bir ömür nasıl heba edilir sorunsalı

ığneden ipliğe her şeyi çok kafaya takarak, anı yaşamayarak heba edilir.

otomatik pilottan çıkmayarak.
hani envai çeşit deneyde kullanılan fareydi, sincaptı, tavşandı, maymundu vs var ya. onlar gibi olup biteviye dürtüsel ve tamamen kollektif bilinçdışıdan gelmiş bilgiyle hareket etmek.

hayatı üç beş atasözü, slogan ve veciz söz çerçevesinde yaşamak.
kendine ait tek bir tespit olmadan yaşamak.

zaten bu anlattığım şekilde kendi algoritmasını geliştiren yapay zeka çok daha “insan” kalmış oluyor.
bir insan tek bir allah’ın günü, ya ben buna şimdi “hayır öyle şey olmaz” dedim ama buna “hayır” dememdeki gerekçeyi nereden biliyorum, bu bilgi bana kimden geldi diye sormaz mı?
vallahi hayret ediyorum.

oku-çalış-evlen-üre-emekli ol-öl döngüsü var ya, bence bu sistemin içindeki herkesin hayatı heba oluyor. bir sıkıntı var bu sistemde arkadaşlar.

gecmisin golgesinde yasayarak.

topluma ve elaleme endeksli yaşayarak.

gönül almayı bilmeyene emanet ederek heba edilir mesela. rutinlere hapsolarak, kendimize değer vermeyerek, vakit ayırmayarak, sevmediğimiz ortamda anlaşamadığımız insanlarla yaşayarak da ömrümüzü heba ederiz.

kanat güner'in "eroin güncesi"ni okuyun. en güzel cevap orada.

zevk vermesi gereken her şeyi bir göreve, ödeve, zorunluluğa çevirerek. oku-çalış-evlen-üre-emekli ol-öl diyor ya arkadaş. işte normal hayatın hepsini göreve dönüştürmüş ve sıkıcı buluyor. çünkü görev olarak idrak edilen her zevk acıya dönüşür. her şeyi göreve dönüştüren insan her şeyi heba etmiştir. çünkü elin s.k. ile gerdeğe giren güvey değil gelin olur. bunlar da elin verdiği görevlerle her şeyi yaptıkları için her zaman s.k.len olacaklardır. bu böyledir. medeni insan sadece israfdır. her anlamda israfdır.

kapitalist kaygılar ile yaşıyor iseniz eğer, cevabını şu şekilde vereceğim bir soru :

1. kariyersiz, mesleksiz bir asgari ücretli olarak yaşayın.
2. evlenmeyin ve yaşlanıp bekar kalın.

işte böylece hayatınız ...... olmuştur. artık toplumların ekonomik açıdan bir adet malısınız. arkadaşınız olmaz, çevreniz olmaz, yalnız olduğunuz için zaten sevgiliniz falan da olmaz.
bu çeşit lanetlenmeler ile ilgili çeşitli yardımsılara ve inançsal açıklamalara itibar etmeyin. toplumların insanları heba etmediği, kişi ve grupların spesifik hatalarının kendi hayatlarını mahfettiğini söyleyenlere inanmayın. toplum denilen şeyde hiçbir şey tesadüfen yaşanmaz. toplumlarda, yaşamınızın geldiği noktalar, planlı ve programlı şekilde serpiştirilir yeryüzüne, tesadüfler hatalardan ve tecrübelerden ibarettirler ve toplum yöneticileri hata ve tecrübelerin insanları hangi noktalara getirmesi gerektiğinin hesabını önceden yaparlar. kapitalist toplum halktan kişileri kurtarmaya çalışmaz. yalnız ve fakir kaldıysanız, zengin ve çapkın ya da çapkın ve popüler bir fakir olmanız istenmediği içindir. bu düzeneği bilimsel olarak çözümleyemeyen düzen insanlarının kişisel inançları hiçbir geçerliliğe sahip değildir. tesadüf, bir inanç olarak hurafedir.

hayatınızın heba oluşu, yukarıda verdiğim örnekten daha farklı bir şelilde gerçekleşti ise de aynı şeyleri yine aynı mantık ile düşünebilirsiniz.

bir baltaya sap olamayınca bir ömür de yitip gider.

kendi değerini bilmeden sürekli başkalarını mutlu ve memnun etmek için uğraşmak.

elbette sorumluluklarımız var ve bunları yerine getirmeliyiz ama insan bazen de önce ben diyebilmeli.

bu dünyaya yalnız geldik, giderken de kuvvetle muhtemel yine yalnız olacağız.

yani esasında yol her birimiz için şahsi tasarlanmıştır hayatımıza girenler hayatımızdan çıkanlar, bizden olanlar veya olmayanlar.

hepsi ana senaryoyu destekleyecek unsurlardır bana göre. hâl böyleyken tabii ki bencil olmamalıyız ama bu hayat bizimse kendimizde arka planda durmamalıyız.

hepimizin yaptığı gibi akıllı telefonların karşısında ... gerçekten bunu okuduktan sonra bir durup mandıra filozofu gibi bir etkiyle daha ne kadar vaktiniz kaldığını düşünecek misiniz? merak ediyorum.

birkaç farklı cevabı olan soru. tabii ki de:

istemeden, sevmeden gönülsüz evlenenlerin bir evde belki bir ömür aynı hayatı paylaşmaları.

sigara ve alkolle. evet.

sevmedigin kisilerle, sevmedigin isleri yaparak.

sevmediğin biriyle evlenerek, her gün ayaklarının geri geri gittiği bir işte çalışarak, kendine acıyarak ya da her şeye takılarak geçirilen her ömür heba edilir.

bir dilberin peşinde tarumar oldu ömrümüz.

şu an ömrüm bitiyor ise oturup anlatayım ama yok bi bu kadar ya da daha çok yaşayacaksın deniliyorsa tam olarak bilmiyorum belki de yırttık diyeceğim ama özeti şu olur,
bundan bilmem bilmeem kaç yıl önce de önümde yıllar var amaaan derken heba etmişliğim vardır yani bu fikir bir ömrü heba etmeye sebep temel bir fikir ve düşünce olabilir lakin buradan da şu sonuç çıkabilir aynı poku iki kez yemezsin di mi yersen ömrün heba olur işte salak olmamak gerek dostlarım.

heba etmemeye çalışarak heba eder herkes. ayrıca bu hayat heba edilmemek üzerine hesap yapılacak kadar kıymetli değil. kendini aşağılmak veya yüceltmek kendini aynı şekilde değersiz bir varlığa dönüştürmenin iki farklı biçimidir. birincisinde kendini aşağılayarak kendini değersizleştirirsin, ikincisinde ise kendini olduğun gibi kabul etmeyerek kendini değersizleştirirsin. hayatı yüceltmek için de aynısı geçerli. hayatı olduğu gibi değil de, olmasını hayal ettiğin gibi kurgulamaya çalıştığın zaman, olana, hayata hakaret ederek, hayatı değersiz gören ama değerli kılmak için masallara gereksinim duyan ve bu sırada da değersiz olduğunu iddia edenlerin yanıldığını iddia eden bir zombi olursun fazladan.

hayat dediğin nedir ki? heba edilmemesi gereksin? ya da heba edilmesi gereksin, heba edilsin? abartı hepsi.