30 yaş

kadının en güzel olduğu, kişiliğinin olgunlaştığı, ne yapması ve ne istemesi gerektiğini kavradığı bir yaş dönemi.

yaş 30, yolun çeyreği.

ya ne güzel yaştı bu. kepçeyle kız coburturduk resmen taksim rocknrolla'da. üstüme düşmüştü bir metalci bayan alkolden. baktım merdivenden yuvarlana yuvarlana vajen geliyor gece gece. "oo şans işte" demiştim yanımdaki arkadaşa. çünkü kapı önüne çıkıp harleycilerin orada bakınma derdinden kurtulmuştuk. insanlar sıvı doluydu o dönem. kaba bir sığlık vardı insanlarda. benim de kafa full olurdu. harika yıllardı gerçekten. hassas ve yaşayan her cisme saygı dolu meriç beylerimiz bu senelerin değerini biliyordur umarım. o dönem, meriçlik kavramı yoktu pek. sadece metal kadını vardı, piercing vardı. metal doygunluğum o senelere dayanır. metalci hanımlarımızı hala çok severim. onlar da azaldı. popolardaki scorpion tatoo bitti artık. ya hey gidi cidden be arkadaşlar. anılarım çorba gibi aklımda. kimisi flu, kimisi berrak. alkol nedeniyle anılar da eksik. insan kendine ne büyük kötülük yapıyor bu mereti içe içe, ahh.

dövmeyi hatırlıyorum net. 5 kızdan birinde olurdu bu akrep. tam popo kısmının üzerinde olurdu. hayvancağzın kuyruğu popoya bakardı. malum olay esnasında kıza, "ehehe yürüttüm bak bıdığı" gibi saçma cümleler kurardım. akrebe bile "bıdık" şeklinde isimler takardım. sonradan anladım, onlar memleket hasretindenmiş. kebap yediğim o sokakları, hasan ustamı, eyvan kebabı özlemişim meğer. o an bunları bilmiyordum. akrebe bile sevgi beslerdim partnerime gömerken (çok afedersiniz laf bulamadım başka). o detayları veremem şimdi şu güzel ortamda. pis günlerdi. buradaki bu kardeşlik ortamı yoktu piyasada. vahşi bir cinsellik mevcuttu.

bu arada belki gençlerimizden merak eden olur, yürümezdi akrep elbette. çünkü dövmeydi. kızın arka bahçesinde gerçek akrep olsa, hopbidi hopbidi yapılmaz zaten. cansız olunca titreşime düşerdim ben sadece. sertim biraz söylemesi ayıp. normalde pamuk gibi insanken, değişiyorum bir hemen. "sus lan" diyorum mesela. bir bayana hem de. bunlar korkunç şeyler. şu an yazarken bile kötü oldum. burada bahsetmek istemiyorum. çok aşırı merak eden olursa özelden detay verebilirim. bi keresinde bi baktım akrep belde geziyor çünkü. arada abartıyorum, insanlıktan çıkıyorum arada o anlarda. sebebi alkoldü. şu güzel halim, yumuş sevişmem, kızın ağzından gül dalı yemem falan şimdilerde oldu bin maşallah.

hiç hatırlamadığım yaş.

bende bir geçmişi unutma sorunu (ya da şansı) var. siliyor kafam her şeyi tamamen. şu yıl şu olmuş, bu kişi şu sene ölmüş vesaire... yok. bildiğin yok bende bu bilgiler. bir olayın kaç yıl önce olduğu falan da yok. hafıza kaybı yaşar gibiyim birçok konuda.

30 yaşı düşünüyorum mesela; neredeydim, kiminleydim, ne yapıyordum falan; ı ıh! sistemde bulunamıyor hatası alıyorum. allah'tan bana kazık atan insanları unutmuyorum böyle komple. yoksa ikinci kez aldanırdım da yazıklar olsun bana olurdu.

keşke bilgisayar gibi beynimiz olsa. resetlesek, dosyaları kurtarsak falan bi şiiler olsa. resmen rezalet böylesi. paramı geri istiyorum.

29 da yokum 30 da yokum artık.
ben yaşlandım a dostlar bitmişiz biz öldük biz.

z kuşağı, uçurma kampanyanızı bu aralar yapmayın savunmasızım çaresizim yaşlı ve garibim ben acıyın.

ben 25-30 yasına kadar her seyi zaten gorup gecirmiştim.
asırı olgundum. ama cocukca nesem hep vardı.

geçeli yıllar oldu. 40 a doğru yoldayız az kaldı. açıkçası hala genç olduğunuz yaştır ben 35 sonrası kendimi yaşlı hissetmeye başladım. o yüzden çok kafaya takmayınız.

hoşgeldi 30’s
ben bu sabah hiç 30 yaşında gibi uyanmadım ama girmiş bulunduk. çok büyüdüm galiba ya. birkaç güne yirmilerin bitişine yas tutup otuzlara girişimi güzellemeye başlarım.
kendime not: her şeye yeni baştan başlıyoruz. geçmişin tozlu defterlerini yaktık. yeni keşiflere hazırız. keşke diyecek hiçbir şeyin yok, istedin, yaptın, oldu ya da olmadı. her şeyi göze alabilecek kadar cesurdun, sevdin, üzüldün, ağladın, heyecanlandın.. her şeyi sahici yaşadın. seninle gurur duyuyorum go girl

kaybetmek için çok erken. sevmek için de çok geç.

neredeyse bir aydır içinde bulunduğum yaş. değişen bir şey yok boşuna o kadar tatava yapmışız.

nerdeyse 9 yıldır içinde bulunduğum dönem. gidiyor gönlümün efendisi. *

33 e gidiyorum ben.
gelin boyu geçmiyo

neredeydim ne yapıyordum nasıldım nasıl hissediyordum hayallerim var mıydı yok muydu? mutlu muydum? tükenmiş mi? hiç hatırlamıyorum.

sanki hayatım. 26 da durdu 37 de tekrar başladı.

her şey çok sıkıcı ve saçma.

orta yaşa adım evresidir. artık ergen degilsin. yaşlıda sayılmazsın. kafan düşüncelerin şekil aldığı yaşlardır. hem her şeyi basarabilmenin hemde her seyi kaçırabilmenin yaşıdır.

30 lu yaşlara selam olsun
hoş geldin boş gitme :)

yolun çeyreği.

benim içim milat olacak, 5 ay kaldı, ölmezsem bütün arkadaş çevremi akbaba sürüsü olan akrabaları filtreden ve süzgeçten geçirmiş olacağım. bu kadar kötü olduğunuzu bilmiyordum ama öğrendim, artık ona göre kötülüğü 10 kat kötülük yaparak denge getireceğim…

oldu bir 4-5 yıl, bu yaşı geçeli…*

üstüne basıp geçeli birkaç ay olan ve benim için bir sürü şeyin değişmesini temsil eden yaş.

yine de bir daha yirmili yaşlarımda olamayacağımı bilmek canımı çok sıkıyor. ben daha fazla ilerleyemeyeceğim mental olarak, burada kalacağım.

bir kadının en güzel olduğu çağlar.. sağlığın, aklın, yaşamın olgun ama henüz taze olduğu zamanları..