ben bu çocuğu düzeltirim

fazla salaklık mı özgüven mi diye sordurtuyor bu durum bana ..
eskici değilseniz , salakasınız muhtemelen .

birisi için sadece destek yahut ilham olabiliriz. desteği de bir yere kadar sağlayabiliriz.
hayatın olağan akışı eşiklerden geçerken ve paternleri tamamlarken yalnız olmaya iter insanı.

eğer (bkz: matrix) izlediyseniz orada morpheus nio’ya şöyle der:
“nio, ben sana yalnızca kapıyı gösterebilirim, girecek olan sensin”

bu durumda siz eğer kendinizden vererek eşiği beraber geçmek isterseniz, hayat sizi o kişinin yanından bir güzel sıyırır atar.
bu da sizin “ o kadar kendimden fedakarlık ettim, kendimi değil onu düşündüm yine de…” bla bla bla diye gezinmenizi ve insanların ne kadar da bencil ve vefasız olduğuna kendinizi inandırıp hayata bir bakıma küsmenizi içinize dönmenize neden olur
…

o seni yamultmasın da.

kendimden biliyorum mümkün değil. ben o kadar uğraştım olmadı.
siz boşuna uğraşmayın. başka mahalleye bakın.

edit. benim başlığım ''kadınların bu serseriyi ben adam ederim mantığı''
kibar bir editörün elinde bu hale gelmiş.

kısacası ben aptalım ve kendimi feda etmeye hazırım, bir hiç uğruna.

dedi düzeltemedi. düzeltmek için niye biriyle uğraşılır ki işsiz misiniz siz ya.

inatla söylenmiş özgüvenli bi hatun söylemi *. inatla hırsla yapılan her şey yorar. yapmayın.

birinin yaptığı hataları görerek onun bazı konularda gelişimini sağlayabileceğini düşünen kişi beyanı.

ben de zamanında "ben bu kadını düzeltirim" diye bir işe kalkışmıştım. o düzelmedi, aksine ben ona benzemeye başladım. diyeceğim o ki, değişmek istemeyen, hatasını bilmeyen ya da kabul etmeyen insanları değiştirmek için uğraşmayınız. kendi özgüveninizi, benliğinizi yitiriyorsunuz. bu durum aileniz söz konusu olduğunda da geçerli.

bir de birisinin yaptığı size göre yanlış olsa da ona göre her şey çok doğru olabilir. ya onları oldukları gibi kabul edin, işi şakaya falan vurun, ya da o ortamı bir an önce terk edin.

genellikle bir kadın pollyannacılığı.

valla kendileri bilir. sırf özgüveni aşırı yüksek diye bazı kekolara veriyorlar (gönüllerini). sonra da kendileri zarar görüyorlar. hatta bazıları katlediliyor.

bizim gibi esprili, naif insanları harcayan da aynı kadınlar olduğundan bu tip haberlerde hiç acımıyorum onlara ve çoğunlukla kendin ettin kendin buldun diyorum. oh olsun.

...dedi estetik cerrah.
ya da kaporta ustası. o da olabilir.

ben bu çocuğa iyi gelirim.
ben bu çocuğu tedavi ederim.
ben bu çocuğun içindeki romantiği gün yüzüne çıkartırım.

bazı kadınlar doğal olarak bir süper kahraman olduklarına inanmış olabilirler.
daha evvel birilerini hipnoz filan etmişlerse özel güçlerinin bunda da işe yarayabileceğine inanabilirler. ya da inanmak isterler.
umarım değer. değecek insan için çaba göstermekte bir şey yok ama çok da şey yapmasınlar hani..

öyle bir dünya yok. kişide potansiyel varsa , istek varsa o işi kendi kendine halleder kıvılcımı gördüğünde , başkasına gerek yok . yoksa içine güneşi sok , yine nanay. boşa süpermenlik yapmayın , tükendiğinizle kalırsınız .

düzeltemedi.

düzeltme hatalarda yapılır. peki hata olarak görülen bir insan neden hayata alınır?
düzelmiş, karakteri oturmuş kendini ve hayatı bilen biri varken böyle bir insanla uğraşmak çok zordur.
bunun aslında sebeplerinden biri, kişinin kendi hayatındaki mutsuzluk ve değersizlik duygusu.
başka bir insanı "düzeltip" onay alma ihtiyacı yaptırıyor bunu bir insana diye düşünüyorum.
evet insanın hayatına aldığı birine destek olması çok güzel ama sırtında taşıması ve o engebeli yol bittiğinde o kişinin "ay sağol sen olmasan bu yolu gelemezdim artık bundan sonra ben tek giderim seni yormayayım" demesi pek güzel olmaz...

ben kimsenin annesi değilim. o kendi yanlışları olduğunu düşünüyorsa kendi düzeltsin. hazır gıda tüketiyorum.

o kadar fazla umutlanıp çabaladım ki. belki düzelir belki daha farklı olur diye. bu sadece bir kandırmaca arkadaşlar. insanlar mağaralarından çıkmak istemiyorlarsa siz ne kadar çabalarsanız çabalayın asla düzeltemiyorsunuz. tecrübeyle sabit.

sen heykeltraş değilsin, kendine gel. karşıdaki çamur değil ki istediğin şekli veresin. artık o olmuş bir insan. oynamaya kalkarsan, değiştirmek istersen paramparça olur. parçalar da seni yaralar.

düzelmez ancak şöyle olur her iki insan da birbirlerini gerçekten sever ve gönülden isterlerlerse değişebilirler.
yıllar önce bir haber çıkmıştı karşıma o zamanlar küçük bir çocuktum. evli bir çift vardı bir de yeni doğmuş bebekleri. ikisi de uyuşturucu bağımlısıymış yüzlerini buğulayıp konuşturuyorlardı. bu günlere nasıl geldiklerini neler hissettiklerini söylüyorlardı. bebekleri doğduktan sonra artık ikisi de bu illeti bıraktıklarını söylüyorlardı. gerçekten de bırakmışlar sonuçları temizmiş vs. aslında kadın ya hamilelikten kısa bir süre önce ya da hamileliğin başında bırakmış ama erkek içmeye devam etmiş bu sürede çocuk doğduktan sonra baba da tam anlamıyla bırakmış.
o gün o tv ekranına bakıp onları dinlerken etkilenmiştim. bir insan eşi için çocuğu için daha ne yapabilir? bunu ancak sevgi, birbirine tutunmak ve sorumluluk duygusu yapabilir.
demem o ki her iki insan da isterse dağları sahiden delebilirler. bir kişinin çabasıyla tek bir çakıl taşı bile yerinden oynamaz.

hayatta karşılaşılan kişilere dair boş umutlardan bir tanesi daha. mümkünatsız.

hukuki anlamda "çocuk" ise olabilir. düzeltmek değil ama etki edilebilir, yön verilebilir. yoksa boş uğraş.