eskisi daha iyiydi dediğimiz şeyler

(bkz: müzik)

her şey çok daha güzeldi.

yıllar eskidiği ve hoş anılar içerdiği için mi bize geçmiş güzel gelir, yoksa sahiden güzel miydi?

elbette o yıllar çok daha güzeldi. aşklar daha masumdu, sevişmeler daha sevgi doluydu, şarkılar daha "gerçek besteler" içeriyordu, insanlar daha sade, daha anlayışlıydı.

evet, hanzoluklar ve hıyarlıklar hep vardı lakin bu kadar pespaye değildi. artık her şeyin çivisi çıktı. teknoloji ile insanoğlu kendini öyle bir bozdu ki. para zaten insanoğlu zaten bozuktu aslında, teknoloji bu iyice ayyuka çıktı ve görünür oldu.

nesilden nesile iyi insanlar hep azalıyor ve hep azalacak. bu yüzden geçmiş hep daha güzel olacak ve bize hep daha tatlı gelecek.

yemeksepeti

temu vergisi. şuan gittikçe yükseliyor tabi ki bu vergiyi bizim ülkemizin bize yapıştırdığı vergi.

komşuluktur . eskisi gibi değil maalesef.

türkiye.

benim için eski türkiye değil.
kabus gibiydi 20 ilâ 30 yaş arası.
şimdi daha iyi.

filmler, diziler, şarkılar...

oyunlar,reklamlar,takımlar

dostluklar ve sevgiler.

ben.

en fazla bayramlar yüksek oy çoğunluğuyla bilmeden bu anketin başını çekiyordur. yıllardır her bayram duyarız. hangi eskiler tam olarak bi açıklama getiren de yok.

toyota corolla, 1961 anayasası, chp bir de didim.

eski her zaman güzeldir çünkü yaşlanıyoruz.

sen neydin be bi zamanlar..

abur cuburlar ve kola.

ben 2000'ler dönemini çok iyi biliyorum ve o zaman da tüketmişliğim var. şu ankiler direk kağıt yiyiyormuşsun gibi hissettiriyor. özellikle ülker, sakın almayın aldırmayın.

tüp kuyrukları ve ekmek karneleri

açıkçası her şey diyebilirim. toplumun bilinçli şekilde maruz bırakıldığı ekonomik sıkıntılar insan başta olmak üzere neyimiz varsa bozdu. gıdalar zehir, eğitim kötü, sigaraların eski tadı yok, insan ilişkileri bile para temeline kurulu, insanlar kısa yoldan para elde etmek için dolandırılıyor ya da sanal kumara esir oluyorlar. toplumun çoğunluğu servet edinmeye çalışan şanslı (?) bir kesim zengin olsun diye sürekli yoksullaşıyor.

hayat ya.
yetişkin olmanın, daha doğrusu üniversiteli falan değil de, gerçekten bir yetişkin olmanın getirdiği tüm o yüklerden ve sorumluluklardan nefret ediyorum.
oysaki tüm hayatım bu dönemleri bekleyerek geçmişti, hayatın şakası da biraz bundan ibaret işte.
yani bir anda kafama esip şehir değiştirememek, tüm düzenimi yıkıp yeniden yapamamak ya da ne bileyim işte ertesi gün iş var diye gece 12'de dışarı çıkamamak gibi. yetişkin olmak, her şeyin fazla ciddileşmesi ve tüm bunların üniversite bitiminden sonra iki üç sene içinde olması. ne bileyim çok garip geliyor bana.
ben sadece ilişki sorunlarını ve dersleri düşünen bir üniversiteli kızdım, hayat ne ara bu kadar resmi oldu bazen anlayamıyorum. özellikle de haftada üç ya da dört kez duruşmaya girdiğim günlerde.

eskiden bayram vardı. şimdi tatil ve süresi.