zaman tüneli

başka bir ülkenin vatandaşı olsaydı dünyanın en güzel kadını filan diye pazarlardı basın, medya o, bu.

dünyada muadili yok. o bir türk ve bence dünyalar güzeli. güzel diye övdüklerinizi ezer geçer.

hayatımdan çıkararak.

insanları bazen hayatımızdan çıkardığımızda, aslında kim olduklarını daha iyi görüyoruz. maalesef herkes ilk tanıdığımız gibi kalmıyor*

söyleyeceklerini, yapacaklarını biliyorsan tanıyorsundur.

insanlar, özellikle yazarlar okuduğunu anlayabilmeli, kavrayabilmeli, doğru değerlendirebilmeli ve ona göre tepki vermeli. konuyu, üslubunu ve haddini bilmeli.
tabii amaç üzüm yemek mi bağcıyı dövmek mi baştan netleştirmek lazım.
bir de yalaka yancılar* var ki; fırsat bu fırsat, kargaşada belki götünü ellerim diye hırsızın yanına koşup tüküren taş atanlar var. hepsinin erkek olması tamamen tesadüf. onlara bozo diyoruz.

bence tam karşılığı tepik olmalı bu kelimenin. ben tepik demeyi daha çok sevdiğim için olabilir.

kendi topuğuna sıkma sebebidir. benim çeklerim karşılıksız çıkınca yine topuğa sıkma reaksiyonu alıyorum. karşılıksız iş sevmem.

güzel şarkı.

takıldığım başka bir uygulama.

ben 2025 yılından razıyım;)

bir adam en basından en sonunu goruyor: kavusacaklarını. mutlu olacaklarını. ayrılacaklarını. gözyasını.
adamın yerinde olsaydınız yine de aynı secimi yapar mıydınız?

aşklı, kavusmalı, ayrılmalı, biraz mutluluk biraz gozyasılı ama bolca dostluk ve sevgi dolu bir yıldı.
secme sansım olsa yine 2025 i yasardım onceden bilmeme ragmen.

emegi gecenlere bin şükran;)

ilk önce kendi kabiliyetlerine kör olmamalı insan. birini tanıyabilecek yazılıma, donanıma sahip misin mesela? bu kabiliyetlerin zamanla aşınmaya uğraşmış mı? hala işler vaziyette mi? belki tamir edilmesi gerekiyordur.

herkes kafasında acayip tek taraflı ilişkiler kuruyor. ilişki iki taraflıdır. mesela sende usb okuyacak giriş yoksa, usb'yi nasıl tanıyacaksın? olmaz öyle. arada kendini de bir yoklamalısın. neyim var, neyim yok? beynim ne kadar çalışıyor? algılama kapasitem nedir? beyin hücrelerim ölmüş mü? reseptörler ne durumda?

acayip bir solipsizm çağındayız. herkes dünyanın etrafında dönmek zorunda olduğu bir garip güneşçik oldu. güneş hiçbir zaman dünyayı tanımayacak üstelik. dünya da güneşi.

tanrılar okulu... zorla okuyorum.

bir insanı tanımak çok da zor değildir. bolca gözlem ve beraber geçirilen vakitler yeterlidir. derinlemesine ve isabetli tanıyışlar için akademik bilgi-birikim gerekecektir. kişinin kişiliğini çözümlemeniz, o kişiyi herkesten daha iyi tanımanız için yeterlidir. kişilik değişebilir bir şeydir. kişiliğin değişim aralığı, şekli, hızı koşullara göre değişiklik arzeder. kişilik değişmeyebilir ya da değişmek yerine kırılmaya/bozunuma uğrayabilir. kişiliği kırılmış kişi hastaymış gibi davranabilir. nasıl yapacağınızı biliyorsanız, sevdiğiniz kişiyi * , kişiliğini korumaya yönlendirmeyi ihmal etmeyerek tanımayı * başarabilirsiniz.

göklerden gelen ideal bir kişilik tanıma metodu yoktur kanımca. umduğunuz gibi davransın diye manipüle ederek ölçtüğünüz kişi kendine has zor zamanlarını yaşarken dönüşüm geçirmiş bir yaratık gibi görünebilir gözünüze. sizi korkutup kaçırmamak için dezavantajlı koşullarda verdiği kompleks tepkileri size açmamış ya da kendisi dahi daha önce yaşamadığı kötü günleri test ederken tanınmaz hale gelmiş olabilir.
ne diyeceksiniz bu durumda!? seni kusursuz, ari bir yarı tanrı zannetmiştim, halbuki çöpmüşsün dedikten sonra konteynere mi atacaksınız!?!

teneke trampet - günter grass
günter beyefendinin 2 kitabını okudum beğendim, en iyi romanı dedikleri kitapta tıkandım. 4 kere başlayıp 100 sayfa okuyabildim geçtiğimiz 5 yılda. günün birinde okuyup bitireceğim, inanıyorum.

hayatta gelmem ama gelsem kuzu eti getirirdim çünkü et kuzu etidir...

aymadı... bir daha bu kadar fazla irish car atmayacağım.

üstün zekalı kişilerde dopamin salınımı yokmuş. ama ilgi duydukları konuya odaklandığında dopamin artar, ilgi kesilince dopamin yere çakılırmış. gerçek ilgi alanını bulamayan dahiler sanırım bundan müzdarip. bu sistemde kim neyi bulabilir ki? kendinizi kaybetmeyin yeter, aman kuzum.

arkadaşlar size kötü bir haberim var ama dahiler gündelik şeylere üzülmeyecek kadar zeki insanlar.

yıl olmuş 2026, stilleri modası geçmiş bu fikrin hortlaması bile dramatik ama madem toplanacaksınız; mekan olarak havalandırması bozuk, basık bir kahvehane seçilmeli ki içeri girdiğimiz an o kolektif asosyallik ve kasvet ciğerlerimize işlesin, ayrıca herkes nick'ini alnına tükenmez kalemle yazsın ki "ya sen o efsane entry'yi yazan değil miydin" derken göz teması kurma riskini tamamen ortadan kaldıralım. masalarda çaylar soğurken herkes kendi ekranına bakıp ortamın ne kadar yapay olduğuna dair anlık entry girsin, saatler süren o ölümcül sessizliğin ardından en yüksek grupta geyik yapan iki kişi gaza gelip "bi daha asla yapmayalım" kararı alsın ve organizasyon, başlığa yazılacak "aslında fena değildi ama kitle bozmuş" temalı 14 sayfalık ayarla görkemli bir şekilde son bulsun.