deniz gezmiş

sonradan edit; deniz gezmiş'i okumadan,anlamadan yorum yapanlar için...

sadece 6. filo türkiye'ye geldiğinde kimlerin karşı çıktığı, kimlerin önünde namaza durduğuna bakarak bile kimin bu vatanın haini olduğu anlaşılabilir. meraklısı için haydar baş'ın konu hakkındaki yorumu burada

adamın ne istediğini, ne söylediğini bile bilmeden atıp tutanlardan sıkıldım artık. gerçi tarihi galip gelenler yazar. kimileri de körü körüne vatan haini demekten çekinmez.

bu vatanı bir çok vatansever geçinenlerden daha çok sevdiğine ve düşündüğüne emin olduğum devrimcidir.

öleli neredeyse 50 yıl olmuş adamdan da hala ne istenir çözebilmiş değilim.

tatlı su solcularının kahraman ilan ettiği soyguncudur.

devrim nedir, nasıl yapılır bilmeyen liboşların "eşkiya" dedikleri, aslında gerçek bir komünist yurtseverdir.
ideolojisi gereği var olanı yıkıp yerine yenisini koymayı amaçlamıştır ve bunun önündeki tüm kişi ve kurumlarla da her alanda korkusuzca çatışmıştır.
kendisini beğenirsin beğenmezsin o ayrı konu ama idealleri uğruna son ana kadar direnen ve resmen ölen bir insanı takdir etmemek, edememek kuyruk acısıdır.
huzur içinde yatsın.

banka soyguncusu şahıs

çin olmasa bütün rusya acından ölecek. neyine bakalım rusyanın? asgari ücret 200 dolar bile değil. adamlar sovyetlerin doğal sınırlarına tekrar ulaşabilmek için bütün yatırımını orduya yapıyor.

devrim icin gerekli finansal kaynagi banka soyarak karsilayan yuce gonullu kisilik.

bence cozum odakli calismis banko soymak ne lan super fikir.

ülkenin en büyük soygunu yapılırken sesini çıkarmayanlar deniz gezmişe soyguncu diyor vay be.

okumadan bilmeden deniz gezmiş'e giydirmeye çalışan ezikler, net yavşaksınız* üstteki yazar gereken cevabı yapıştırmış. yüreğine sağlık. ülke, tarihinin en büyük soygununa sahne olurken dötoşlar deniz'e çemkiriyor. hadi ordan bit yavruları!
t: devrimci lider

şakirtlerin aynı maddeden iskipli atıf in asilmasina sövüp deniz gezmiş in asılmasına oh olsun dediği iki yuzluluklerini gösteren kişi.

gerçek bir devrimci ve dahi gerilladır. gerilla eğitimini filistinde almıştır. o dönem derin devlet tarafından yetiştirilen kontrgerillaya karşı savaşabilmek için bu yöntemi seçmiştir. sonunda da idam edilmiştir.

bugün doğum günü olan 68 kuşağının devrimci öğrenci liderleri.




idam günü gelip çatınca, o sevdiğim, alıştığım giysilerimi giyeceğim: postallarımı, parkamı.
beyaz ölüm gömleği giydirmek isteyecekler, giymeyeceğim. kesin. direneceğim ve giymeyeceğim.
öyle her zamanki eyleme gidiş tavrımla gideceğim. yok, tıraş falan da olmayacağım. gidip, oturup, önce bir sigara yakacağım orada. sonra demli, sıcak, güzel bir çay içeceğim. ha bak, rodrigo'nun o ünlü gitar konçertosunu dinlemek isterim orada. bak, bunu çok isterim. sanırım, asılacak bir insanın son isteğini geri çevirmezler. bunu isteyeceğim.

gezmeseydi asılmazmış. bu da devletin polisine askerine karşı olan bir kişiliğe sahip tiptir. banka soymuştur. bazıları tarafından kahraman ilan edilmiştir gerçekten çok yazık.

içine sümkürdüğü mendil olamayacak kadar düşük kubur kurtçukları tarafından katil, soyguncu, eşkiya diye tanımlanan aslan yürekli delikanlı. devrimci.

türkiye solcularının her "kahramanı" gibi elinde silahıyla anayasal düzeni yıkmaya teşebbüs etmiştir. sevmeyiz.

kendisine terörist diyenler cahildir ve hiç bir siyasi bilgisi yoktur. bizzat bayrak yürüyüşü yapmıştır inanmayan internetten araştırabilir. sizin gibi düşünmüyor diye insanları karalamak ne kadar kolay.

astılar evet. gezmeseydi asılmazdı belki.

elli yıl önce bugün idam edilmiş koca yürekli devrimci.
yaşasın tam bağımsız türkiye diyerek ölüme giden üç fidandan biri.

nasıl öldürüldüğünü bilmek isterseniz gülünün solduğu akşam kitabını okuyabilirsiniz.

