biz bu çağda sıkılıyorsak taş devri insanları ne yapıyordu sorunsalı

üretiyordu.

onların sıkılmak için vakti yoktu bence . daha doğrusu sıkılmanın ne olduğunu bilecek kadar düşündüklerini düşünmüyorum. daha çok temel ihtiyaç karşılama beslenme ve barınma gibi durumlar hakkında gelişi güzel, duruma göre hareket ederek yaşadılar ( bence) .
insanların işi ne zaman ki kolaylaştı düşünmeyi o zaman buldu, can sıkıntısını da tabii.

ulan elini atsan bir sey kesfediyorsun, buluyorsun, icad ediyorsun! adamin nasil cani sıkılsın?

patent kurumu o zaman olsa ne paralar dönerdi hea.

300 yil sonra 2022 yilinda napiyordu diye sormazlar umarim.

keyiflerine bakıyorlardı diye cevaplayabileceğim sorunsal. dopamin detoksuna ihtiyaç yoktu ki.

sitişiyorlardı.

oyun gibi düşünün. yeni başladığınız bir oyun öğrenmeye çalıştığınız için daha keyifli gelir. ustalaştıkça sıkılırsınız. adamlar yeni yeni dünyayı keşfediyor neden sıkılsınlar? taştan kap kaçak yapmaya çalışıyorlar. şurada bir hayvan var acaba nedir? nasıl yakalanır? yenir mi? nasıl yenir? adını sanını bilmedikleri meyveler ellerini boyuyor aman allah'ım o da ne? taşı taşa vuruyor ay bir şey çıktı bundan parlıyor. bence ilk insanlar tüylerini böyle ateşle uğraşırken kendilerini tütsüleyerek kaybettiler. olamaz mı?

büyük ihtimalle sıkılmaya vakitleri yoktu. hayatta kalmaya çalışmak büyük uğraş. ve büyük ihtimalle bizden çok daha akılliydılar.

sürekli survivor içinde oldukları için böyle tikindirik şeyleri dert ettiklerini düşünmüyorum.

mamut avlamak...

sıkılacak zaman bulurlarsa sıkılıyorlardı.

her dönemin kendine göre zorlukları, kolaylıkları ve yapılacakları vardır. bugün evde boş vaktinde 31 çekiyorsan, o gün avlanmaya çalışıyordun gün boyu. ya da sadece tarlayla ilgileniyordun, öküzü evcilleştiriyordun vesaire. o zamanlar 31 de daha tam keşfedilemediği için yaygın değil, bazıları biliyor sadece, “ulan otuzbirci” lafı da oradan gelme zaten.

eskiden insanların hayatından daha memnun olduğundan emin olabilirsin, senin aksine sıkılmıyorlardi da, hayatın bir heyecani vardı.

(bkz: adem'den önce)
şu kitabı okur musunuz lütfen. beni uğraştırmayın.

eminim ki bizden daha iyi hayat yaşıyorlardı, düşün ki bu anlamsız kalabalıklar yok
her yer boş, bir de atın var, vur oraya, vur buraya. istiklal de adım atamıyorsun,
bazen havasızlıktan bunalıyorsun, onların böyle dertleri hiç olmadı.

taş devri insanları en fazla 30-40 yıl yaşıyordu. o kadarcık zamanı da avlanıp, meyve toplayıp karnını doyurmak için harcıyordu.

yine bu coğrafyada geçildiği düşünülen tarım toplumundan önce, avcı-toplayıcı grupların günümüz insanı gibi çok çalışmaktan mütevellit omurga rahatsızlıkları yoktu. erkekler de tüketemeyecekleri büyüklükteki avların peşinde maceradan maceraya koşuyorlardı. kadınlar ve avlanamayanlar geri plan hizmetlerinde hep beraber yuvarlanıp gidiyorlardı...

bence çok mutlulardı. ben insanların huzurunun " kentleşme ( kırsaldan kente göç) ve kapitalizmin gelmesiyle" bozulduğunu düşünüyorum. kapitalizm insanlara asla kendilerinin koymadığı bir kurallar bütününe uyma zorunluluğu getirdi. insanların hayatlarının planlayıcıları insanlar değil, devletler haline geldi. kişi istese dahi, hayatında istediği ekonomik ve zamansal oynamayı yapamıyor. tabi büyük soyadlara mensup ailelere doğduysanız o zaman başka. burjuvazi her yüzyıl'da refah sağlıyordu.

dolayısıyla, insanlar beylik- boyluk sisteminde bile bizden daha huzurlu ve güvendeydiler. native americans( yerli amerikalıların) hayatına özeniyorum. günlük işlerini kafalarına göre yapar, avlanır ve arazilerinde kabile şeklinde takılırlardı. kapitalizm ortaya çıktığı anda, "8-5 / 9-6 veya shiftli çalışma saatleri getirildi", insanların kazanacakları paraları dahi bile başkaları belirlemeye başladı.. bir yılda kaç gün tatil yapacağınız, hangi gün evde olacağınız.. bakarsanız bizim hayatımız aslında asla bize ait değil. başkalarının emir komuta zinciri altında yaşıyoruz. laboratuar fareleri gibiyiz. bence bu yüzden alıp başını insanlar kırsala kaçıyor. kendi karar mekanizmalarını ve hayatları üstündeki kontrollerini sadece kendileri sağlayabilmek amacıyla..

yani aslında bence sıkıcı olan biziz, dünyanın bu çağı ve dönemi. eklemekte fayda var bu rejiminde sebebi çakal insanoğlu. bazı çakallar kendi faydaları amacına kafalarını kullanabildiği için, kapitalizmin doğduğunu düşünüyorum hatta devlet rejimlerinin bile bu sebeple kurulduğu kanısındayım.

geçmişte yaşam = özgürlüktü.
şu an ise mutlaka birinin kölesisiniz.

ben çocukken bilgisayarım, cep telefonum, atarim, tabletim hatta bisikletim ve oyuncaklarım bile yoktu. çoğu zaman konuşacak, gezecek ve oynayacak bir arkadaşım bile olmadı. nedense hiçte sıkılmadan koskoca yaz tatillerini dağda bağda ağaçların üzerinde rahatça bitirdim.
demek ki insan doğada sıkılmıyor arkadaşlar. bunu da şimdi yazarken farkettim.

iş yapmayan insan sıkılır.
onlarda sıkılma değil kaygı varmıştır bence, yemek bulunacak mı, tuzak hazırla meşguliyet vardır yani...