zaman tüneli

izel ablamız demiş diyeceğini.

başkentin göbeğinde bu kadar kolay ulaşılabilir bir bina ancak bu kadar kötü kullanılabilir, yazık.

kendi halinde, kendi aleminde erkektir. dikkatleri çekecek ve kadınları heyecanlandıracak bir tarafı yoktur eğer brad pitt gibi yakışıklı da değilse.

bazen bir kiraz çiçeği kolonyası koklamak ve netflix'ten bir belgesel açmak bile insana yeter...

diyebilen erkektir. pizzacılar pizzaya peynir koymuyor, hamurdan başka bir şey göndermiyor şerefsizler! ben o paranın onda biriyle bol malzemeli bir tost yaparım onların getirecekleri berbat pizzaya on çeker! diyebilecek bir erkektir. seçicidir, kandırılmaktan, aptal yerine koyulmaktan hoşlanmaz.

zaman hiçbir şeyi düzeltmez.
sadece üzerini örter.
sakladığın acılar bir gün mutlaka ortaya çıkar.
herkes zamanı geri alabilmek ister.
kimi eski güzel günleri tekrar yaşabilmek için, kimi yaptığı yanlışları düzeltebilmek için.
kimi ise sadece yaşadığını hissedebilmek için ister bunu.
gelecekten korkanlarsa zamanı durdurmak ister.
her şey o kadar iyidir ki bunun bozulmaması için çaba gösterir.
ama kimse şu anın değerini bilenler kadar mutlu değildir.
geçmiş de gelecek de onlardadır.
bazıları ise zamanın ta kendisi gibidir.
ve her insan zamanın dünya üzerinde bıraktığı yara izidir.

"sen ancelinayı savundun" yeterli bence. tokat gibi yüzüne çarpacaktır.

anne eli değmiş patates kızartması dimii. öff canım çok çekti. biri yapsın yiyelim yav.
çok severim.

taş aldığım adamın dükkanına 200 metre mesafedeki avm..

zannederim altından metro durağı geçiyor, içine hiç girmemiş olabilirim, terasında kafe var ama nasıldır bilmem..

bence içini baştan yapmaları da yetersiz. yıkıp, sıfırdan ve yüksek bir yapı yapabilirler..

düzensizim ben.

iki yılda bir 100 kiloyu görürüm, altı ayda kendimi parçalar 82’ye düşerim. bu durum her iki yılda bir böyle devam eder. napam benim de kaderim böyle demek ki. hofff!

ankara'nın en saçma avmemsi binası.

dıştan görüşünü bence güzel ama içerisi felaket. bunun en büyük sebebi ise bu avm yapıldığı dönemde henüz avm kültürü yoktu. bu yüzden iş hani gibi projelendirilmiş. günümüz avm'lerine benzemiyor.

zaten yıllarca inşaat olarak kalmıştı. daha sonra avm olarak açıldı ancak tutmadı. şimdi ise yenileme çalışması yapılıyormuş. içini komple yıkıp düzeltmedikleri müddetçe bi halt olmaz.

şimdi baktım, binanın projesi 1980'de yapılmış.
1993 yılında temeli atılmış.
1999'da 25 yıllığına beğendik'e kiralanmış.
beğendik 2001'de inşaata devam edemeyince 2003'te sözleşme iptal edilmiş.
2009'da başka bir şirket grubuna 25 yıllığına kiraya verilmiş ve 2012'de avm açılmış.

canının sıkılır yapma bence. mesaj alımım kapalı çünkü... uzun süre açmayı düşünmüyorum.

canığı yerin

kendim uyanmadım.
uyandırıldım.
o yüzden qearfafaq

çok paranız olsa ne yapardınız diye başlık açmazdım.

ağustos ayıyla beraber dehşet bir sıcak var.

günaydın.

salondan balkona kaçmak gibi bir histir.

kaçtığınız yere kendinizi ait hissedeceğiniz garantisi olmadığı için elinizde patlaması muhtemel istektir.

ve hatta genelde insan yetiştiği yerin normlarından ve insanlarından ne kadar nefret de etse ona alıştığı için gittiği yerde yabancılık çekmesi ve kendini ait hissetmemesi çok daha muhtemeldir. üniversite okumaya gittiğiniz şehirde sizi düdüklemek için elinden gelen her şeyi yapan esnafı tanır, bilirsiniz ama almanya'da kimsenin kuruşu kuruşuna geçmesin diye harcamaları excel tabloları ile gösteren insanlara yabancı olduğunuzdan ''aa ne kadar medeniler'' gülümsemesi çok değil 1-2 aya ''bu a*k*m*n almanları niye her şeyin hesabını kitabını tutuyor bu devlet daireleri niye türkiye'den bile yavaş'' sinirine dönüşür.

ölecekken rüyasında babasını gören süleyman misali olduğundan kaçamazsın. ölmeyip bi 30 sene daha yaşamak da senin elinde yine de.

saatlerce yüzmek. hevesini hemen alıp denizden şak diye çıkan insanları anlamıyorum. ya dur daha yeni geldik.