devlet hastanesi psikoloğu

kendi derdini anlatacak olan doktor .halimize şükür edip kalkıp gideceğimiz doktor olur kendisi.

çok güzel bir kadın. hasta olasım geldi.

10 dakikalık seansta sadece telefonundaki bildirimlerini kontrol edip 'bir saniye canım' lafıyla sözünüzü kesip kendisine atılan ses kaydını dinlerken kendi kendine sırıtma olasılığı vardır.

yani benim oraya sadece gidişim iki saat sürerken neden 10 dakika kendisinin bildirim sesini dinlediğimi hâlâ bilmiyorum *

tabii hepsinin öyle olduğunu düşünmesem de şu ana kadar devlet hastanesi'nde gittiğim her psikolog aynı şeyleri düşündürttü.

hastaneye gittiğimde odasına hiç denk gelmediğim, psikiyatristlerin yönlendirdiğini ama uzunca bir bekleme listesi olduğunu duyduğum sağlık çalışanı. muhtemelen ünvanları klinik psikolog.

psikiyatristler 10 dakikalık görüşmede neye göre teşhis koyuyorlar, neye göre ilaç yazıyorlar, neye göre psikoloğa yönlendiriyorlar bilmiyorum. psikiyatri bölümünün diğer bölümlerin standart işleyişinden farklı bir muayene ve tedavi süreci olmalı. devletteki doktorlar da psikologlar da bunu gayet iyi biliyor olmalılar. ama daha akla uygun bir muayene için sistemsel bir değişiklik talebinde bulunuyorlar mı bilmiyorum.

devlet, psikoloğu o koltuğa niye oturtmuş?

psikolpg diye bir danışmanın olduğunu bilmen ve devlette iş yapmayacağını anlayıp özel hastanelere para kazandırman için..

hiç devlette gitmedim , ama gidip te anlatsam derdimi ; " olur öyle takma kafana " deme potansiyelli kamu işçileri .

bir de " sıkma canını , okşa patlıcanını " derse , mesai bitimi içmeye bile gideriz .

ben devlette olmayana gittim, odtü mezunu bir psikoloğa. kadın bana "bence birini bul, bak ne güzel kızsın neden yalnız kaldın sen bakiim" minvalinde bir konuşma yaptı. ilk ve son seansımız oldu. böyle konuşacaksak falcıya giderim, hem daha heyecanlı. yani bence piyasa genel anlamda sıkıntılı. zaten, sağlık adına piyasa dediğimiz bir oluşuma dahil olduysa orada komple büyük bir sıkıntı vardır.

ruh ve sinir hastalıkları uzmanı (psikiyatr) ile karıştırılan sağlık çalışanı.

psikiyatri, tıp fakültesi mezunu hekimin uzmanlık sınavı sonrası eğitim alıp uzman hekim olduğu bölümken psikoloji eşit ağırlık puanıyla yerleşilen bir lisans bölümü. zaten psikolojiye randevu alamıyorsunuz. başlıkta yazanların hepsi psikolog ile psikiyatrı birbirine karıştırdığı için kimden bahsedildiği asla anlaşılmıyor.

ben de bir nevi devlet hastanesi psikoloğu sayılırım. danışanlarım danıştıklarına pişman olurlar. tedavi yöntemlerim şoka uğratır. sonuç olarak ikimizde etkisiz elemanız.

ben devlette de çalışan özelde de iş yapan harward psikoloji mezunu birine gittim. ingilizce başladığımız seansa fransızca devam ederken bir de baktık ki latince bitirip bitirmemeyi ispanyolca tartışıyoruz.
"kaslara bak maşallah uu beybi" derken hangi ara iq testine geçtik ve benim test sonucu ne zaman 265,66 çıktı anlamadım.
kadın bana "dünyanın en yakışıklı en kaslı ve en akıllı erkaağasın deli misin sen yaa?" deyince bir titredim.
bir piyasa vardı ve ben buna uyandım.
sadece qusel qislar favlasın.

olay yerinden bildiriyorum, kendisi hastalarından daha da deli, yada terzi kendi söküğünü dikemiyor. bilemedim.

