuki kâfirler istemeseler de allah nurunu tamamlayacaktır."

- saff süresi, 8. ayet-

(bkz: https://www.youtube.com/wat...)
denız tamyr: kazakistan steplerinden kırgızistan dağlarına kadar uzanan, türk dünyasının sesini karanlık folk (dark turkic ethno poem) tarzıyla harmanlayan bir müzik projesidir.
"karanlık" atmosferiyle türk halk ezgilerini ve ataların hafızasını yeniden yorumlayan bir müzikal çalışmadır.
öne çıkan özellikleri
tarz: dark turkic ethno poem (karanlık türk etnik şiiri).
içerik: bozkır kültürünü, türk mitolojisini ve ezgilerini modern/karanlık bir tonda sunar.
kapsam: kazakistan ve kırgızistan odaklı, türk dünyasının ortak hafızasına hitap eden bir proje.

ateşin kuzeyinden, jalbyraktar bir sır anlatıyor. türk topraklarının büyük yolu, mavi tengir'den ışık alarak. gökyüzü kartalı ruhu uyanır ve kağanlığın hizmetkarını yükseltir. oğuz, kıpçak, naiman benimle, tek bir ses. bir turna gibi birlikte tutunuyoruz, gökyüzünü göğe atan un benimle. türk elleri derse, otuk'tan yolu açın. kuzey kuzeye geldi ve tonyiukuktun'un taş jazuusunu yaydı. "türküm" dediğinizde gökyüzü çınlar. altay ve ben, urallardan bir kan akıyor. kuç tabat'ın türk köyleri bir araya geldi. yol bayrakla başlar, karanlık geceden gelen ışık. türk çocuğu nereye giderse gitsin, jurek ötükönö'yü seçer.

akşam ki maç ne olacak???

insanlarla dertleșmeyi severim, dertleșmek güzeldir. o gün öyle planlanmıştır veya bir anda konu oraya gelmiştir eyvallah, sonuna kadar.

ama sürekli dertlerini anlatan insanlar bana çekilmez geliyor. ya tamam anladım derdin var, bir kere anlattın peki. ama herd defasında da ben bunları dinlemek zorunda değilim ki.
ben mi verdim o dertleri sana?
ondan sonra " neden arayıp sormuyorsun hiç? "
yav mesaj da yazsam, telefon da etsem günümü karartıyorsun ya!
ruh emici gibisin, kusura bakma.*

fenerbahçe beko, euroleague'de 8. kez final four'a yükseldi.

fenerbahçe, en çok final four gören türk takımı.

müthiş tatlı sarah rebecca şarkısı. tebessüm şehri pursaklar temalı güzel editler çıkar.

çok konuşulması.

insanı dakikalarca kitleyip saçma sapan bir muhabbeti en ince ayrıntısına kadar anlatıyorlar ya, nefret ediyorum o tiplerden. sadede gel be adam. eee, eee demekten çenemiz ağrıdı artık. tekerleğin icadından başlama şu muhabbete, yoldaki çiçeğe böceğe kadar anlatma.

kısacası türkiyede sitcom dizi furyalarının sona ermesidir.

çok üzücü. televizyonda keyifle izleyebileceğimiz tek bir dizi yok.

hiç beğenmiyorum ya hiç.
turizm bölgesine çalışmaya gelmiş barzo hatları var.

- nerelisin?
- izmir kızıyım ben ama kütük nusaybin.
- hıııı. anladııııım.

insanlar bugünkü şehir hayatında yaşamak için evrimleşmedi. 3-4 kişilik gruplar halinde yaşayan primatları milyonluk şehirlere tıktık ve ellerine bildirim yağdıran telefonlar verdik. uyaran sayısı çok fazla ve insan sinir sistemi artık bunu kaldırmıyor. psikiyatrik sorunlar zannedildiğinden daha yaygın ve mutlaka yardım almak gerekiyor.

konu "deli olmak veya olmamak" kadar basite indirgenemez. bazı rahatsızlıklar kronikleşerek arada bir kendini gösterebilir. insan, beynindeki serotonin eksikliğinden ötürü korkunç bir mutsuzluk ve kaygı batağına düşebilir. neticede beyin de bir organdır ve midenizi üşütmenizden pek farkı yok bu durumun.

napoleon bonaparte 1,50'ydi...

ağzına işediğim feminist erkektir, aç bakayım ağzını, ewed.

öbür sözlükte yaşanan ai felaketinden daha korkunç değildir, o çar da, bir sabah kalkmış ve kendini hamamböceği olarak bulmuştu.

kısa erkeklerin bu gerginliği niye ya?*
bunu kim dediyse gülün geçin işte, sanki başka şansınız varmış gibi ne bu celallenmeler?

tecrübe ettiğimdir.

nereye gidersem gideyim orada bir patlama ya da silahlı hadise yaşanıyordu. cadde boyunca yürürken önünden geçtiğim tüm banka şubeleri patlıyordu. en sonunda yaralanıp acile gittim. doktor nasıl yaralandığımı sordu, durumu anlattım. sanırım biri beni öldürmeye çalışıyor dedim. bana birkaç tetkik yaptı. kan değerlerim incelendi. en son doktor bana "hasta olduğunun farkında mısın ?" diye sordu. anlamamış bir şekilde bakıyordum. doktorun bana söyleyeceği şeyler aklımın ucundan bile geçmiyordu. çünkü rüyada patlamalar ve silahlı olaylar normaldir. kimse bunu sorgulamaz. doktor bana bana "sen şizofrensin. tedavi görmen gerekiyor." dediğinde uzun bir süre kendime gelemedim. tıpkı rüya içinde rüya görmek gibi bir şeydi bu. yaşadığım şeyler bana son derece gerçek gelmişti ama meğerse aslında halüsinasyonmuş. uyandıktan sonra bile birkaç gün boyunca hakikaten şizofren olup olmadığımı sorgulatan tuhaf bir deneyimdi.