zaman tüneli

(bkz: karlsruhe treninin hep gecikmesi)

vay vay vay dillenmeye başlamış. geniş kapsamlı toplumsal birlik gibi. ülkemizin çıkarları için ülkesini sevenlerin bir araya gelmesi gibi.
chp bir kongre mi ne yapmış salon bomboş. ee meclisse giremez. koalisyonla oy böler vs girer.
ilginç.

bir süre için gece hayatımız ve sosyal ortamlarimiz arkadaşlarımızla bira içip muhabbet etmekten ibaret. senenin bu dönemi zeytine ayrık.
milletin efendisi olduğumuz büyük bir yalan saygılar.

açılın beyler onu da anlatayım.

bilenler bilir eskiden hackhell.com vardı. türkiyenin en büyük warez sitesiydi. donanımhaberin gayrımeşrusu gibi düşünün işte ben hackhell’de hardware&software bölümünde moderatördüm.

ayça bizim apartmandan komşumuzdu. asıl adı maide. mersin’deki akrabalarıyla görüşmek için inca webcam almışlardı. kamerayı kuramayınca beni çağırdılar. hatta o meşhur fotoğrafı ilk kez ben çektim. daha sonra düşük bir ücret karşılığı bazı sitelerde banner oldu o fotoğraf.

maide şu an bursa’da bir okulda türkçe öğretmeni. sokakta görseniz teyze dersiniz, zaman çok acımasız, olaysız dağılalım!

parayı görünce 10 kasım, 29 ekim temalı ne kadar reklam varsa koşa koşa gidip atatürk rolü oynarken neden böyle konuşmuyordu acaba. tüm servetini o imtina ettiği türk sinemasına borçludur. dünyada az buçuk bir tanınırlığı varsa bu türk halkı ve türk sineması sayesindedir. iyi oyuncu olabilir ama kendini morgan freeman falan sanmasın. para için her role bürünen biri. fetoyu oynamışlığı bile var.
zaten bu adamın sevilme sebebi masumiyet filmindeki efsane tirat. zeki demirkubuz'un katkısı büyük bugün yaptığı isimde. kış uykusu filmi ve şahsiyet dizisi dışında da matah bir filmde oynamadı. parasını ver sözleriyle şarkı yapıp dalga geçtiği cübbeli ahmet'i bile oynar.

kuvvetle muhtemel kadınların da reddedemeyeceği bir gerçektir.

günaydın sözlük.
cuma gecesi yattım ve az önce uyandım. azıcık ölmüşüm.
güünaydın sözlük.

cihangir yokuşunda şantiyem. çok zor oldu hafriyatı almak beton dökmek ama bitti.

bence poh gibi diziydi. ali masal anlatır gibi birşeyler anlatıyordu. bizimkiler izliyor diye bizimkiler dizisini izlemek zorunda kalıyordum. kabus gibi. dizideki karakterler bana hitap etmiyordu. benim için boş beleş tiplerdi. etrafımda zaten böyle tipler varken birde dizide bunları izlemek işkence gibiydi.

tek sevdiğim karakter halil efendi idi. "sus iblis kırarım boynuzunu." diyen. pazarlama öncüsü, halil pazarlamanın sahibi.

oktay sözbir

asla ümidinizi kaybetmeyin. nefes aldığınız sürece imkan vardır..

günaydın canım sözlüğüm

bugün 2 yıl önce kaybettiğim eski sevgilimin ölüm yıldönümü. ölümle gerçeğe varabilir misin?? varıyormuşsun.
canım manitime dün bugün için onun ablasını arayacağım dedim. kıyamet koptu. sebebi ölü bir adamla yarışmasından çok 2 yılda hala unutamadığımı düşünmesiydi. tabi ki yasımı ve acımı yaşadım, ailesi içinyapacakcakları yaptım dersimi çıkardım. benim ki sevgi değil sadece bir abla ile dayanışma... bir yalpalama değil bir üzüntü. bçyle bitmeseydi dediğin bir ilişk için. değişiğim biliyorum. ben de böyleyim.

huzurlauyu. imkansız nir şey oldu tekrar mutlu oldum. benim için sevineceğini biliyorum.

seviyordu mu sevdiğini mi sanıyordu
oysa penceresi göğe bakan yalnızlığın
hoyratdı insafı olmayan karanlığın efendisi,
bilmiyordu çünkü inadı inkarına emindi.
gözlerin görmediğini
sinelerin sakladığı hainliği bileni.
hakimin hükmü halimliğin den zalime fırsat tanırken af için.
öyle aldandı ki sermayesi tükenen
ölüm uyandırdığından artık çok geçti..:

msn efsanesi değildi. +18 sitelerde gezerken sağ altta çıkan msn ikonu gibi bişeydi. tıkarsanız panellenirdiniz.

bi uyandım 23 bildirim... hayırdır ya savaş mı çıktı derken bir baktım jijivisha kafa izninden dönmüş. hoş dönmüş.

arkadaşlar alkolü bıraktım. varsa bi "hassiktir lan ordan" favınızı alırım. günaydın

soğuk ve bulutlu bir istanbul sabahından herkese günaydın.. gerçi burada güneş gül yüzünü yeni yeni gösteriyor..

kitabını yazmıştım bir zaman.

“kalp düşünebilseydi atmaktan vazgeçerdi” ya da “hiç girmediğim bütün savaşların yaraları var üzerimde” gibi özgün cümlelerle doldurmuştum sayfalarını.

lizbon seyehatim sırasında portekizli, adının çok sonradan fernando olduğunu öğrendiğim bir çocuk çalmıştı. geçenlerde bir kitapçıda gördüm, fernando pessoa yazıyordu üzerinde.

kitabımı çalmasını anlarım ama benim huzursuzluğum ile edebiyat tarihine geçmesi çok ağırıma gitti.

yüreklerimizden mutluluk eksik olmasın dileklerimizle, günaydın herkese.

17.21.18.4.21. 20.24.2. 7.2.8.2.12. 10.24.25.21.2.9.11.13.16.