beklemek

inançla bekleyene finalde %100 mutluluk getirir.
bekleyemeyen zaten hiç inanmamıştır.

ortada kayıp yoktur. şöyle bir düşünülünce mutlak olarak kazanan vardır.

kalp ve damar yoğun bakımda 12 saattir bypass ameliyatında olan hastayı bekliyorum sanırım çıkamayacak ameliyattan...

abicim yıllar geçiyor, ömür bitiyor. beklemeyin hiçbir şeyi ya, yapın geçin. yapamıyorsanız bırakın geçin. hayat bir yerlerde durup bekleyecek kadar uzun değil.

bazen bir mesajı, bazen bir telefonu, bazen bir haberi, bazen bir hayatı..

şartlar imkansızı kesmesine rağmen hala beklemeye devam ediyorsa insan üzücü bir şekilde bu bir tercihtir ve yıpratmaktan başka hiçbir şeye yaramaz. beklediğinize olan sevginizden bağımsız bir şey beklemek.

zamanı cebinden harcamaktır.

bir yeter.

…
beklemek gövde gösterisi zamanın,
çok erken gelmişim seni bulamıyorum.
…
(bkz: keşke yalnız bunun için sevseydim seni)

insan beklemesini bilmeli doğru zaman geldiğinde, hak edene hak ettiğini yapmalı.

aslında en büyük çaresizlik.
büyük çoğunlukla beklenen gelmeyecek ve bunu kendisine itiraf edemez insanlar. aslında güzel hissettiği beklemek değil o çaresizliğe düştüğünde kurtulma çabalarıdır güzel hissetse de aslında berbat olduğunu bilir ama yine bekler neden mazoşist bir tarafı vardır insanların.

beklemekten vaz geçip yolumuzu çizsek o bulunamayan meşhur mutluluğun formülünü buluruz belki...

"beklemek cehennemdir", william shakespeare'nin kitabının adıdır.

garip bir eylem.
sürekli bir şeyler beklemek garip değil mi?
ademoğlunun hayatı beklemekle geçiyor...
iyi bir günü, güzel bir tebessümü, gamsız olabilmeyi..*
mesela ben zekice davranışlar sergileyeceğim günü bekliyorum.
duygularımın esiriyim çünkü, beni kör ediyor.
artık doğru ve yanlış kavramını yitirdim.
anlayabilmeyi bekliyorum...

tek başına yeterli olmayan fiildir.
gereken herşeyi yaptıktan sonra yapılması halinde anlamlıdır.

zamanın yönünü doğrusallıktan çıkartıp açılarını kırar

artık beklemeyeceğim...

bir yerde okumuştum, "beklemek, yaşamın mayasını kaçırır." diyordu... o yüzdendir belki de, beklemek yerine hareket etmek daha önemli...

t: insanın ve hayatın, sinir uçlarıyla oynamaktır.

ziyadesiyle sıkıntılı bir süreç bu beklemek. akıp giden zaman içinde herkes mecburen yaşıyor, isteyerek ya da istemeyerek.

esasında doğum anından kendi küçük kıyametimizin kopacağı vakte kadar herkes bir bekleyiş içerisindedir; neyi beklediğini ve ne zaman geleceğini bilmese de. bazı insanlara keyif bazılarına ise acı verir bu eylem. gözyaşı dökmeye sebep olur zaman zaman veya içten bir tebessümdür suretlere takılan. zor ve sıkıntılı ama sabretmek lazım, zamanı gelince elbet bekleyiş sona erecek. kimimiz için bir vuslat ile noktalanacak bu bekleyiş, kimileri içinse pek merak edilen o hiçlikle örülü gerçeğe kavuşarak.

bir de uykuyu beklemek var ki resmen uykunun en büyük düşmanı. kendinle konuşmaktan yoruldukça daha bir uzaklaşıyorsun düşler aleminde kaybolmaya. lanet olasıca melek yüzlü şeytan görünümünde mideye oturan binlerce kelebek!

kimi ve neyi bekledigine gore duygu farkliliklari yaratan eylem.
bazen heyecan verir, bazen uzer. bazen de insanlar yorulur.

sabır gerektirir. sabra sahip olmayan beklerim demesin.

“…
merdivenlerin oraya koşuyorum,
beklemek gövde gösterisi zamanın;
çok erken gelmişim seni bulamıyorum,
bir şeyin provası yapılıyor sanki.
kuşlar toplanmışlar göçüyorlar
keşke yalnız bunun için sevseydim seni.”

(bkz: cemal süreya)

benim gibi insanlar zaman kaybı olarak nitelendirilmekte.
beklemek, kişinin seçimi ya da zorunluluğu olabilir. burada beklemek kelimesinin manası önemli. otobüsün evinize varmasını beklemek benim gözümde bir zaman kaybıdır ve o süreyi doldururum. kitap okurum, müzik dinlerim gibi.
diğer örneğe geçelim sınav sonucunuzun açıklanmasını beklemek. bireyden bağımsız olarak kuralları belirlenmiş olan bir şeyin sonuçlanmasını beklemek zaman kaybı yine gözümde. işin daha komik yanı ise böyle zamanlarda bekleyişin stresi yüzünden dikkatimin aşırı dağılmasından zaman kaybının artmasına sebep oluyor.
bir de beklemenin karar vermekle ilişkisi olan felsefik açından durumuna bakalım. mesela işinizden ayrılmak ya da ayrılmamak konusunda çok kararsız olduğunuzu düşünüyorsunuz ve bekleyelim görelim ne karar vericez dediniz. düşünürler bu durum için diyor ki "aslında zaten karar vermiş olduğun bir şeyin henüz bilincinde olmadığın için beklemektesin. beklemek bu seçimi neden yaptığını anlama sürecindir.". diyor ki iki seçenek asla %50 olamaz, bir fikir diğerinden başından beri baskın. bu sebeple beklemek sadece seçimini mantığa bürüme sürecindir. bu durumu da zaman kaybı olarak görüyorum.
beklemek eylemini kararında yapabilen insan, sen çok şanslısın. benim gibi zaman kaybı görmeyip her saniyeni deli gibi doldurmadığın, hızlı kararlar vermediğin için seni takdir ediyorum.