edinilmiş en kıymetli hayat tecrübesi

istisnalar dışında insanların, tüm insani gelişmişlik maskelerinin ardında zihinlerinin ilkel yönüyle "düşünüp" hareket ettiklerinin bilinciyle yaşamaktır.

neredeyse yaşamın her alanında geçerli bu.

pişman olacağın şeyleri yapmaktan korkma zira yapmadığında yaşayacağın pişmanlın yani yaşanmamışlıkların pişmanlığı çok daha ağır oluyor.

çok sevdiğin insanları, ufak şeylerden dolayı kırmamak lazımmış.
sonra vicdan azabı çok ağır oluyormuş.

herkes sizi satabilir, siz de herkesi satabilirsiniz.

bu kadar basit, bilin.

hayatım boyunca attığım her adımı hesaplamaya çalıştım. hatta bununla da yetinmeyip, attığım adımın bir sonrasında neler olacağını planlamaya çalıştım. öyle çok hesap yaptım ki hesap yapmadığım her an geleceğimden ve olacaklardan endişe ettim.

bazı durumlarda kestirmediğim şeyler olsa da çoğu zaman hesaplamalarımda yanılmadım. yanılmadığım gibi planlarıma da sadık kalmaya çalıştım. bu sürede çok insan tanıdım, hayatıma da çok fazla insan girdi. vazgeçemeyeceğim kimseyi hayatıma almadım. kimi kendi gitti, kimini ben hayatımdan çıkarttım. ama çoğunda da hayatımdan çıkmaları beni daha çok memnun etti. üzülmeyen ya da daha az üzülen taraf olduğum için de bunun da planlarımdan olduğunu kabul ettim.

öyle çok düşündüm, öyle çok hesapladım ki bunların çoğu bana uykusuzluk olarak geri döndü. gündüzleri kendi isteğimle yaşamak için gece uykularımdan feragat ettim.

bu yaptıklarımın hiçbirini bir gün kendimle gurur duymak için yapmadım. aslında gurur duyulacak şeyler olduğunu da hiç düşünmedim. her insanın kendine göre bir standartı, hayatı yaşama biçimi var. neyin doğru ya da neyin yanlış olduğu, kişiye ve karşılaştığı olaylara ve bu olaylara verdiği tepkilere göre belirleniyor. değişmeyen ama gelişebilen varlıklarız.

bugün geldiğim noktada da artık geliştiğimi kabul edebilirim. bu hayatın bana zorla öğrettiği en önemli şey de yaşadığın anın kıymeti. öncesi ya da sonrasını sorgulamadan, içinde olduğun anı doyasıya yaşamak. hiç kimsenin, hiçbir şeyin hatta kimi zaman kendinin bile yaşamak istediğin şeye engel olmamasını sağlamak. planlarına boğulmak yerine hayatın kıymetini bilmek.

"acele etme ama geç de kalma"

kimse kimseyi karşılıksız sevmez. doğuran insan bile.

birini kaybetmek istiyorsanız çok sevin.

ne kadar sallarsan salla dona düşer son damla.

ülkemizin kalkınmışlık seviyesi ilerlese de insanlarımızın gelişmişlik düzeyinin hep geri kalacağı.

"ölümün olduğu bu dünyada hiç bir şey o kadar da ciddi değildir."
ölmeden yaşamak , yaşamadan ölmemek gerek. unutmadan ertelemeyin hiç bir şey yarın çok geç olacaktır muhtemelen.

gereğinden fazla eğitim çabasına girmeyin dostlar. bakın hepimiz evlerde pinekliyoruz. sağolsun sevgili büyüklerimiz

en yakının bile olsa asla ama asla hiç bir şey isteme kimseden, su verirler baraj kurduk derler, ne halt edersen et, tek başına tırnaklarınla kazıya kazıya yap, bir bir şey derse de hadi lan ordan dersin. ha birde suskunluk iyidir ama yeri geldiğinde kafayı karşındakinin burnunun tam ortasına gömmeği de iyi bilmek gerekir.
tanım: hayatta edinilmiş deneyimlerin dışa vurumu

bir insanı ; vurdun mu öldürecen , verdin mi güldürecen.*

çok sevdiğim ve hayat mottosu edinmeye gayret ettiğim söz.bir insan ya nettir ya g**tür ile ortak bağlamda düşünülebilir.
ne yapıyorsanız net olun ve sonuna kadar gidin gibi gibi.

gerekmedikçe konuşma.

üstteki tanımların sahiplerinin erkek olduğuna yemin edebilirim. çünkü bunlar erkeklerin hayatında işe yarar.

kadınlarda dolambaçlı konuşmalar, akıl oyunları, muğlak laflar her zaman iş görür. asla net olma. birine doğrudan sövme, hissettir. ha bir de ayna ol. kim sana nasılsa sen ona öyle ol.

kimseye acıma sonra seni kazıklar.

önemli olan tek şey sonuçtur nedenler sadece mazerettir.

öfkeni kullanmayı da kontrol etmeyi de bil.

-konuştuğun işi yapma, yaptığın işi konuşma.
-kimseye zorla yardım edilmez.
bu ikisi bende ölümüne kapışır.

kanserle mücadele eden bir yakınım demişti. ağrılı, bulantılı, kusmalı çok zor süreçler yaşanıyor ve aslında kimse (istese de) sana gerçekten yardım edemiyor. her şeyi tek başına yaşıyorsun. yanında yatan eşinin de elinden bir şey gelmiyor. yalnızsın.

sevginin hiçbir şeye yetmediği bilakis olayları zorlaştırdığı tecrübesidir.