bir yazar tanım girmeyi neden bırakır sorusu

belki de artık hiçbir şeyi 'tanım'layamıyordur.

manita yapmıştır. onla uğraşıyordur.

hiç beğeni almadığında.
bence yani.

başlıklar sürekli kendini tekrarlamaya ve sıkmaya başladığında yazarların artık boğulması sonucu tanım girmeyi bırakması durumu

yazası yoktur?

sözlüğe küsmüştür belki. harcadığı emeğin karşılığını alamıyordur. beğeni toplayamıyordur tanımları. *

kitap alınacak karma puana* gelince bırakmıştır.
sarmıyordur.
zamanı yoktur.

yazma perileri tatile çıkmıştır. bir de ortamdan soğumuştur. ikisi bir arada da olabilir.

meşgul olabilir, internet olmayabilir, artık sıkıcı gelmeye başlamış olabilir vs.

cem yılmaz'ın eski yavuklusunun nafakasını beğenmemesi, mantığın usulca terk edildiği burç ve astroloji başlıkları olunca bırakın tanım girmeyi, insanın iştahı bile kaçıyor.

bilmem tanımlayabildim mi ?

yıllar önce başka bir sözlükte epey uzun süreli takılmıştım. bazı entrylerimin facebook tarzı yerlerde çalınarak ve sözde değiştirilerek paylaşıldığını görmüştüm. bu beni ziyadesiyle öfkelendirdi ve bir gün o hastalıklı düşünce ziyaretime geldi: "senin buradan kazancın ne?" sen sadece anonim bir hesapsın. senin kim olduğun kimsenin umrunda değil, neyin paylaşımı içindesin? ne yapmak nereye varmak istemektesin? yarın öbür gün diyaloğa gireceğin insanlara kendine ait bir anını, esprini vs anlattığında "hee ben bunu gördüydüm ya internette" diyecekler bir de kendi anını internetten çalmış gibi görüneceksin. sen burada kendi kendine avunup yazı yazan pc başındaki bir delisin diyerek ortamı terk etmiştim. şimdi düşününce kendimi çok yersiz önemsediğim gözlerden kaçmayan bir gerçek tabi fakat yine de bazı noktalarda hala haklı olduğumu düşünmekteyim. o zamanlar sözlük mözlük önem arz ediyordu yine. şimdiki gibi değildi. yani yazdıklarınız gerçekten oraya buraya yayılabiliyordu bu yüzden siz de yazmaya çizmeye bir tık daha ciddiyet atfediyordunuz veyahut beğeni toplamış entrylerinizi sahiplenmeye. şimdi kim okur sözlüğü?

sözlükte okuduğunu hakkıyla beğenmenin ütopik bir davranış olduğunu anladığında. sözlükler de birer egoland halini aldı maalesef.

yazacak başlık bulamaz. canı sıkkındır. beğenilmediğini hisseder. işe gidiyordur. başka bir işi vardır. canı sıkkındır. olur böyle şeyler.

klavyesi bozuktur

önceden açılan başlıklar seviyeliydi. şimdi netflix dizisine döndü iş. kolay dikkat çekecek ve insanların sinirlerini gerecek bir şeyler yazıp etkileşim almak için açılan başlıklarla doldu. çoğu insanın yazdıklarından da çocuk aklıyla yazılan şeyler olduğu belli oluyor. ergenlik çağındaki insanlar bilmedikleri şeyler hakkında biliyormuş gibi konuşmaya bayılıyorlar. havalı olduğunu düşünüyorlar.

yazmakla aram hiç yok. kimileri olur ya özene bezene alır defterini kalemini, sözlük hesabını vs vs bende tık yok. hatta o kadar ki öğrencilik hayatım boyunca doğru düzgün kalemim, silgim, defterim bile olmadı. sözlüğe gelince yazıp yazıp sildigim dönemler oldu. sonradan düşündüm de hiç geçmişten bir hatıram yok. bari yazdıklarım kalsın bir köşede.

sözlüğün ilk zamanları çok sık yazardım ama zamanla tanımların yeterince iyi olmadığını ve okuyan da pek kimse olmadığını fark ettim bu yüzden artık eskisi kadar sık tanım girmiyorum. tanım okuyorum ve çıkıyorum.

inşallah ölmemiştir diyorum. hiç tanımasam da bu ihtimal beni öyle üzüyor ki. bir sorun yaşamış gitmiştir inşallah, bir bıkkınlık, bir artık zaman ayıramama olmuş öyle gitmiştir.

ağlayacak yer arıyorum eyvallah da, beni tüm gitmeler, ve tüm ortadan kayboluşlar çok üzer.