aniden gelen sebepsizce uzaklara gitme isteği

istiyorumda benim en uzağa gidebileceğim nokta koltuktan yatak odası onu ne yapacağız.

bana bu aralar sık sık uğruyor o düşünce. alıcam başımı gidicem buralardan. yether..

22 yaşında gitmek isteyip gidememek sonrasında memur gibi hissetmemle sonuçlanan olay

nereye giderim diye düşünürken 'amaann nereye gidicem ki zaten param da yok' hatırlatmasıyla geri giden istek türü.

mount and blade warband'daki karakterimize de uğrayan istek. sonra da atımızı kaderimize doğru sürmekteyiz.

aniden ya da sebepsiz değildir aslında ama yinede siz bilirsiniz...

genlerimizden gelir. göçebe yaşayan türk soyumuzdandır.

aniden gelen bir istek değildir.

zihnin bir köşesinde sinsice ortaya çıkmayı bekler, bekler, bekler. sonra bir gün tak diye ortaya çıkar ve deriz ki

alıp başımı uzaklara gitmek istiyorum.

bizde bu istediğin aniden olduğu varsayımına kapılırız. bu aniden gelen bir istek değildir.

oturup söyle bol sarımsaklı bir mantı yerseniz geçer. norveç mi olm burası.

bebeğimi de alıp herkesten uzağa gitmek istiyorum.

gitmeye her türlü gidebilirsin de kendinden kaçamadıktan sonra ne faydası var ki?

kafam benimle gelmesin.

tası tarağı toplayıp gitmek değildir aslında. buradaki mevzu kendinden kaçma isteğidir. bulunduğu yerde hiç bir işe yaramayıp faydasız olup belki bilinmez bir yerde sıfırdan başlayıp faydalı olurum diye düşünmektir bence.

isteği gözlerinizle gerçekleştirebilirsiniz, zor değildir.

aklınız sizinle olduğu müddetçe nereye giderseniz gidin, hep daha uzakları istersiniz.

aynen öyle uzaklara gitmek istiyorum. kimse bulmasın beni. görmesin..

aniden gelen sebeplice uzaklara gitme isteği olabilen birisi olarak bu versiyonunu bana merak ettirmiş durumdur.

hiçbir sözcüğüne katılmadığım başlıktır.

aniden değildir o. birikmiştir. bazen farkında olmadan, bazen bile isteye. yaşanan her şey sinsi sinsi doldurmuştur insanın içini. yaşadığı bir çok olaya aslında katlandığını anlamıştır. nefessiz kalmasının nedeninin sigara olmadığını anlamıştır. kaybetmekten korktuğu şeylerin zaten kayıp olduğunu fark etmiştir.

gelmemiştir o. zaten hep oradadır ancak insan farkına varmak istememiştir. yerleşik hayat rahat gelmiştir. aman düzeni bozulmasındır. ağzımızın tadı kaçmasındır. hep içinde olan bir şey hoşgeldin demez insan. her misafir çekingen değildir. ev sahibini bastırır bazı yavuz hırsızlar.

sebepsiz değildir o. bilinmeyen bir sebepi vardır. hiçbir şey o kadar sebepsiz olamaz. bir yerlerde gizlenmiş bir neden her cevaba soru olmak için beklemektedir. elma dersek çıkar armut dersek çıkmaz.

uzak değildir o. insan nereye giderse gitsin o kadar uzak değildir. kendinden ne kadar uzaklaşabilir ki insan. kendi kuyruğunu kovalayan bir köpekten hallicedir olsa olsa. seyirlik bir şaklabanlık içinde ruhunun sirk gürültüsünü bastırmaya çalışır.

gitmek değildir o. gitmek için bir yol gerekir. gitmek için bir neden yoksa, akla yatmıyorsa hiçbir gerekçe yol bulmak da zorlaşır. yol yoksa gitmek sadece bir düşüncedir. ve hiçbir düşünece adımlanacak kadar somut değildir.

istek değildir. istek bir tercihtir. insan ölçüp biçer isterken. olsa olsa dürtüdür. söz geçirilemeyen bir dürtü. insanın içinde öfkeli öfkeli dolaşan sarışın bir kaplan gibidir. korku verir, anlamsızca güçlüdür.

aniden gelen sebepsizce uzaklara gitme isteği yanlıştır. tıpkı bu tanımda yazdığım her şey gibi tutarsızdır.

uzaklara gidersem mutluluklarımı falan bırakırım ama bütün kötü anılarım, yasım ve acılarım onları yine unutamayacağım.

evet aniden gelen bir his ama asla sebepsizce olmuyor. uzaklara gitmek değilde kaçmak istememin ardında hep bir sebep hep bir sebep...