zaman tüneli

... birinciliği beyaza verdiler cümlesiyle biten jüri isminde özdemir asaf şiiri.

herkesin aynı çamurun içinde aynı hızla kirlendiği bi yerde siyah kiri yutar, gri kamufle eder, beyaz ise en ufak lekeyi anında ele verir. kirlenme hızının eşit olduğu bir yarışta birincilik dağıtmak, eyleme değil sadece görünürlüğü kıstas almaktır. kiri içine gömebilen yoluna devam ederken, saklayamayacak kadar açıkta duranın boynuna birincilik süsüyle suçlu yaftası asılır.

kamuoyunun ahlak bekçiliği tam bu ikiyüzlülükten beslenir. arsızlığı tescilli birinin yeni bir rezilliği kimseyi şaşırtmaz; siyah zaten siyahtır, toplum ondan fazlasını beklemez. bütün öfke, hayatını dürüstlük iddiası üzerine kurmuş birinin tek bir falsosuna saklanır. linç mangasının derdi adalet aramak değildir; temiz kalmaya cüret etmiş birinin düşüşünü izleyip "meğer kimse masum değilmiş" diyerek kendi çamurunu temize çekmektir. jürinin beyaza taktığı o birincilik madalyası, vasatın kendi günahına bulduğu en ucuz bahanedir. aynı mekanizma herhangi bir kurumda veya ofis masasında da tıkır tıkır işler. masada on kişi oturur; sekizi suya sabuna dokunmaz, inisiyatif almaz, sistemin çarkında öylece grileşip gider. içlerinden biri iş çıkarmaya, sorumluluk almaya kalkar. günün sonunda işler sarpa sardığında fatura hata yapma ihtimali olan tek kişiye kesilir. hiç kıpırdamayanlar leke tutmadığı için paçayı kurtarır, sorumluluk alanın yakasındaki en ufak toz tanesi jürinin aradığı kusursuz günah keçisi olur. fatura kirlenene değil, kiri saklayamayana çıkarılır.

tutti frutti te kelas çalsın.
belki canlanıp göbek atarım.

cümleten afiyet olsun neşeniz bol olsun.

her sabah her seher salınan dilber
ataşın bağrımı yakıp gidiyor
yanağına sokulmuş tomurcuk güller
yarim burcu burcu kokup gidiyor

alnına bağlamış altından akça
koltuğuna çalmış bir ipek bohça
seherde kalkıp da gezerken bahça
sanırsın su gibi akıp gidiyor

sevdiğim üstüne gelmesin hata
yanağın güllerin rengine bata
yari bindirmişler bir yeğin ata
elinde dizgini tartıp gidiyor.

400 senede hiçbirşey değişmedi be karacaoğlan. sevdicek gitti ardından bakakaldık. tomurcuk güller çok şık parfümler oldu, ipek bohça havalı çanta oldu, yeğin at araba oldu ama gidişi aynı derecede can yaktı.

evet sen şanssızdın be karacaoğlan, stalktır ne zıkımsa teknoloji falan işte biz uzaktan da olsa gördük her halini de sen acınla yaşadın hep.

sana da üzülüyorum be karacaoğlan, allah bin belamı versin kendim gibi üzülüyorum, hoffff!

trainspotting yeniden çekilse izlerdim

hepsi çiftleşme isteği.

erkekse net gay.
kadınsa geçmiş olsun.
omzu güzel bir kadınsa bir ihtiyacın var mı?*

neyi anlatayım anasını satim kafamın içi dostoyevski romanları gibi. sağlığınıza.

ferdi özbeğen - sevdim bir genç kadını.

alamanya’da sürekli anket ve veri analizi yapılırken ısrarla anketlere ve veri analizlerine karşı olan kişidir.

olta atmıştır. nasibini arıyordur. ekmek peşindedir. peki buraya fotoğraf atan erkeğin arından, namusundan vs bahsedebilir miyiz? bence hayır.

beğenemedin mi cicim?

ben filmlerde de dizilerde de genelde beni gerçek dünyadan uzaklaştıran şeyleri severim. bu nedenle de, her ikisini de çok sevsem de lotr, daha epik ve fantastik olduğu için bir tık fazla seviyorum. dünya tasarımı ve müzikleri inanılmaz. tolkien orada tamamen bir mitoloji yaratıyor. yeni bir dil oluşturdı adam.
got ilk 4 sezon çok sürükleyici.
ikisini de ikinci kez izlerken hiç sıkılmıyorsunuz.

ılık ılık yuvarlak yorumlar gene.

la dayı sen iyi misin. almanyada nerde yaşıyosun da böyle mutsuzsun. çık bi gez ulan. gelmiş bizi darlıyo aq. dalgana bak.

iki gündür tatlı tatlı yokluyor. korkunç ama özlemişim.
hadi kış gelsin, hapşıracaklarım var.

keyfi istemiş, atmıştır.
öyle uygun görmüştür.
bize giren çıkan bir şey yoktur (mantıken)*
rahatsız olan fotoğraf başlığını engelleyip fotoğrafları görmeyebilir. yoldaş bu konuda kullanıcılarına özgürlük tanımış.

ikinciyi bulamadım *

düşmeyi göze almadan binilmiyor salıncağa.