edinilmiş en kıymetli hayat tecrübesi

bir şeyde ne kadar istekli olursanız ya da istekli olduğunuzu belli ederseniz o kadar ulaşılmaz olur. bir şeyi başarmayı istediğinizde bunu içinizden isteyin çünkü insanlar çok da iyi sayılmaz.

en zor, zayıf ve çaresiz zamanlarınızda eğer başınızda bir anneniz yoksa bu hayatta yapayalnız olduğunuzdur. o arkadaş dedikleriniz bırakın sizi iyi etmeye çalışmayı her şeyi daha da kötüleştirmek için akbaba gibi başınızda dolaşıyor olacaktır.

yaşayacağı acıdan ve zevkten korkanlar hiçbir şey yaşayamazlar.

kendi değerini başkalarının davranışlarında arama.

gürül gürül yanan sobaya dokunursanız eliniz yanar. daha ufacık bebeyken tecrübe ettim.

herkesi kendin gibi sanma.

her insanın en az iki hayatı vardır; biri bildiğimiz vitrinlik, diğeri bilmediğimiz derinlik...

istedikleri gibi birisi olmazsan,
istemedikleri birisi olursun.

çok doğru.

kimsenin işine karışma. saygılı ol.

herkesin gidebileceğini ama güven duygusunun ve umudun hiç bitmemesi gereken iki şey olduğunu öğrendim.

anne olmak çok zormuş. aman annelerimize* saygıda kusur etmeyelim. her gün sevgimizi gösterelim. şu yaşımın tecrübesine ergenken sahip olsaydım annemi ağlatmak yerine o hariç herkesi ağlatırdım.

akıl sağlığını korumak için her nolursa nolursa olsun boşvermeyi bil.

nasıl anne baba olunmayacagi. çok şükür çok güzel tecrübe ettim.

her şeyin başı sağlık.
#include mentalhealth_h

lisedeyken çok kavga ederdim. bigün hiç tanımadığım birine kız meselesinden ötürü baya sövdüm, tabii dünyada en güçlü benim ya dövemeyeceğim adam yok:)) her neyse bunlarla bir de kavga ettik üstüne ama kavganın net bi galibi yok tabii. aradan bir hafta geçti, cuma günü son derse girmeden telefonum çaldı, bi arkadaşım dedi ki "oğlum sizi almaya gelmişler, tek bir araba, 4 kişiler, yaşları büyük ve arabanın içi cephanelik gibi" bunu duyunca ufak bi sçtım tabii ama serde erkeklik var ya, bikaç kişi toplandık, öğrencinin basic itemi olan kemerlerimizi çıkardık koyduk cebimize. tam okuldan çıkıyoruz başka bir arkadaşım koluma girdi "ben bu adamları tanıyorum, kırık eve(tinercilerin, keşlerin takıldığı harabe bi ev) gidelim orada konuşarak hallederiz adamlar çok tehlikeli" dedi. bende ne yapayım yanımdakilere bakıyorum tanımadığım bir iki kişi bile var, hem kimseyi riske atamam hem de kaçıp gidebilir, güvenemem, tamam dedim.

çıkıp gittik kırık eve. adamlar bizi yanyana bi güzel dizdi, önce kafamıza silah dayadılar iyi bi sıçırttılar altımıza sonra da 4 kişiye yaklaşık bi 7-8 kişi dalarak bi güzel dövdüler. kaşım birazcık açıldı sonra toparladı ama kafa toparlanmadı uzun süre. bende bunun üzerine ne zaman berbere gitsem kaşımı çizdirdim, bu olayı unutmayayım, artık her önüme gelene tanımadan etmeden ana bacı sövmeyeyim ve gereksiz dayak yemeyeyim diye. ne kadar "apaçi misin olm çizdirme şu kaşını kaç yaşında adamsın" şeklinde cümleler işitsem de o çizik bana beni seven, bana ihtiyacı olan insanların olduğunu hatırlatıyor her zaman. kısacası saçma sapan agresif hareketlere gerek yok. insan olmayı öğrenmek lazım önce. zamanınızı çaldığım için özür dilerim ama çakırın bir lafı var "bilmediğin adama sıkmıycan" allah rahmet eylesin doğru demiş reis.

öyle dertli dertli bakma, gören olmaz gören olmaz.

üzülme canımın içi her şey geçecek..

never trust
(bkz: asla güvenme)

'keşke' lerin yerini 'neyse' lere bıraktım. keşke bırakmasaydım ama neyse...