tam bağımsız türkiye gibi ne olduğu belli olmayan bir şeyi savunmuşlardır. teknolojinin ulaşım ve iletişim imkanlarını müthiş bir şekilde geliştirdiği, ekonomilerin ve kültürlerin iç içe geçtiği bir dönemde tam bağımsızlık ne demektir? günümüzde hiçbir ülke tam bağımsız olamaz. ne ekonomik anlamda ne de politik anlamda. ki bu kuşağın faaliyette bulunduğu yıllarda koskaca avrupa ülkeleri dahi sovyet orduları bizi işgal edecek korkusuyla abd'nın nükleer şemsiyesi altına girmişken, sovyetlerin komşusu olarak tam bağımsızlık naraları atmak işgal ile sonuçlanması gayet muhtemel bir sonuç doğuracaktı. ki bu sonucu doğurmasa dahi o yıllardaki bir sosyalist devrim muhtemeler aşağıdaki sonucu doğuracaktı:

komünizm 70'lerde türkiye'ye gelseydi ne olurdu size tarihte yaşanan benzer deneyimlerden bir senaryo çizmeye çalışayım.

seçimle iktidara gelmesi pek mümkün olmadığı için, nispeten şehirlerde işçi sınıfının desteğine sahip ve en azıdan ordunun alt kademelerinde örgütlenmiş bir sosyalist akım iktidarı ele geçirir. belirli bir zaman sonra özel sanayi işletmelerine el koyar, bu işletmelerin sahipleri, nitelikli mühendisleri, yöneticileri vb. göçmenler olarak (emigré'ler) olarak sermayeleri ve tabii ki know-how'ları ile birlikte yurt dışına kaçarlar. var olan yabancı sermaye de yurt dışına kaçar. topraksız köylüler büyük toprak sahiplerinin topraklarına el koyar. dışarı kaçan emigré'ler ordunun içinde buldukları destek ile sosyalist iktidara karşı bir iç savaş başlatırlar. 3 yıl süren bu iç savaş sonucunda ülke yakılıp yıkılır ancak küçük köylünün ve şehir proleteryasının desteği ile sosyalist iktidar galip gelir.

sonrasında karşı devrimcileri destekleyen kesimlere karşı tasfiye hareketi başlar. gulaglar devreye girer. iş bilen tüm mühendisler ve yöneticiler gittiği için, batı ülkeleri ve belki de aynı çizgide olmadığımız sscb tarafından uygulanacak ambargo sebebiyle, ekonomi tek elden yönetilemediği için, yabancı sermaye kaçıp gittiği için büyük bir ekonomik kriz baş gösterir. enflasyon alır başını gider. üretimin verimliliği muazzam ölçülerde düşer. tabii ki bunların müsebbibi sosyalizm değil fabrikaları yöneten, eski düzenden kalma mühendisler, beyaz yakalar vb'dir. rejimi sabote etmeye çalışıyorlardır. bu karşı devrimciler açığa çıkartılıp toplama kamplarına gönderilir.

bu arada sosyalist parti içindeki muhalefet de şüpheleri üzerinde toplar. abd ve batı ülkeleri ile yaptıkları sözde "komplo" açığa çıkarılır ve hepsi tasfiye edilerek kamplara gönderilir. sanayiyi kalkındırmak için tarımdan sanayiye kaynak aktarmak gerekir. bunun için tarımda topyekûn kollektivizasyon şarttır. 2 tane ineği, 1 dönüm arazisi olan kodaman ("kulak") ilan edilir. mallarına (ekinlerine, topraklarına, hayvanlarına) devlet kollektifleştirme adına el koyar. köylüler bunları bedava vereceğine hayvanları kesmeye, ekinleri yakmaya ya da hiç ekmemeye başlar. büyük bir gıda kıtlığı baş gösterir. köylülerin bu tepkisi tabii ki, sosyalist iktidara göre, onların yüzyıllardır süre gelen yanlış bilinçlerinden kaynaklıdır. (dini inançlar vb.) bunu gidermek için sürülmeleri, yeniden yerleştirilmeleri ya da kamplara gönderilmeleri gereklidir. gördüğümüz gibi pek iç açıcı bir tablo değil.

türkiye'nin tarihi ve bugünü ile dört dörtlük olduğu söylenemez, ancak bir sosyalizm deneyiminin yaşatacağı felaketleri de yaşamamıştır. yukarıda çizdiğim senaryo, aşağı yukarı, sadece bir ülkede değil değişik ülkelerde, devrimci (fransız devriminden, ekim devrimine oradan çin'e) dönemlerde yaşanan olaylardır. hepsi benzer süreçlerden geçmişlerdir, türkiye'de böyle bir şey olsaydı bunlardan farklı olmasını gerektirecek bir şey yoktu. sonradan da durumu toparlamak epey güç olurdu. işte rusya'ya bakın, petrol var, arazi var, insan kaynağı var, teknoloji dahi var ama yaşam standardı yerlerde sürünüyor. hukuk yok, demokrasi yok vb. hala kendini toplayamıyor.

bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı
hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı
gittiler akşam olmadan ortalık karardı

mahur - attila ilhan