zaman tüneli

ırkçılık bir savunma mekanizmasıdır ve şu anda tüm dünyada yükselişte.

kimseye anlatmayın.

icimden bi sey yapmak gelmiyor.
kendi kendime durmak istiyorum sadece.
benim planlar hic tutmuyor.
en son ocak 2025 ti. kendi kendime dedim ki soyle bi bes sene yalnız takıl. sonra ekim gibi bi seyler bi seyler oldu ben hic boyle dusunmemis planlamamısken.
hala bi sey yapmak istemiyorum.
cok yorgunum ozel hayatta. eglenmiyorum.
keske gercekten bes sene yalnız takılsam bu sefer.

bırakamıyorsanız bile azaltın arkadaşlar. hadi sağlığınıza acımıyorsunuz, paranıza da mı acımıyorsunuz. karbondioksitli dumanı çek üfle, çek üfle başka bir şey değil. 13 yıldır içen bir kardeşiniz olarak söylüyorum, 3 paket içiyorsanız bari 1 paket ya da yarım paket için.

bir insandan, bir şehirden, bir kültürden ya da doğulu diye etiketlenmiş milyonlarca kişiden nefret etmek… bu, karşı tarafı küçültmeden önce insanın kendi ruhunu yoran bir şey aslında. çünkü nefret, sahibinin içinde taşınan ağır bir zehir gibidir. muhatabından bir şey eksiltmez ama taşıyanın içini yavaş yavaş karartır.

böyle sözleri okuyunca üzülüyorum. insan hiç tanımadığı, aynı sofraya oturmadığı, hayatını bilmediği insanlara karşı nasıl bu kadar sert duygular biriktirebilir diye düşünüyorum. bir insanın doğduğu coğrafyayı karakter sanmak ne büyük bir yanılgı. oysa herkesin içinde ayrı bir çocukluk, ayrı bir acı, ayrı bir mücadele var. allah şifa versin.

uzun zamandır bu kadar iyi ve uyumlu bir introya rastlamamıştım

buyrun bateriye

buyrun gitara

benim bunyem gunde 2 bucuk saatten fazlasını kaldırmıyor.
sabah bi saat yuruyus.
aksam ustu bi saat yuruyus.
arada bi havuza girip cıkma. ya da salonda birkac alet kullanma-agırlık kaldırma gibi.

bıraktım ben. günde 2 paket içerdim. bi kere 3,5 yıl bırakmıştım, ama gene başladım. şimdi gene bıraktım. inşallah gene başlamam.

aynaya bakmaktan hoşlanmadığın zamandır. benim de her yaz kızlarla yaptığımız geleneksel buluşmadan önce birkaç kilo vermem lazım. fotoğraflarda fit görünmek istiyorum. çünkü biliyorum her çekilen foto karesi ilerde anı olacak. anılarda güzel kalmak istiyorum. ben bugün başlayacaktım o nedenle ama anneler günü olunca çocuklarla yemeğe çıktık. diyet falan başlayamadım haliyle. nasip yarına, bakalım..

ayo ayo ayo ayo kiss this!

bi resminde de tebessüm et be adam. altıma edicem.

dostlar rakının yanında kovun varsa başka birşey istemez.
benim için bu ayrılmaz ikilidir.
o zaman kadehimi;
geceye
beklenen geleceğe
çok sevenlere
sevdiğini hissettirenlere
sevse de ispat edemeyenlere
sevdiğine küsenlere
söyleyemeyenlere

afiyet olsun..

simdilik bırakma motivasyonum yok.
biraz birkac ay spor ekleyecegim bir donemdeyim. gunde 2 saat yuruyus. biraz fitness. biraz yuzme gibi seyler.
bunları yapabilmek ve nefesimi kontrol etmek icin bu surecte sigarayı az icicem.
cok sigara icerek spor yapılamıyor. nefes yetmiyor.
daha kafamda su kadar adet icicem gunde gibi bi sayı yok.
kervan yolda duzulur hesabı yolda bakıcam nasıl hissettigime gore.
zaten ilk bi haftadan sonra yenilecekler-yapılacak spor-icilicek sigara oturuyor. ilk bi hafta biraz zorlanma ve biraz deneme yanılma oluyor.

japonlardan niye nefret ediyorsunuz ki anlamadım.

bir kadının maksimum bedeni olması lazım gelen aslında.

önemli bir karar vermeden önce 24 saat bekletip sonra uygulamak için 24 saat daha bekle derler. bir ismet inönü stratejisiymiş. ben de yıllardır uygularım. insan düşüncelerini mayalanmaya bıraktıkça ilk düşündüğünü beğenmez oluyor. en doğru kararı zaman içinde alıyor.

oytun erbaş, “10 bin adım” kuralının şehir efsanesi olduğunu söyledi.

“10 bin adım tamamen bir hikâye.”

“yapılan çalışmalarda 500 adımın bile etkili olduğu görülüyor.”

“bin adım da, 2 bin adım da faydalı.”

“her gün 10 bin adım atmak herkese uygun değil.”

“fazla yürüyüş kortizonu artırabiliyor.”

“kortizon artınca yağlanma da artabiliyor.”

“adım atıp eve gelip makarna gömerseniz yine kilo alırsınız.”

“ben insanlara daha çok egzersiz öneriyorum.”

“açken kahve içmek iştahı çok iyi kesiyor.”

doğaya doyuran bir başka film.

en tatlı kavuşmalarla en acı ayrılıkların arasında asılı kalmış bir hikaye.. yine de bir yolunu bulmaya çalışanların filmi. uçmaya cesaret edenler sonunda anlamını çözer; diğerleri kanatlarına bakıp ağlamaya ve ağlatmaya devam eder.