hayattan çıkarılmış en önemli ders

3800 motor dört çeker minibüsle yumurta pazarlamaya çıkma. feci batarsın.

ders mers çıkaramadık dostlar. hala aynı hatalar devam aynı dertler devam.

kimseye güvenme !
tek çare sensin !
ne kadar zahmet o kadar rahatlık !
hiçbir şey göründüğü gibi değil perdenin önündeki tiyatroya inanma!...

hicbir sey, hicbir şeye değmiyor.

herkese herşeyi anlatmamak; bir hedef koyup kendimi onda ilerletmek, ve bu hedef dışında şeyler hakkında konuşmamak; nasihat istenmedikçe konuşmamak. ve en önemlisi yapacağım şeyleri millete anlatmak yerine yapmak.

sonuç: boş yapmayın.

senin başından geçsin veya bir başka kişinin başından geçsin yaşadığın, gördüğün, öğrendiğin her olaydan ders çıkar. tecrübe en büyük hazinedir.

şampiyon beşiktaş bey’in karşısına aciz futbolcularla çıkmamaktır sanırım. acizlerin takımlarına sorunda doksan artı sekizi nasıl oynattırıyorlar hakemlere öğrenelim.

hayattan çıkarılan en önemli ders yoktur ki. öyle bir zaman dilimi yaşıyorsun ki bu çok önemli dediğinin bir anlamı kalmıyor. başka bir önemli ders geliyor yerine tıpkı cümle sonundaki 3 nokta gibi yani devamı hep var ama ne olduğu bilinmiyor ya da söylenmiyor bir şekilde.

dünyanın olayı zıtlıklardan ibarettken bizim hayattan öğreneceğimiz onca türlü şey içinde tek bir en önemli olmamalı yoksa savunmasız kalırız.

eğer illa bir önemli olacak diye inat ettiyseniz de en önemli ders zamanla değişen kendimiziz!

hatalar doğru yapmamız için gereken neyse onu öğretir. öğrenene kadar da hep başladığın noktaya geri dönersin çünkü sorun başladığı yerde çözülür.

ders yok. bitmeyen bir öğrenme var.

seni döverim karma.
aslında bu başka bi bkz tabi ama moderasyon da beni döver. bununla idare edersiniz.

çıkarılacak derslerin hicbir zaman bitmeyecek olması.

etrafın ne kadar kalabalık olursa olsun, daima yalnızsın!
bu yüzden kendini sev, değer ver, kendi özüne sahip çık.
ağzına terligin tersiyle de vururum bak güçsüz falan da değilsin, gayet güçlüsün. bunu unutma!

"kuş, konduğu dalın kırılmasından korkmaz. kuşun güvendiği dal değil kendi kanatlarıdır." bence insan bir tek kendisine güvenmeli ve öyle hareket etmelidir. böylece asla hayal kırıklığına uğramaz. kendisinden başkasına/başkalarına güvenerek plan yapan, hareket eden insanın önünde sonunda "güvendiği dağlara kar yağar."

ne yaşanırsa yaşansın her şeyin unutulacak olması. en güzel anların da, en kötü günlerin de...

dost dost diye nice nicesine sarıldım
benim sadık yarim kara topraktır
kara topraktır nırınım...

makinist'e katılıyorum. hayatın anlamı çok yüksek bir ihtimalle tutkuların peşinden gitmek olabilir çünkü hedefi olmayan herkes, gerçekten küçük ya da büyük herhangi bir hedefi olmayan herkes bir süre sonra kendini kaybediyor. hedefi olan insanlar mücadele ediyor.

yalnızlık makus kaderimiz. herkes gider ve nitekim gitmiştir.

''bir musibet bin nasihatten yeğdir'' demişler. hayaller kuruyoruz, düşünüyoruz, dinliyoruz, okuyoruz, yazıyoruz. ne mutlu bize, ama hayallerimizin ne kadarını gerçekleştirebiliyoruz, düşüncelerimizi başkalarına ne kadar aktarabiliyoruz, dinlediklerimizin kaçta kaçını algılıyoruz, okuduklarımızın ve yazdıklarımın ne kadarını hayatımıza katabiliyoruz soru işareti. hayallerimizi, düşüncelerimizi gerçekleştirmek için adım atmak, denemek güzel. illa ki somut olması da gerekmez, bi fikrin etrafında hayatını şekillendirmek de olabilir bu, roman yazmak da, araba almak da. gerçekleştirilir veya gerçekleştirilmez, hatalara, sonuca bakmadan, önemli olan kazanmak değil katılmaktı diyebilmeliyiz sonunda. e biraz da polyanna oluverin canım noluciy #hareketegeç.

olmuyorsa zorlamayacaksın.