genelde hap verip insanları uyuşturuyorlar gibi geliyor bana. biraz meşgalen olsun, dertlerini unuttan ziyade al şu hapı, şu köşede mayış.

sistem yüzünden çok zaman ayıramayacakları gibi bir gerçek var. iş olsun diye devlet hastanesi psikolog hizmeti sunuyor bence.. en az yarım saat konuşmak lazım ki bir şeyler olabilsin..

psikiyatristlere gelince de, bunlar da hastalarına her zaman olmasa bile ara sıra 15-20 dakika ayırabilmeliler.. (özellikle genç hastalara) 50 yaşında 30 yıldır tedavi gören insanın durumu zaten bellidir. sürekli aynı şeyleri tekrarlamanın bir gereği olmayabilir ama genç hastaların daha fazla ilgiye ihtiyaçları olduğu kanaatindeyim. genç insanın önünde bir hayat var. o hayatın berbat olmaması için hekimlerin özel çabasına ihtiyaç var. bir devlet düşünün ki en kıymetli varlıklarına, gençlerine değer vermiyor.. avrupa ülkeleri işte burada bizden ayrılıyor.. sen kendinden vazgeçsen onlar seni bırakmıyor.. çalışmayınca, iş aramayı bırakınca, depresyona girince onlar senin tedavine, ihtiyaçlarına önem veriyor.. en uygun olabilecek işle hayata kazandırmaya çalışıyorlar.. hayatını planlamana yardım ediyorlar. devlet babadır diyorsak al sana devletin babalığı.

burada öyle mi? burada devlet gencinin peşine düşmez. gençler karanlığa sürüklenip gider.. insan değer gördüğü ortamda hayata tutunabilir. biri ellerinden tutarsa, sırtını sıvazlarsa, yalnız değilsin, seninleyiz duygusunu hissettirirse ayağa kalkman daha kolay olabilir. tutunabilirsin. burada zor. maalesef...

ilaç satma derdindedirler. her şeyi ilaçla halledebileceklerini zannederler. asla dinlemezler ufak tefek kelimeleri kırpıp şak teşhisi koyup reçete yazıp postalarlar.

bir süredir yakınımdaki bir devlet hastanesinde tedavi görüyorum.

her şeyden önce 10 dakikaya konuları sığdıramadığım için taksit taksit anlatmam gerekiyor.
taksit taksit anlatmaya çalıştığımda bile 10 dakikaya o konuyu sığdıramıyorum ve sonuç olarak anlatmaya çalıştığım her şey yarım kalıyor.
bu yarım kalmışlık ile doktor kişisi bana bir ilaç yazıyor. kullanmaya başlıyorum ve her şey daha da boka sarıyor.

sonra bir kere daha gidiyorum , bu sefer anlatamadığım yarımın çeyreğini de anlatayım diyorum fakat daha önceden gittiğim doktora randevu bulamadığım için her şeye en baştan başlamam ve tekrardan yarım yarım anlatmaya başlamam gerekiyor.

neyse efendim anlatıyorum ve daha çeyreğine bile gelemeden sürem bitiyor.
adeta zamanla yarışıyorum o esnada.
sonrasında anlatabildiklerimden anlaşıldığı kadarıyla yeni bir ilaç daha yazılıyor.
yeni bir ilaç daha, yeni bir ilaç daha derken sanırım kafayı yiyeceğim en son.

ve şunu anladım ki zamanın değerini en çok fark ettiğim yerler devlet hastanesi psikologlarında geçirdiğim zamanlar oluyor sanırım.

psikolog ilaç yazamaz. psikiyatrdır o. psikolog olsa duramazsın.

(bkz: https://www.youtube.com/wat...)
hızlı muayene kötüye bir şey olmaz.

sıradan terapisttir eşsiz terapisttir ama yararı olur mu olmaz mı kişiden kişiye değişir

bir exsime zamanında kalk psikoloğa git dedim o da ne işe yarayacak karşılıklı sigara içip dertleşecek benimle bu ortam bende var zaten demişti. lafın kısası terzi kendi söküğünü dikemez.