cenaze evi

müthiş bir solo içeren (bkz: yüzyüzeyken konuşuruz) parçası. engin sevik çok sağlam gitarist ama işte.. neyse kardeşim aynen ergen grubu.

ben ölünce vasiyetimdir, cenaze evim böyle sessiz, sakin, gayet saygılı bir şekilde olsun. öyle yemek falan olmasın. bakın ne kadar ucuz yollu bir cenaze evi. bakın örnek alın.

en yakınlardan oluşan bir ekip diğer yakınları karşılar ve evlerinde ağırlar. ilk başta sessizlik hakimdir. devamında bir curcuna meydana çıkıverir ve yemekler, içecekler gelir gider. yüzsüz olanlar, nezaketten yoksun olanlar misafirliğe gelmişçesine çöker kalır odanın ortasına. arka planda acısını yaşamak isteyenler koşuşturur iki laf yemesinler diye. şu saat olmuş akşam 6'dan beridir hizmet peşindeyiz. (özür dileyerek ifade ediyorum ki) mk aşevi mi burası ? s. git de karnını başka yerde doldur ve çeneni kapatıp otur ve defol git. bir de bu olayların dışında saçma sapan konular konuşur da durur. her odaya girişte bir başka rezillik duyarsın. tiksiniyorum !!!

kimseye gitmiyorum ki, bana da gelmesinler diye.
ülkede her şey, karşılıklıdır.

ben ölenlerine gitmeyeceğim ki, inşallah bana da gelmesinler.

cenaze evi, yas yeri konusunda en büyük şerefsizlikleri yemiş biriyim.

allah bilir de, ben erken öleceğimi düşünüyorum annem-babamdan, fakat onlar benden önce vefat ederse, geleceklerin benden kan kusacakları var.

ben, rahmetli amcam ve babaannemde yaşadığım şeyleri yaşamayacağım.

tek çocuk değilim maalesef, ağabeyim var. o kesin ister çay çorba dağıtılsın. onunla da bozuşuruz gerekirse. benim ölmüşüm varken benden şeker isteyeni önce siktir edeceğim 150 kişi önünde, sonra onu böyle döve döve kovacağım çadırdan.

sonra diyeceğim ki, bağıra bağıra,

çayına şeker, önüne bir lahmacun isteyen başka orospu çocuğu var mı?

tekrarlayacağım.

yapmazsam canlı canlı gömsünler beni.

vefat eden kişinin son yolculuğuna uğurlandığı, başsağlığı dilemek ve acıyı paylaşmak isteyenlerin ziyaret ettiği, acı ve hüzün hissettiren yer.