zaman tüneli

insanların gerçek yüzünü öğretir.

hayatım boyunca hiç kimsenin bana herhangi bir konuda destek olduğunu, arkamda durduğunu hatırlamıyorum. buna bazen şaşırırım, bazen sebebini sorgularım ama anlam veremem. burada destekten kastım maddi değil, tamamen iletişimsel bir destekten bahsediyorum. hiçbir davamda çıkıp da;

"tonyukuk haklı !"

diyen bir insan olmadı. ne ailem, ne arkadaşlarım, ne en güvendiklerim. beni sırtımdan bıçaklamayan tek bir yakınım bile kalmadı. sonsuza kadar haklı olsam da kusurlu olsam da görünen tablo hep aynıydı. girdiğim her ortamda ve mecrada yalnızlaştırıldım, yalnızlaşmak zorunda kaldım. hep kendi başıma mücadele ettim, ayakta durdum. oysa kavgacı, geçimsiz bir insan asla değildim. aksine, kargaşadan oldum olası nefret etmiş ve karşılıklı saygının esas olduğuna inanmışımdır. bunları kendimi övmek için söylemiyorum. lakin başka türlü de derdimi anlatamıyorum, ne olur anlayın. çocukluğumda, lisede, üniversitede... en son bu böyle olmayacak dedim ve kimseyle muhatap olmak zorunda kalmayacağım bir iş seçtim.

belki tanrı, bir ders çıkarayım diye bu zorlu yaşam şeklini bana sundu belki de ben çocukluktan beri bir şeyleri çok yanlış yapıyorum. bunu henüz anlamaya vakıf olamadım. lakin tek bildiğim, şiddetli bir acı çektiğimdir. zira ben adaletsizlikten nefret eden ve haksızlığa uğrayanlara arka olan biri olarak, bana karşı yapılan haksızlıklarda en şerefli geçinen kişilerin bile seyirci kalmasına tahammül edemedim.

berbat özelliklerinden biri, hem güncel gerçekliğin hem de tarihsel gerçekliğin çarpıtma ve manipülasyon yoluyla alternatiflerinin oluşturulması, bunlara gerçekten inanmaları, yetmiyormuş gibi nesnel gerçeklik gibi dayatmaları.

julian barnes tarafından yazılan ve ilk kez 1982'de yayınlanan "before she met me" romanı, bu konulara merak duyanlar için aydınlatıcı olabilir. türkçe çevirisi de var.

geleceğe dair sağlam temellere dayanan iyi stratejiler oluşturmak ve öngörülerde bulunmak isteyen herkes, tüm gerçekliği olduğu gibi kabul etmeli ve elinden geldiğince fazla bilgi ile veriye sahip olmalı. geçmişten günümüze ulaşan örüntüleri tam olarak tespit edebilirseniz ancak geleceğe yönelik isabetli tahminleriniz olur. woke culture akımına kendilerini kaptıranlar ne yapılması gerekiyorsa tam olarak tersini benimseyip savunuyorlar. gerçekliğin çarpıtılması hatta yok sayılması korkunç bir şey.

romandaki kıskanç karakter de günümüzün sjw'leri oluyor.

*** ***

tarihsel gerçeklerin çarpıtılması ve alternatif bir tarih yaratılması sadece batılı sjw'lere özgü değil, türkiye versiyonu da son akp iktidarı sürecinde ivmelendi.



güney yazar

sözlükten tanistik.. önümüzdeki ay evlenelim dedi. tamam dedim.

mesafeler utansın.

senlen kıtlama şeker emelim mi

dünyaya giriş kapısının nasıl açıldığı malum, o an bize dünyaya nereden geldin diye sorsalar ve biz de konuşabilecek durumda olsak, anamın karnından cevabını yapıştırırız... geldiğimiz yer belli çok şükür.

efendim işte sonra büyüyoruz, bi kısım insana henüz yirmilerindeyken, diğer bir kısmına da daha sonralarında bir şeyler oluyor, ruhlara sanki bir şey üfleniyor yaşarken, yürekte bir alev, bize bir yere dönmeyi emrediyor o ses, içte büyüyen bir arzu, biz bizden büyük olan arzumuza tabi olarak görüyoruz gerçeği.

iki kapılı bir handa böyledir hayat.
ölüm bile hanım kucağıdır bize bir yerde.

geldi yine tipini der gibi bakıyor nankörler kralı evlat

iyi yayınlarrrrr.

#3984253
şarkıyı söylüyo abi*

ben severim onları. haremimde hepsine yer var. agahsgh.

beta lena nerde lan?*

girdi

gözleriniz çok güzel kokuyor?

kurbanın yüreğini alacak yoksa bana verir misin? benim kalbim sende kalmış da.


çok kıroca ama karşı taraf size avelimsi duygular besliyorsa etkilenir. ulan erkek olsam ne kadar çok kadını etkilemiştim. hadi yine iyisiniz beyler, bir rakip eksik yarışıyorsunuz.

insanlar hala daha kendisini bile anlamamışken bir başkasını anladığını hatta bir başka cinsiyeti çözdüğünü iddia edip sayfalarca yazı yazabiliyor.

ciddi bir öz farkındalık sorunu yaşıyoruz toplum olarak. sayfalar dolusu ben efendiydim ama aldatıldım mesajları var. peki neden?
insan olarak kendimize o kadar narsist bir bakış açımız var ki bulduğumuz kişi kusurlu olmalı. oysa kişiyi olduğu gibi görebilseydin bulduğunun aradığın olmadığını da fark edebilirdin.
kendini tanıdıktan sonra aramaya çıkmaya ne dersin?
en büyük yanılgı ise dış görünüşe göre hareket etmek oluyor sanırım. görüştüğünüz kişinin boş zamanlarında ne yaptığını öğrenmeniz onun hakkında size oldukça bilgi verecektir.

yani aradığınız gerçekten bulmak istediğiniz mi? aradığınızın ne olduğunu bildiğinizden emin misiniz? sadece dış görünüşe göre karar veriyor olabilir misiniz? birinin duygu ve düşünceleri gerçekten anlayabiliyorsanız neden efendi erkek sevmeyen kadınlarla görüşmeye devam etmektesiniz? fark ettiğiniz an ilişkiyi bitirmek daha doğru olanı değil mi? zaten bu derece bilinçli bir halde olduğunu iddia ederken baştan fark etmemiş oluşun kendi içinde bir uyanış gerektiğini sana ifade etmiyor mu?

sizi olduğu gibi sevebilecek kişileri yanlış yerde ve kişilerde arıyor olabilir misiniz?

öpaj nickli yazar yok mu ya çok tatlı.

itici davşan şimdi de "r" yapmış.

populist, şovenist, içi boş bir tip.