zaman tüneli

şaraba erişimin ücretsiz olduğunu düşününce ihtimal olarak kalmaz benim için

ülkem kadınının, omuzlarında taşıdığı en ağır yük aynı zamanda en büyük gücüdür.

sıradan bir sözlük geleneğidir, hatta iade-i beğeni de yapılır illa ki.

iced eath denilince akla gelen şarkıdır gayet güzeldir.

herkes öğle yemeğine dışarı çıkarken, biz 4-5 kiși oyun oynardık. tabi bilgisayarlar da güçlü, acayip sarardı.

erkeklerde olmayandır.

en zor acı türlerinden biri olsa gerek. acıyı bağırarak, haykırarak , sitem ederek göstermekten ziyade sessizce yaşamak başka bir şey. eşkiya filminde kejenin susması buna güzel bir örnek. bazen susmak en büyük haykırış oluyor.

genellikle yeni bir iş arardım. girdiğim her işte. en sonunda ortada kaldım. tekrar bir işe gireyim de yeni bir iş aramaya öyle devam edeyim istiyorum.

aytekin ataş yorumunu etkileyici bulduğum bir türküdür.

"sandım ki zühre yıldızı,
şavkı beni yaktı geçti.."

bence herked kendine bi sorunşuluk seçebşlmeli ve bu serbestçe olmalı
sonra da milletvekilleri gibi sonuölardan dolayı yargılanmamalıyız
eyyorlamam bu kadar

bir sabah şirkete gittiğimde olağandışı bir hazırlık olduğunu fark ettim. birkaç kodaman gelip ''arkadaşlar, never give up'' diyecekleri bir toplantı yapılacağı bilgisini aldım. yemeği bu yüzden erken bir saate aldılar ve yönetim, yanında da yardakçıları iş başından 1-2 saat sonra ofisten çıktılar. ofiste sadece ben, bilişimci ilhan, danışman neriman abla ve stajyer kalmıştık.
stajyer bir yarım saat bilgisayarda iş yapıyormuş gibi görünüp, yarım saat sonra on dakikalık bir mola veriyordu. canı sıkıldığı için dışarı gönderdim, geldiklerinde haber verecektim.
bilişimci, o hafta arada bir giden ve uygulamaya giremediğimiz için serverla uğraşıyordu. neriman abla ise kahve eşliğinde gelen telefonlarla uğraşıyordu.

fırsat bu fırsat dedim ve dolabı açıp geçen sekreterin doğum gününden kalma olan ve %25'i tükenmiş vişneli meyve suyunu ve bir bardak alıp masama geçtim. çekmeceden başka bir departmandan birinin belarus'tan getirdiği hediye olan baharatlı vodkayı çıkardım. sonra sabah haberlerini açıp keyif yapmak istedim ama iki ya da üçüncü kadehten sonra başımı arkaya yaslayınca uyuyakalmışım. vodka ben de hep uyku yapar.

saat 12:30'da neriman abla yemeğe çıkmak için çağırdığında öyle fark edip, uyandırmış beni. ''e oğlum manyak mısın bu saatte zıkkımlanıyorsun, ha ben değil başkaları görse ne olacak'' gibi haklı bir cümle kurdu. oysa onun dışında başka biri bu şekilde yakalasa muhtemelen tazminatsız, mahkeme kapılarında uğraşacağım bir işten atılma macerası beni bekleyecekti. kendisine nedense teşekkür etmek geldi içimden.

kel kafasıyla türk futboluna güneş gibi doğan hakem. fifa'ya göre hakem ama bize göre totem.

olayın tüm detaylarını öğrendim. bilmeyenler için özet geçiyorum.

sizi maraton koşucusuna çeviren ve en sonunda boş raylarla baş başa bırakan eylem.

3 puanı alanın gruptan çıkacak olması tempo düşürüp topu veren hocaların böyle götünde patlayacak işte

fifa başkanı olmalı

günümüzde marmarayı kaçırmak anlamında kullanılan fiildir

hayatımızda büyük etkiye sahip olan büyük iş

özellikle kuzeyi, ülkenin en soğuk bölgesidir. 12 ay orada kaldım. ağustos ayında gece eksi dereceye düştüğüne şahit olmuştum.