bir gün öleceğini bile bile yaşamak

yaşam motivasyonum budur.

burnumun dikine dikine gitmemi sağlayan motto. başım derde mı girmiş ? ok. sevdiğim birini mi kaybettim ? ok. başarılı mi oldum ? ok.
uzunca bir dönem "nasılsa ölcem" diyip saçma sapan şeyler yaptıktan sonra halen ölmediğimi görüyorum ama olsun. pişman mıyım hayır. akıllandım mı elbette. hee yine olsa yine yapar mıyım tabi ki evet. nasılsa ölcem.

insanı diğer hayvanlardan ayıran şey.
o yüzden ne yapıyoruz
üzmüyoruz kendimizi
o zaman
dans

ölümü unutup yaşamayı hatırlamaya devam etmektir. bazen de ölümü hatırlayıp yaşamı unutmaktır. ölmek için geç, yaşamak için erken zamanların birindeyiz işte.

doyacağını bile bile yemek yemek gibidir.
zararını, hatta öldürücü derecede zararını bile bile sigara içmek gibidir.
hevesinin, arzunun nasıl olsa geçeceğini bile bile seks yapmak gibidir.
susuzluğunun geçeceğini bildiğin için su içersin mesela. umutsuz bir sevdaya tutulursun örneğin. bilirsin ki olmaz, olamaz. bütün şartlar sana karşıdır ama seversin işte olmayacağını bile bile.
gibi... gibi...
tamamen anlamsız ve sıradandır o sebepten birgün öleceğini bile bile yaşamak. yapabilecek başka birşey yoktur çünkü.
o sebepten, o kadar kurcalamamak gerekmektedir. yoksa rahatsız eder insanı.
bazen sadece yapman gerekir, yaşaman gerekir, devam etmen gerekir.
yani yapılması gereken tek şey yaşamaya devam etmektir. hepsi bu.

ölecek miydik lan? abi kaç kere diyeceğim filmin sonunu söylemeyin diye ya. adamlar kocaman buton koymuş spoiler diye. kullanın bi zahmet ya, azıcık emeğe saygı.

hiçbir heyecanı kalmadı şu anda hayatımın. sonunda ölecekmişim zaten. ben de, bu aksiyonların sonu nereye varacak diye heyecanla bekliyordum. gerçek sanat bu değil arkadaşlar. başrol oyuncusu ölür mü lan filmde?*

zeytinyağlı sarma gibi.
göz açıp kapayıncaya kadar tükeniyor namussuz.

bir şey yediğinizde de sonra 'ne' yapacağınızı aslında biliyorsunuz.. peki yemekten vaz mı geçiyorsunuz..

insan, bir gün öleceğini bile bile yaşar çünkü yaşamın anlamı kesinlikte değil, belirsizliktedir. ölüm, hayatı değersizleştiren bir son değil, onu anlamlı kılan bir çerçevedir. eğer ölümsüz olsaydık, hiçbir şeyin aciliyeti ya da kıymeti olmazdı.bu yüzden insan, sonlu olduğunu bilerek sevmeye, üretmeye, keşfetmeye devam eder. tıpkı gün batımının güzelliğinin onun geçici olmasından gelmesi gibi, hayat da sınırlılığıyla anlam kazanır. ölümü bilerek yaşamak, aslında her anın farkına varmak ve gerçekten yaşamak demektir.

ee?
hayır sanki çok muhteşem, insanlığa faydalı bir şeyler yapan hayatlarımız mı var ki ölmeyi dert edelim?
altı üstü 70-80 yıl (iyi ihtimalle) yaşayıp öleceğiz işte.
keyfini çıkartmaya bakın, bunlarla kafanızı meşgul etmeyin.
ne demişler?
engellemeye gücünün yetmeyeceği şeyden korkmak aptallıktır.
yani, sal biraz.
öyle olmuş böyle olmuş şöyle olabilirmiş de bilmem ne?
amaaan, sal.
olur öyle.

sisifos işte,her şeye rağmen mi yoksa zaten sırf bu yüzden mi, kimi neyi haklı çıkarmamak adına...