günlük tutmak

içini dökmek, üzüntülerini, sevinçlerini paylaşmak, gerçek hayatta söyleyemediği, söylemek isteyip de dile getiremediği şeyleri yazarak birileriyle paylaşmış gibi hissetmek, kendini rahatlatmak için birebir..

her sene tutacağım diyorum tutmuyorum. bu sene tutacağım ne de olsa artık tek yaşıyorum...

ben yıllık tutuyorum, daha ekonomik.
t:her gün yapılan ya da düşünülenlerin kağıda yazmak suretiyle kaydedilmesi

en yakınındakine en uzak olduğun anda çıkar gelir ... yalnız bırakmaz, dinler, anlar, seni rahatsız etmez,
yargılamaz, incitmez, kırmaz sadece vardır...
en sevdiğim şey günlük tutmak. bir süre ara vermiştim "biri bulur yakalanırım " diye o sıralar çok şehir dışına çıkıp geldiğim için güvenemiyorum
tekrar başladım ve bana inanılmaz iyi geliyor.
saatlerce yazasım geliyor bazen...
o benim en yakın arkadaşım, sırdaşım.
bazen yazarken şeyi düşünüyorum "öldüğümde bu defter var olmaya devam ederse ne konuşurlar "
bunu düşünmek biraz korkutuyor ...
ikinci kısım olarak burayı kullanıyorum zaten.
burası yazmakta en özgür olduğum yer
burayı da bu yüzden seviyorum
...
günlüğüme ağlaya ağlaya yazdığım her satırı sabırla sakladığı için teşekkür ederim...
biliyorum ki o her daim yanımda.

dijitalini de dahil edersek bilmem kaçıncı günlüğüm. ben seviyorum yazmayı harfleri rakamları yazı dünyasını.
o dinliyor o sorgulamıyor o anlamaya çalışıyor. en azından öyle görmek istiyor insan.

ara ara aklıma geldikçe yazıyorum sadece. düzenli bir şekilde her gün yazayım motivasyonum hiç olmadı zaten.

bir de hevesimi kıran bir şey var bu konuda. yazdıklarının okunma ihtimali. benim gibi bir aileye sahipseniz, her şeyi kurcalamayı, karıştırmayı seven tiplerse günlük tutmak ekstra cesaret istiyor. bazen yazarken bile aklımın bir köşesinde "ya biri okursa?" korkusu oluyor. o yüzden yazmaktan çekiniyorum.

ama yine de bir şeyler karalamak, anlatmak iyi geliyor.

#3760193
içeriden bilgi, geri dönüş yapmış bulunuyorum.
duygularımı iyi anlatabilmek gibi bir hedefim yok önceki gibi, anlık hangi duygu ağır basıyorsa ona göre yazıyorum bir şeyler.
amacım duygu değişimimi gözlemlemek ve bu duyguların anısını sayfalara bırakmak.

bazen bir şeyler çiziyorum saçma sapan, bazen saçma sapan stickerlar ile dolduruyorum. içimi boşaltmak için birebir.
bir süredir en yakınım kendisi, sevgili günlüğüm cağnım benim.

bazen yazacak bir şey olmaz. ne anlatacağını bilemezsin. küçücük bir şeyden başlarsın. laf lafı açar ve kişinin kendisinin bile bilmediği şeyler ortaya çıkabilir

7 yıl olucak başlayalı her ne kadar geleceğe saklamış olsamda artık gelecek için tutmuyorum ama yazmamak asıl bu dünyada ölmek bence insanın yaşadığını hissetmesi belki bi deniz kerarinda belki farklı bir şehri gezerken veya kahve içerken yapılan en güzel eylemdir günlük tutmak o yüzden siz siz olun yazmaktan vazgeçmeyin

halen daha böyle bir şey yapan insan varsa büyük saygı duyarım. artık günlük yerine instagram var sanırım!

düzenli olarak tutuyorum gayet iyi gidiyor çok detaylı olmasa da özet geçiyorum günlerimi akşamları.